Για τη δολοφονία του Μουάταζ Σαράουνεχ

του Χάλιντ Αμεϊρέχ

 

Ο Μουάταζ Σαράουνεχ, 18 ετών, δεν σκότωσε ούτε τραυμάτισε κανέναν Ισραηλινό. Δεν απείλησε να σκοτώσει ή να τραυματίσει κανέναν Ισραηλινό. Και σε κανένα σημείο δεν αποτέλεσε απειλή ή κίνδυνο για τους Ισραηλινούς, είτε στρατιώτες, είτε αμάχους…

 

Παρόλα αυτά οι στρατιώτες τύπου Γκεστάπο, τον πυροβόλησαν στο κεφάλι και εμπόδισαν τα ασθενοφόρα να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο.

 

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες και συγγενείς, πέρασε από πάνω του ένα ισραηλινό τεθωρακισμένο όχημα, προφανώς για να επιβεβαιώσει το θάνατό του.

 

Ένας συγγενής είπε ότι ο Σαράουνεχ επέστρεφε σπίτι του από ένα γάμο, στη 1 τη νύχτα όταν είδε ισραηλινούς στρατιώτες να πυροβολούν παιδιά Παλαιστινίων, μερικά από τα οποία πετούσαν πέτρες στα οχήματα της κατοχής. Η Ντούρα υποτίθεται ότι είναι υπό τον πλήρη έλεγχο της Παλαιστινιακής Αρχής σύμφωνα με τις συμφωνίες του Όσλο. Παρόλα αυτά το Ισραήλ αποφάσισε μονομερώς να ανακαταλάβει όλες τις περιοχές που προηγουμένως ήλεγχε, έστω συμβολικά, η Παλαιστινιακή Αρχή.

 

Ο Κάμελ Χμέιντ, ο κυβερνήτης της Χεβρώνας, της Παλαιστινιακής Αρχής, είπε ότι ο Σαράουνεχ προσπάθησε μόνο να υψώσει μια παλαιστινιακή σημαία όταν πυροβολήθηκε και τον πάτησε ένα ισραηλινό τεθωρακισμένο όχημα.

 

Ένας αυτόπτης μάρτυρας, ο Μπάζελ Νάσαρ, είπε ότι ισραηλινοί στρατιώτες κλώτσησαν και χτύπησαν τον Σαράουνεχ με τον υποκόπανο των τουφεκιών τους, μετά που είχε πέσει στο έδαφος.

 

Σύμφωνα με τον Δρ. Γουαλίντ Ζαλούμ, διευθυντή του Νοσοκομείου της Κυβέρνησης της Χεβρώνας, στο Αλ Χαλίλ, ο Σαράουνεχ χτυπήθηκε με μία μόνο σφαίρα που διαπέρασε την πλάτη του και έμεινε στο στήθος του.

 

Το σώμα, είπε ο Ζαλούμ, είχε επίσης σημάδια από λάστιχα, υποδεικνύοντας ότι είχε επίσης περάσει πάνω από τον Σαράουνεχ ένα όχημα.

 

Ο ισραηλινός στρατός κατοχής έχει ένα διαβόητο ιστορικό να πυροβολεί και να περνά με αυτοκίνητα πάνω από τα θύματα της ισραηλινής τρομοκρατίας για να σιγουρεύεται ότι είναι νεκρά. Αυτό είναι γνωστό ως «τεχνική επιβεβαίωσης θανάτου».

 

Η οικογένεια του Σαράουνεχ ζει μόλις ένα τετράγωνο μακριά από το σπίτι του συντάκτη. Ο πατέρας του Ιντρίς Σαράουνεχ, πέθανε 8 χρόνια πριν, που σημαίνει ότι το νεαρό αγόρι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας ορφανό.

 

Το αγόρι ήθελε να μεγαλώσει και να πάρει μια αξιοπρεπή εκπαίδευση για να υποστηρίξει τη μητέρα και τ’ αδέρφια του. Τώρα, μια αδιάφορη ισραηλινή σφαίρα που πυροβολήθηκε από αδιάφορα χέρια έθεσε τέρμα στα όνειρά του… και τη ζωή του.

 

Ο τρόπος με τον οποίο σκοτώθηκε ο νεαρός άντρας δείχνει ότι το Ισραήλ δολοφονεί Παλαιστίνιους με μια σοκαριστική ευκολία και αδιαφορία. Αλλά αυτό δεν είναι νέο για τους Παλαιστίνιους, τους Ισραηλινούς και τον κόσμο. Οι δολοφονίες Παλαιστινίων, ιδιαίτερα παιδιών, υπήρξαν πάντοτε ένα modus operandi και τρόπος ζωής για τους περισσότερους Ισραηλινούς.

 

Η αδικαιολόγητη δολοφονία του Σαράουνεχ δεν είναι κατά κανέναν τρόπο μια ανωμαλία και δεν συνέβη κατά λάθος. Αντιπροσωπεύει τον κανόνα, όχι την εξαίρεση. Το Ισραήλ πάντοτε υπήρξε ένα δολοφονικό κράτος από την πρώτη μέρα.

 

Ο συντάκτης, για παράδειγμα, έχασε και τους τρεις θείους του, από την πλευρά του πατέρα του, το 1953 από ισραηλινές σφαίρες. Δεν ήταν «τρομοκράτες» ή τίποτα τέτοιο, όπως μπορεί να σκεφτούν κάποιοι άνθρωποι που επηρεάζονται από την ισραηλινή προπαγάνδα. Ήταν απλοί βοσκοί που δεν θα πείραζαν ούτε μύγα.

 

Μέχρι τώρα, παρότι έχουν περάσει πάνω από 60 χρόνια, δεν έχουμε λάβει ένα mea culpa από το ισραηλινό κράτος. Ούτε απολογία, ούτε αναγνώριση, ούτε ομολογία ενοχής, ούτε αποζημίωση, τίποτα.

 

Αυτό, ενώ εβραϊκοί και σιωνιστικοί κύκλοι συνεχίζουν να ζητούν επανορθώσεις και αποζημιώσεις για φερόμενα εγκλήματα Ευρωπαίων εναντίον Εβραίων που χρονολογούνται πίσω στον 19ο και 18ο αιώνα.

 

Δεν είμαι εναντίον της επιδίωξης για δικαιοσύνη, ακόμα και καθυστερημένα. Παρόλα αυτά, όταν ένας Εβραίος επιτρέπετε να ζητά επανόρθωση, ενώ σ’ έναν Άραβα του αρνούνται το ίδιο δικαίωμα, τότε δεν μιλάμε για την εγκαθίδρυση δικαιοσύνης, αλλά μάλλον για την εγκαθίδρυση της αδικίας και του ρατσισμού. Είναι λυπηρό ότι οι περισσότεροι Εβραίοι και Ισραηλινοί δεν δίνουν προσοχή στα δεινά και τα παράπονα των θυμάτων τους.

 

Πίσω στον Σαράουνεχ. Το Ισραήλ ποτέ δεν χάνει την ευκαιρία να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του ότι επιθυμεί ειρήνη με τους γείτονές του, ιδιαίτερα τους Παλαιστίνιους. Παρόλα αυτά, θα έπρεπε κάποιος να είναι τελείως ηλίθιος για να πιστέψει αυτούς τους ισχυρισμούς. Σε τελική ανάλυση, ένα κράτος που διατάζει τους στρατιώτες του να πυροβολούν παιδιά και νεαρά αγόρια  – που δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για τους στρατιώτες μέσα στα τεθωρακισμένα οχήματα – στο κεφάλι και στο στήθος είναι ένα κατεξοχήν εγκληματικό κράτος. Αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί να ειπωθεί γι’ αυτό το ζήτημα.

 

Δυστυχώς, οι Παλαιστίνιοι είναι ένας αβοήθητος λαός που δεν έχουν τα μέσα να υπερασπιστούν και να προστατέψουν τους εαυτούς τους.

 

Γι’ αυτό ο κόσμος έχει σε μεγάλο βαθμό την ηθική υποχρέωση να προστατέψει ιδιαίτερα τα παιδιά των Παλαιστινίων, και τους Παλαιστίνιους γενικά, από τις σφαίρες και την μηχανή θανάτου του Ισραήλ.

 

Η αποτυχία να κάνει κάτι τέτοιο, θα μετέτρεπε τον κόσμο μας σε μια πραγματική ζούγκλα όπου ο ισχυρός καταβροχθίζει τον αδύναμο.

 

Αυτό είναι το είδος του κόσμου, που θέλει η διεθνής κοινότητα να δει να συμβαίνει;

 

 

Άρθρο μεταφρασμένο από το PIC

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: