Ολόκληρη η συνέντευξη της Σαχάρ Φράνσις, διευθύντριας του Addameer, στο Σύλλογο Ιντιφάντα

 

 

Με αφορμή την Ημέρα των Παλαιστινίων κρατουμένων, δημοσιεύουμε ολόκληρη τη συνέντευξη της Σαχάρ Φράνσις, διευθύντριας του Συλλόγου υποστήριξης κρατουμένων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων Addameer. Τη συνέντευξη είχαν πάρει μέλη του Συλλόγου Ιντιφάντα που είχαν επισκεφθεί τα κατεχόμενα στις αρχές του έτους. Αποσπάσματα της συνέντευξης είχαν δημοσιευθεί το Γενάρη στην εφημερίδα Εποχή.

 

Sahar_Francis

– Ερ.Πώς βλέπετε γενικά το ζήτημα των παλαιστινίων κρατουμένων σήμερα; Προφανώς πολλά ζητήματα έχουν αφεθεί εκτός των διαπραγματεύσεων, αλλά οι παλαιστίνιοι κρατούμενοι συμπεριλαμβάνονται, κατά κάποιο τρόπο, έστω εκείνοι που είναι για δεκαετίες στις φυλακές.
– Σ.Φ.: Νομίζω πως δυστυχώς η ισραηλινή προπαγάνδα παρουσιάζει το ζήτημα των κρατουμένων σαν να συμπεριλαμβάνεται στις διαπραγματεύσεις με τους Παλαιστίνιους, αλλά αυτό είναι κατάχρηση του ζητήματος των παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων. Στην πραγματικότητα είναι ακόμα χειρότερο από αυτό που συνέβαινε στη διαδικασία του Όσλο, το 1994, γιατί αυτό στο οποίο συμφώνησε τώρα το Ισραήλ αφορά 104 κρατούμενους που είχαν συλληφθεί πριν το Όσλο, που σημαίνει ότι θα έπρεπε να έχουν αποφυλακιστεί εδώ και 20 χρόνια. Γιατί τους κράτησαν επί 20 χρόνια στις ισραηλινές φυλακές;
Το άλλο σημείο είναι ότι οι Ισραηλινοί ποτέ σε αυτά τα 20 χρόνια δεν σταμάτησαν την πολιτική των μαζικών φυλακίσεων και σήμερα συλλαμβάνουν καθημερινά κόσμο από διάφορα χωριά στα κατεχόμενα, συμπεριλαμβανομένης σίγουρα της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Κάνουν επιδρομές σε χωριά που αντιστέκονται στο Τείχος, στην επέκταση των εποικισμών και στις πολιτικές κατεδαφίσεων σπιτιών. Συνεπώς, η ισραηλινή κατοχή ακόμα χρησιμοποιεί την πολιτική φυλακίσεων σε πολύ μεγάλο βαθμό. Γι’ αυτό ο συνολικός αριθμός των κρατουμένων των τελευταίων δύο ετών παραμένει 5.000, παρ’ όλες τις αποφυλακίσεις που έλαβαν χώρα το 2011. Αποφυλάκισαν 1.000 κρατούμενους και σε 2 μήνες συνέλαβαν 470. Οπότε αποφυλακίζουν, από τη μια, και συλλαμβάνουν, από την άλλη, και συνέχεια υπάρχει αύξηση των παραβιάσεων εναντίον των κρατουμένων. Μέχρι σήμερα χρησιμοποιούν βασανιστήρια στην ανάκριση, χρησιμοποιούν απομόνωση, παρόλο που δεσμεύτηκαν κατά την απεργία πείνας, στη συμφωνία με τους κρατούμενους, να την ακυρώσουν. Ακόμα υπάρχουν δύο κρατούμενοι σε απομόνωση. Μερικές φορές μεταφέρουν για λόγους τιμωρίας κάποιους κρατούμενους στην απομόνωση για μία ή δύο εβδομάδες. Ακόμα χρησιμοποιούν τη διοικητική κράτηση. Ακόμα βασανίζουν και κακομεταχειρίζονται παιδιά, ιδιαίτερα τα παιδιά. Τους τελευταίους δύο μήνες υπάρχει αύξηση στις επιθέσεις κατά παιδιών στα κατεχόμενα. Σίγουρα στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, στο Σιλουάν, την Ισαουίγια κι άλλες γειτονιές, όπου υπάρχουν καθημερινές συλλήψεις παιδιών. Υπάρχει έλλειμμα κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης, αυτά το σύστημα των φυλακών θα έπρεπε να παρέχει στους παλαιστίνιους κρατούμενους, δεν τα παρέχει. Σήμερα υπάρχει ένας κρατούμενος σε απεργία πείνας εξαιτίας της έλλειψης ιατρικής φροντίδας και είναι στην 32η ημέρα απεργίας πείνας.
Εννοώ, δηλαδή, ότι η κατάσταση στις φυλακές δεν είναι ήρεμη, το αντίθετο. Κάθε μέρα κι άλλη επίθεση σε άλλη φυλακή. Οπότε οι κρατούμενοι πραγματικά χρειάζονται πολύ περισσότερη υποστήριξη από εμάς, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και, για να είμαι ειλικρινής, νιώθουμε ως ένα βαθμό ότι οι κρατούμενοι είναι απογοητευμένοι από την παλαιστινιακή πολιτική ηγεσία, καθώς δεν υπάρχει ξεκάθαρο σχέδιο στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το πώς θα αποφυλακιστούν οι 5.000 κρατούμενοι. Η σύγκριση με την εμπειρία του Όσλο το κάνει πιο περίπλοκο, γιατί κινδυνεύουν να χάσουν κάθε ελπίδα. Διότι η τωρινή απελευθέρωση αυτών των 104 δείχνει πως η Παλαιστινιακή Αρχή (Π.Α.) απέτυχε τότε στη συμφωνία του Όσλο να αποφυλακιστούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι. Οπότε γιατί τώρα να πιστέψουν ότι η Π.Α. θα μπορέσει να τους απελευθερώσει όλους; Και γι’ αυτό χρησιμοποιούν περισσότερο τρόπους, όπως η απεργία πείνας, που ξέρουν ότι είναι πολύ επικίνδυνη για την υγεία τους και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους.

 

– Ερ. Το Addameer είναι πολύ δραστήριο και χαίρει σεβασμού, και προσωπικά είστε σε επαφή με ευρωπαίους αξιωματούχους και τρέφουν μεγάλο σεβασμό για τη δουλειά και τον επαγγελματισμό σας. Παρόλα αυτά, πώς είναι αυτή η επαφή; Πώς είναι η δουλειά του Addameer όταν απευθύνεται σε αξιωματούχος, π.χ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

 

– Σ.Φ.: Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι υπάρχει μια μικρή διαφορά στη μεταχείριση, ιδιαίτερα από την ευρωπαϊκή πλευρά σε επίπεδο αξιωματούχων, για το ζήτημα των κρατουμένων. Εντούτοις δεν είμαστε ικανοποιημένοι που οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι και άλλοι ανά τον κόσμο δεν θεωρούν τους παλαιστίνιους κρατούμενους ως πολιτικούς κρατούμενους, ως ανθρώπους που συνελήφθησαν επειδή έχουν το δικαίωμα να αντισταθούν στην κατοχή. Αλλά η απεργία πείνας έκανε μια μικρή διαφορά επειδή ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησαν σε τόσο υψηλό επίπεδο για τις παραβιάσεις, τις πολύ σοβαρές παραβιάσεις στην πραγματικότητα, που επιβάλλει το σύστημα των φυλακών και οι ισραηλινές αρχές στους Παλαιστίνιους κρατούμενους. Γι’ αυτό αντιμετώπισαν την κατάσταση λίγο διαφορετικά απ’ ότι στο παρελθόν – εξαιτίας της απεργίας πείνας. Έτσι, τον καιρό της απεργίας πείνας αισθανθήκαμε ότι υπήρχαν πιο πολλές δηλώσεις που καταδίκαζαν τις πολιτικές του Ισραήλ. Και το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πήρε την απόφαση τον περασμένο Μάρτη να στείλει εξεταστική επιτροπή να διερευνήσει την κατάσταση των παλαιστινίων κρατουμένων, είναι μια πολύ καλή απόδειξη. Και στην πραγματικότητα έχουμε μια πολύ μακρά ιστορία πίεσης και προσπάθειας να κάνουμε λόμπινγκ με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τα διάφορα γραφεία σε επίπεδο Ε.Ε. και ιδιαίτερα σε επίπεδο ΟΗΕ, είτε μέσω των διαφόρων Ειδικών Εισηγητών, ενάντια στα βασανιστήρια, για τα δικαιώματα των παιδιών κ.λπ, για να θέσουμε το ζήτημα των κρατουμένων. Και όπως είπατε, ήμασταν πάντα πολύ προσεκτικοί να μεταφέρουμε την πραγματικότητα, να δίνουμε τα σωστά νούμερα, και σωστά στατιστικά και καλές ιστορίες που μπορούν να αντικατοπτρίσουν την κατάσταση. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίσαμε την αξιοπιστία μας, νομίζω, σε διεθνές επίπεδο. Και βέβαια με την υποστήριξη των φίλων μας, των παλαιστινιακών ΜΚΟ, των διαφόρων ΜΚΟ ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επίσης των δικτύων σε διεθνές επίπεδο. Οπότε χρησιμοποιούμε αυτές τις σχέσεις για να κάνουμε λόμπινγκ και να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση. Όπως εσείς, οι διάφορες ομάδες αλληλεγγύης και στήριξης, είτε στην Ελλάδα, είτε στις Βρυξέλλες, τη Γενεύη, στο Ηνωμένο Βασίλειο, παντού… Γι’ αυτό κάνουμε πολλές περιοδείες για ομιλίες, κάποιες φορές σε διαφορετικές χώρες, για να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη και να δούμε πώς μπορούμε να λάβουμε υποστήριξη από τα τοπικά δίκτυα σε διάφορες χώρες για να πιέσουμε περισσότερο τους αξιωματούχους να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση των παλαιστινίων κρατουμένων και να τη βάλουν στην ατζέντα τους σε διπλωματικό επίπεδο και να προσπαθήσουν να πιέσουν το Ισραήλ να αλλάξει τις πολιτικές του.

 

– Ερ. Και πιστεύετε ότι είναι πραγματικά κρίσιμο ζήτημα για να αλλάξετε τη στάση αναφορικά με το παλαιστινιακό ζήτημα γενικά, με το κύριο ζήτημα την κατοχή;

 

– Σ.Φ.: Και βέβαια, νομίζω πως η υπόθεση των κρατουμένων είναι μια περίπλοκη υπόθεση αλλά και πάλι είναι η πιο εύκολη πολιτικά υπόθεση να επιλυθεί. Νομίζω είναι η ευκολότερη υπόθεση να διαπραγματευτούμε με την ισραηλινή πλευρά. Δεν είναι περίπλοκη όπως η Ανατολική Ιερουσαλήμ ή το ζήτημα των κρατουμένων ή των ζήτημα των εποίκων. Αλλά και πάλι, δυστυχώς, το Ισραήλ χρησιμοποιεί το ζήτημα των κρατουμένων για να ασκήσει πίεση στην Παλαιστινιακή Αρχή. Έτσι το έκαναν την περίοδο του Όσλο, έτσι το ξανακάνουν τώρα. Γιατί δεν συμφώνησαν να αποφυλακίσουν, για παράδειγμα, όλες τις γυναίκες, όλους τους ηλικιωμένους, όλους τους ασθενείς, όλα τα παιδιά, σε αυτές τις διαπραγματεύσεις; Γιατί περιορίστηκαν στους 104 που θα έπρεπε να έχουν αποφυλακιστεί εδώ και 20 χρόνια; [ΣτΜ. Τελικά ούτε αυτούς δεν έχουν αποφυλακίσει ακόμα, καθώς αρνήθηκαν να αποφυλακίσουν την τελευταία ομάδα] Αυτό δείχνει πώς μεταχειρίζονται το ζήτημα των κρατουμένων. Και η απεργία πείνας μας βοήθησε να θέσουμε μια διαφορετική οπτική σε διεθνές επίπεδο, για την υπόθεση των κρατουμένων. Τώρα είναι πιο εύκολο να συζητήσεις το ζήτημα των κρατουμένων σε πολιτικό επίπεδο, με τους υψηλούς εκπροσώπους, όπως το γραφείο της κυρίας Άστον για παράδειγμα, στην Ε.Ε. Είναι πιο ανοιχτοί να ακούσουν για το ζήτημα των κρατουμένων. Τις ανησυχίες για την υγεία, για τις υποθέσεις των παιδιών. Για παράδειγμα, στο επίπεδο των παιδιών, η έκθεση που εκδόθηκε πέρυσι από διάφορους δικηγόρους και εκπροσώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο… Εξέδωσαν μια έκθεση, μια πολύ λεπτομερή έκθεση, μετά από έρευνα που έκαναν για την κατάσταση των κρατούμενων παιδιών και τις παραβιάσεις, και μετά από αυτήν την έκθεση, πήρε τελικά η UNICEFτην πρωτοβουλία να διερευνήσει την υπόθεση των κρατούμενων παιδιών και εξέδωσε τη δική της έκθεση. Και μετά από αυτές τις δύο πρωτοβουλίες, τώρα αισθανόμαστε ότι υπάρχει μεγαλύτερη πίεση στην ισραηλινή πλευρά για την υπόθεση των παιδιών κρατουμένων. Έτσι, τα δύο τελευταία χρόνια, έκαναν κάποιες τροποποιήσεις στις διαταγές των στρατοδικείων και σε ολόκληρο το σύστημα, πώς μεταχειρίζονται τα κρατούμενα παιδιά. Δεν είναι ακόμα αρκετές, γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα πρέπει να συλλαμβάνουν κανένα παιδί έτσι κι αλλιώς, όχι απλά να τίθεται ζήτημα ότι δεν επιτρέπεται να τα κακομεταχειρίζονται ή να τα βασανίζουν, ή να τα φυλακίζουν για μακρές περιόδους, αλλά εξαρχής δε θα έπρεπε να επιτίθενται σε αυτά. Έτσι, πιστεύουμε ότι γίνεται περισσότερος ακτιβισμός για το ζήτημα των κρατούμενων παιδιών τα τελευταία δύο χρόνια, που ελπίζουμε να φτάσει στο σημείο να σταματήσει το Ισραήλ να συλλαμβάνει παιδιά Παλαιστινίων.

– Ερ.Βοηθάει η προσέγγιση ως ζήτημα δικαιωμάτων, διεθνούς δικαίου;

 

– Σ.Φ.: Σίγουρα, νομίζω πως η προσέγγιση που βασίζεται στα δικαιώματα, είναι η καλύτερη προσέγγιση που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εμείς ή οι διεθνείς υποστηρικτές για την παλαιστινιακή υπόθεση, η οποία είναι ζήτημα δικαιωμάτων εν τέλει. Και ακόμα κι αν το Ισραήλ ισχυρίζεται πως αυτοί οι άνθρωποι έκαναν ενέργειες που απειλούν, όπως ισχυρίζονται, το κράτος του Ισραήλ, έχουν δικαίωμα σε δίκαιη δίκη σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Έχουν δικαίωμα να μη βασανίζονται. Έχουν δικαίωμα να τους συμπεριφέρονται ως ανθρώπινα όντα, σύμφωνα με τα ελάχιστα πρότυπα μεταχείρισης των κρατουμένων. Αυτή είναι η ελάχιστη υποχρέωση την οποία το Ισραήλ θα έπρεπε να εκπληρώνει ως μέλος του ΟΗΕ. Και εν τέλει, γιατί να ενδιαφέρεσαι να είσαι μέρος μιας διεθνούς δομής, του συστήματος του ΟΗΕ, και όλων των συνθηκών και των συμφωνιών για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εάν δε θέλεις να τα σέβεται; Ή εάν τα σέβεσαι μόνο για τους δικούς σου ανθρώπους και για τους άλλους κάνεις διακρίσεις και τους κακομεταχειρίζεσαι και παραβιάζεις αυτά τα δικαιώματα.
Νομίζω είναι πολύ πιο εύκολο για τον κόσμο να καταλάβει όταν θέτεις την πραγματικότητα σε νομικό πλαίσιο, στο πλαίσιο των πολύ σοβαρών παραβιάσεων, του διεθνούς δικαίου και προτύπων. Ιδιαίτερα όταν συνδέεις το ζήτημα των κρατουμένων με την κατοχή, το ζήτημα των εποικισμών με την κατοχή, τις απαλλοτριώσεις γης, τις κατεδαφίσεις σπιτιών, όλες τις διαφορετικές πολιτικές που εφαρμόζει το Ισραήλ, όταν τις επαναφέρεις στο νομικό πλαίσιο του διεθνούς δικαίου (του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων). Και όλα ταιριάζουν γιατί αυτό είναι το σωστό πλαίσιο, το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό είναι το πλαίσιό μας, αυτό που ταιριάζει. Δυστυχώς, όταν μιλάς για πολιτική, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Είμαστε η πιο αδύναμη πλευρά, οπότε δεν μπορούμε να επιβάλλουμε το διεθνές δίκαιο στους Ισραηλινούς και γι’ αυτό χρειαζόμαστε την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας, γιατί η θέση των ΗΠΑ είναι τελείως προκατειλημμένη και είναι ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να την επηρεάσουμε ή να την αλλάξουμε. Δεν έχω καμιά ελπίδα γι’ αυτό. Δεν πιστεύω ότι θα καταφέρουμε ποτέ να αλλάξουμε την απόφαση των ΗΠΑ. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε την Ευρώπη πιο ενεργή, πιο θετική προς τους Παλαιστίνιους, για να γίνει περισσότερο σεβαστό το διεθνές δίκαιο και οι αποφάσεις του ΟΗΕ, που πάρθηκαν πριν 65 χρόνια και ποτέ δεν εφαρμόστηκαν στην περίπτωση της Παλαιστίνης.

– Ερ. Και μια τελευταία ερώτηση. Πώς είναι η κατάσταση του ζητήματος των παλαιστινίων κρατουμένων, εντός της παλαιστινιακής κοινωνίας; Γνωρίζουμε πως το Addameer κάνει επίσης σημαντική δουλειά για τη νομική υποστήριξη και για να στηρίξει τις οικογένειες [των κρατουμένων] και ταυτόχρονα η απεργία πείνας έδειξε πως το ηθικό των παλαιστινίων κρατουμένων είναι υψηλό. Αλλά την ίδια ώρα, όπως είπατε πριν, δεν περιμένουν πολλά από τις διαπραγματεύσεις. Και γνωρίζουμε πω είναι ένα εμβληματικό ζήτημα για την παλαιστινιακή κοινωνία.
– Σ.Φ.: Είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα για τον παλαιστινιακό λαό που επηρεάζει σχεδόν κάθε σπιτικό. Βλέποντας τα στοιχεία, τώρα υπάρχουν 5.000 κρατούμενοι, αλλά αν δούμε πόσος κόσμος φυλακίστηκε όλα αυτά τα χρόνια της κατοχής, είναι πάνω από 700.000 Παλαιστίνιοι. Οπότε στην πραγματικότητα είναι ένα ζήτημα που είναι σημαντικό για κάθε σπιτικό στην παλαιστινιακή κοινωνία. Όμως, επειδή νομίζω γενικά ως λαός είμαστε πολύ απογοητευμένοι από τις πολιτικές διαπραγματεύσεις, έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας στην ικανότητα της διεθνούς κοινότητας να μας αποδώσει δικαιοσύνη, τα τελευταία 20 χρόνια, γι’ αυτό τον καιρό της απεργίας πείνας για παράδειγμα, δεν είδαμε πολύ μαζικές, μεγάλες συγκεντρώσεις υποστήριξης στους κρατούμενους, όπως π.χ. το 2000. Το 2000, τον Μάιο του 2000, πριν το ξέσπασμα της δεύτερης Ιντιφάντα, όταν οι κρατούμενοι ζητούσαν καθαρά καθημερινά ζητήματα, η υποστήριξη των κρατουμένων απ’ έξω ήταν τεράστια. Σε κάθε πόλη έβρισκες μια επιτροπή να παρακολουθεί το θέμα, να διαδηλώνει να παίρνει πρωτοβουλίες για δραστηριότητες. Δεν ήταν το ίδιο το 2012. Και αυτό σχετίζεται με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση. Υπάρχουν πολλά πράγματα να ασχοληθεί κανείς: το Τείχος, οι εποικισμοί, οι κατεδαφίσεις σπιτιών, κάθε μέρα υπάρχει κι ένα ζήτημα. Και ξέρετε, το Τείχος έκανε το κάθε χωριό να επικεντρωθεί στο πρόβλημά του, όπως το Μπιλαϊν, το Νααλίν, το Νάμπι Σάλεχ. Υπάρχουν πολλά χωριά, δεκάδες, που ανησυχούν για τη γη τους, τα σπίτια τους και διαδηλώνουν κάθε βδομάδα. Έτσι επηρεάστηκε η γενικότερη υποστήριξη για το ζήτημα των κρατουμένων. Αλλά και πάλι δε νομίζω πως η παλαιστινιακή ηγεσία μπορεί να παρατήσει το ζήτημα των κρατουμένων. Κι αυτό το γνωρίζει καλά το Ισραήλ, γι’ αυτό χρησιμοποιούν το ζήτημα των κρατουμένων ως χαρτί πίεσης προς την Π.Α. Γνωρίζουν πως η Π.Α. δεν μπορεί να υπογράψει καμιά συμφωνία χωρίς να συμπεριλάβει τους κρατούμενους. Και το χρησιμοποιούν ενάντια στην Π.Α. Το μεταχειρίζονται: «Εάν θέλετε να αποφυλακιστούν όλοι οι κρατούμενοι, εγκαταλείψτε τους πρόσφυγες, ή εγκαταλείψτε τους εποικισμούς». Κι αυτό ήταν ξεκάθαρο σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις. Κάθε φορά που αποφυλάκιζαν 26 κρατούμενους ανακοίνωναν νέους εποικισμούς. Συνεπώς, είναι ξεκάθαρο ότι η Π.Α. πληρώνει βαρύ τίμημα για την απελευθέρωση αυτών των κρατουμένων. Και αυτό γιατί είμαστε η πιο αδύναμη πλευρά. Γιατί δεν υπάρχει διεθνής δύναμη που μπορεί να κάνει το Ισραήλ να τηρήσει [το διεθνές δίκαιο] και να το αναγκάσει να μην κάνει αυτά τα πράγματα. Αλλά και πάλι νομίζω ότι οι κρατούμενοι έχουν συνείδηση αυτή της συνενοχής. Και γι’ αυτό, για παράδειγμα, μπορείς να ακούσεις κάποιες φωνές, όπως τώρα στην τωρινή αποφυλάκιση, όπου οι Ισραηλινοί ισχυρίζονται ότι ήθελαν τον [φυλακισμένο στις ΗΠΑ ισραηλινό κατάσκοπο] Τζόναθαν Πόλαρντ να αποφυλακιστεί ως αντάλλαγμα για την αποφυλάκιση των 26, από μέσα, που είναι Ισραηλινοί – Παλαιστίνιοι, αλλά έχουν ισραηλινή υπηκοότητα. Κάποιοι από τους κρατούμενους έλεγαν «όχι, δεν θέλουμε την Παλαιστινιακή Αρχή να πληρώσει τόσο βαρύ τίμημα, να προσπαθήσει να συνδέσει τις υποθέσεις, όχι αυτό δεν είναι αποδεκτό από εμάς». Οπότε δε γνωρίζουμε πού θα καταλήξει. Αλλά και βέβαια είναι πολύ σημαντικό ζήτημα για ολόκληρη την παλαιστινιακή κοινωνία.

 

– Σας ευχαριστούμε πολύ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: