Οι διεθνείς συνθήκες και οι προοπτικές δικαιοσύνης για τους Παλαιστίνιους

Του Άτα Χίντι

 

Ο Άτα Χίντι είναι Υπεύθυνος Επικοινωνίας της Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου, και ερευνητής στο Ινστιτούτο Δικαίου του Πανεπιστημίου Μπιρζέιτ.

 

Αρχικά είχα γράψει αυτό το άρθρο με την γνωστή παλαιστινιακή ανησυχία, πριν κανα-δυο εβδομάδες, μετά τη συνάντηση του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.

 

Εγώ, όπως και πολλοί άλλοι Παλαιστίνιοι, φοβόμουν ότι θα πιεζόταν να αποδεχτεί μια επέκταση αυτών που έχουν αποκαλέσει «διαπραγματεύσεις» και μετά την προθεσμία της 29ης Απριλίου, ενώ το Ισραήλ θα συνέχιζε τις παραβιάσεις εναντίον της Παλαιστίνης και εναντίον του παλαιστινιακού λαού.

 

Οι Παλαιστίνιοι έχουν περάσει πολλά χρόνια αμφισβητώντας τη μια απόφαση μετά την άλλη, τη μια πολιτική μετά την άλλη, για λογαριασμό της Παλαιστίνης και του παλαιστινιακού λαού – ιδιαίτερα όσον αφορά το διεθνές δίκαιο.

 

Αυτό που έρχεται αυτόματα στο μυαλό είναι η ανησυχητική αποτυχία της Παλαιστίνης να προσχωρήσει στις διεθνείς συνθήκες και να συμμετάσχει σε διεθνείς οργανισμούς, υποστηριζόμενη από μια σθεναρή νομική και βασισμένη στο ότι είναι θύμα στρατηγική σε διεθνές επίπεδο.

 

Πολλοί έχουν απογοητευτεί από την ΟΑΠ (PLO) για αυτό που αντιλαμβάνονται ως συνεχιζόμενη αδιαφορία για τον πόνο και τα δεινά του παλαιστινιακού λαού, που συνεχίζεται καθώς οι εκπρόσωποί της κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Νομικές στρατηγικές υποκαθίσταντο από ασυγχώρητες πολιτικές φρασεολογίες και έμοιαζαν ελλιπείς, ασαφείς και κατώτερες του αναμενόμενου.

 

Και τότε, την 1η Απριλίου 2014, η Παλαιστίνη αποφάσισε ότι «θα ενταχθεί σε 15 διεθνείς συνθήκες συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αφορούν σε ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα, καθώς και δικαιώματα γυναικών και ατόμων με αναπηρία.» Αυτές αφορούν τόσο συνθήκες όσο και ομάδες συνθηκών, που ισοδυναμούν με παραπάνω από 15 – σε κάποιες από τις οποίες το Ισραήλ ακόμα δεν είναι μέλος. Η δυνατότητα στην Παλαιστίνη να κάνει αυτό το βήμα δόθηκε από την απόφαση 67/19 της Γενικής Συνέλευσης – που αναβάθμισε την Παλαιστίνη ως μη-μέλος κράτος-παρατηρητή στα Ηνωμένα Έθνη. Η απόφαση παρείχε στο Κράτος της Παλαιστίνης και τον παλαιστινιακό λαό τα μέσα να επιδιώξει απόδοση δικαιοσύνης και λογοδοσία σε διεθνές επίπεδο.

 

Οπότε είδαν επιτέλους οι Παλαιστίνιοι τους ηγέτες τους να χρησιμοποιούν αυτή τη δυνατότητα συμμετοχής σε διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς ως δικαίωμα παρά ως απειλή; Οι εντάξεις της Παλαιστίνης την 1η Απριλίου δείχνουν ότι η δικαιοσύνη και η λογοδοσία για τον παλαιστινιακό λαό δεν ήταν η προτεραιότητα.

 

 

Έχει αναφερθεί ότι η παλαιστινιακή ηγεσία έχει πραγματοποιήσει την απαραίτητη δουλειά για να ενταχθεί σε 63 υπηρεσίες, οργανισμούς και συνθήκες. Ο παλαιστινιακός λαός, στην μεγάλη του πλειονότητα, δε γνωρίζει αυτή τη λίστα και τα περιεχόμενά της. Δεν αρκεί να λέγεται ότι η Παλαιστίνη μπορεί να συμμετάσχει «εάν και όποτε το κρίνει σκόπιμο».

 

Εάν πρόκειται για τα συμφέροντα του παλαιστινιακού λαού, τότε η ώρα είναι τώρα. Αυτό είναι δικαίωμα, δεν είναι απειλή.

 

Εάν η PLOήθελε να παράσχει δικαιοσύνη και λογοδοσία, οι Παλαιστίνιοι θα έπρεπε να απολαμβάνουν μεγαλύτερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη και τη λογοδοσία σε διεθνές επίπεδο, και μέσα από την πρόσβαση σε αυτά τα όργανα που παρέχουν μηχανισμούς καταγγελιών για αυτές τις συνθήκες. Αυτό θα συμπληρωνόταν από μια σθεναρή διεθνή νομική στρατηγική.

 

Τώρα που προσχωρήσαμε στην Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, θα πρέπει να αμφισβητήσουμε τα θεμελιώδη ελαττώματα των Συμφωνιών του Όσλο. Θα πρέπει να αμφισβητήσουμε τους περιορισμούς στη δυνατότητά μας να διερευνήσουμε και να ασκήσουμε διώξεις σε ισραηλινούς εγκληματίες πολέμου.

 

Όσον αφορά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, θα πρέπει να αναπτύξουμε στρατηγική και να επιστρέψουμε σε αυτό για ζητήματα θεμελιώδους σημασίας για την Παλαιστίνη και τον παλαιστινιακό λαό.

 

Δεν θα πρέπει να καθυστερούμε την ένταξή μας στο Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου ώστε να προστατεύσουμε τον παλαιστινιακό λαό από μελλοντικές παραβιάσεις. Η παλαιστινιακή ηγεσία απέτυχε στο παρελθόν όταν δε συνέχισε τις προσπάθειες για τη διακήρυξη 12(3) που αποδεχόταν την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, από την 1η Ιουλίου 2002. Θα έπρεπε να έχουν αμφισβητήσει περαιτέρω τον προσδιορισμό του Γραφείου του Εισαγγελέα (που είχε μοιραστεί εκ των προτέρων).

 

Η απόφαση της Παλαιστίνης να μην προσχωρήσει στο Καταστατικό της Ρώμης με αντάλλαγμα την αποφυλάκιση κρατουμένων, υπονοεί ότι η προσχώρηση σε τέτοιες συνθήκες είναι μέσω διαπραγμάτευσης, παρά μια ειλικρινής προσπάθεια να παρασχεθεί δικαιοσύνη και λογοδοσία για τον παλαιστινιακό λαό. Το Ισραήλ έχει υποχρέωση να αποφυλακίσει κρατούμενους ανεξαρτήτως και όχι εις βάρος των δικαιωμάτων που μπορούμε να ασκήσουμε ως κράτος.

 

Σε σχέση με αυτό, υπήρξαν περιπτώσεις όπου κάποια διακυβερνητικά σώματα προσκάλεσαν την Παλαιστίνη ως «οντότητα» παρά ως «κράτος» εξαιτίας των πιέσεων των ΗΠΑ. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

 

Δεν θα πρέπει να επαναπαυόμαστε ενώσω η Έκθεση της Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη σύγκρουση στη Γάζα σκονίζεται πάνω στα ράφια στη Νέα Υόρκη και τη Γενεύη. Η προηγούμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ μας έδωσε άλλη μια ευκαιρία να επιδιώξουμε δικαιοσύνη και λογοδοσία για τη Γάζα. Ως προς αυτό, οι Παλαιστίνιοι θα πρέπει να ζητήσουν άμεσα μια σύνοδο με τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη στις Συνθήκες της Γενεύης για να υπενθυμίσουν στο Ισραήλ και τρίτα κράτη τις υποχρεώσεις τους σε ό,τι αφορά τις σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που διαπράχθηκαν από το Κράτος του Ισραήλ.

 

 

Αυτά δεν είναι παρά λίγα από τα βήματα που οι Παλαιστίνιοι θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά. Ίσως το πιο σημαντικό είναι να εξετάσουμε σοβαρά το παράνομο αυτής της κατοχής καθώς σχετίζεται με αποικιοκρατία και απαρτχάιντ.

 

Οι κατακτητές μας και οι υποστηρικτές τους έχουν κάνει ισχυρές προσπάθειες λόμπινγκ εναντίον αυτών των κατευθύνσεων επειδή φοβούνται το δίκαιο.

 

Πώς μπορούμε να διαπραγματευόμαστε με ένα κράτος (Ισραήλ), με τη διαμεσολάβηση ενός άλλου κράτους (ΗΠΑ), κανένα από τα οποία δεν αναγνωρίζει το Κράτος της Παλαιστίνης;

 

Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο: είμαστε κράτος και θα πρέπει να αναγνωριστούμε ως τέτοιο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δεν υπάρχει συμβιβασμός για τα σύνορά μας, όπως δε θα υπάρξει αναγνώριση του Ισραήλ ως «εβραϊκού κράτους» και όπως δεν υπάρχει έκπτωση στο νόμιμο δικαίωμα επιστροφής για όλους τους παλαιστίνιους πρόσφυγες.

 

Το δίκαιο και η δικαιοσύνη είναι εκεί, μπροστά στα μάτια του Προέδρου Αμπάς. Θα πρέπει να συνεχίσει προς τα μπρος και να μην κάνει πίσω.

 

Το ελεύθερο Κράτος της Παλαιστίνης και η δικαιοσύνη και η λογοδοσία για τον παλαιστινιακό λαό έχουν ήδη αργήσει. Είναι ώρα για την Παλαιστινιακή Αρχή να επανεξετάσει τις παραμέτρους. Το Παλαιστινιακό Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων θα πρέπει να αναλάβει ηγετικό ρόλο στη δημιουργία και εφαρμογή μιας σθεναρής και επιθετικής διεθνούς νομικής στρατηγικής βασισμένης στην έννοια του θύματος.

 

Οι διαπραγματευτές δεν θα πρέπει να μονοπωλούν τις παλαιστινιακές νομικές επιλογές για να τις χρησιμοποιούν ως χαρτί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Θα πρέπει να σχεδιαστεί μια στρατηγική με τη συμμετοχή ΜΚΟ που βρίσκονται επί τόπου, που αγωνίζονται μέσα από χρόνια πόνου και απογοήτευσης (ίσως μια ομάδα εργασίας που να μπορεί να δημιουργήσει ένα σχέδιο δράσης για το Κράτος της Παλαιστίνης).

 

Θα πρέπει να πάμε στη Νέα Υόρκη, τη Γενεύη και τη Χάγη και να μην κοιτάμε πίσω. Είναι η ώρα μας να πάρουμε αυτό που μας ανήκει εδώ και καιρό: ειρήνη, δικαιοσύνη, λογοδοσία και ελευθερία.

 

Ο παλαιστινιακός λαός δεν μπορεί να κρατιέται όμηρος σε μια κατάσταση που δημιουργείται υπό το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων.

 

Είμαστε Κράτος. Θα πρέπει να ενεργήσουμε ως τέτοιο.

 

Κι εδώ θα υπενθυμίσω στην παλαιστινιακή ηγεσία τα λόγια του Μάλκολμ Χ: «Κανείς δεν μπορεί να σου δώσει ελευθερία. Κανείς δεν μπορεί να σου δώσει ισότητα ή δικαιοσύνη ή οτιδήποτε. Εάν είσαι άντρας τα κερδίζεις».

 

Είμαστε ένας λαός που ζητάμε δικαιοσύνη και λογοδοσία. Ας την πάρουμε.

 

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι του συντάκτη και δεν απηχούν απαραίτητα τη συντακτική πολιτική του Πρακτορείου Ειδήσεων Μαάν.

 

Πηγή: Maan

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: