Αναγκαία συμφιλίωση και αναγκαίες σκέψεις

Φωτογραφία από συνάντηση Αμπάς – Μεσάαλ στη Ντόχα (5/5/2014)

Από την στήλη του Συλλόγου Ιντιφάντα στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς

 

Δημοσιεύθηκε το Σάββατο 3 Μαϊου 2014

 

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε η συμφωνία μεταξύ Φατάχ και Χαμάς.

Συμφώνησαν στο σχηματισμό κυβέρνησης (μέσα σε πέντε εβδομάδες) με πρωθυπουργό είτε τον Αμπάς είτε τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της κυβέρνησης ενότητας του 2006, Νασάρ αλ Ντιν αλ Σάερ, που είναι μέλος της Χαμάς, και σε προκήρυξη εκλογών λίγες μέρες μετά. Η συμφωνία, επίσης, ορίζει απελευθέρωση των κρατουμένων αντίπαλων παρατάξεων από τις Αρχές που ελέγχουν τα δύο κόμματα.
Αμέσως μετά τη συμφωνία ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου ακύρωσε προγραμματισμένη συνάντηση με την Παλαιστινιακή Αρχή για το θέμα των διαπραγματεύσεων, ενώ αξιωματούχοι της ισραηλινής κυβέρνησης (ειδικά από τα ακροδεξιά κόμματα) αναφώνησαν ότι αποδείχτηκε περίτρανα πως όλες οι παλαιστινιακές παρατάξεις είναι τρομοκράτες. Βέβαια, οι διαπραγματεύσεις είχαν σταματήσει ήδη λόγω της άρνησης του Ισραήλ να προβεί στην τελευταία σειρά απελευθέρωσης κρατουμένων και της επιμονής στην αναγνώριση του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους.
Ο Νασάρ Ιμπραχίμ από το Εναλλακτικό Κέντρο Πληροφόρησης (aic) παρατηρεί ότι η συμφωνία προς μια κοινή κυβέρνηση είναι μια προσπάθεια να ξεφύγουν η Φατάχ και η Χαμάς από την κρίση στην οποία έχουν περιέλθει. Η Χαμάς, κυρίως λόγω της καθαίρεσης των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, και η Φατάχ λόγω της πίεσης να συμφωνήσει σε όρους στις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ, που είναι αδύνατο να δεχτεί. Ωστόσο, λέει ο Νασάρ Ιμπραχίμ, η οικοδόμηση εθνικής ενότητας πολιτικά και πρακτικά είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Εθνική παλαιστινιακή ενότητα είναι μια κοινή αντίληψη για τα βασικά ζητήματα: Για το πώς θα γίνουν οι διαπραγματεύσεις, τι είδους αντίσταση θα υπάρχει στην κατοχή, αλλά και μια στοιχειώδης συναντίληψη για την επίδραση που έχουν και πώς θα χρησιμοποιηθούν οι διεθνείς και περιφερειακές μεταβολές. Επίσης και για το ρόλο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) αλλά και για τη σχέση του στόχου της εθνικής απελευθέρωσης με τις άμεσες κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες.
Λίγες μέρες μετά τη συμφωνία, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης αποσύρθηκε από την Κεντρική Επιτροπή της ΟΑΠ, καθώς στην τελική δήλωση των εργασιών της αναφέρεται στην επιστροφή στις διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των ΗΠΑ. Στην ίδια συνεδρίαση νωρίτερα, το Λαϊκό Μέτωπο είχε ζητήσει να γίνει σαφής η απόρριψη του σχεδίου Κέρι.
Η Νούρα Ερεκάτ, Παλαιστίνια νομικός και ακτιβίστρια, σε άρθρο της στους New York Times τονίζει ότι οι προηγούμενες προσπάθειες συμφιλίωσης απέτυχαν μετά από επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Αυτή τη φορά, η μεγάλη κρίση στην οποία βρίσκονται τα δύο κόμματα ίσως ευνοεί το προχώρημα της ενότητας. Όμως, πόσο θα προχωρήσει η διαδικασία όταν η Παλαιστινιακή Αρχή παραμένει δέσμια της ξένης οικονομικής βοήθειας που βασικά ελέγχουν οι ΗΠΑ; Και καταλήγει η Ερεκάτ ότι μπορεί το διεθνές κίνημα μποϊκοτάζ του Ισραήλ να έχει κάποιες επιτυχίες, «όμως η εθνική ενότητα είναι κρίσιμη, γιατί το κίνημα μπορεί να πιέσει αλλά όχι να υποκαταστήσει την πολιτική διαδικασία».

Σύλλογος Ιντιφάντα
intifadagr.wordpress.com

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: