Ο κόσμος δεν μπορεί να στέκεται αμέτοχος καθώς συνεχίζεται αυτός ο αργός, τρομερός θάνατος στη Γάζα

Του Trevor Hogan*

 
Ο εφιάλτης για το λαό της Γάζας συνεχίζεται. Αλλά δεν ξεκίνησε μόνο
πριν από δύο βδομάδες, διαρκεί τους τελευταίους έξι μήνες, τα
τελευταία οκτώ χρόνια, τις τελευταίες έξι δεκαετίες.
Η ώρα για μετριοπαθή γλώσσα έχει παρέλθει. Η ώρα για κούφια λόγια, για
εξαπόλυση κατηγοριών «με ίσες αποστάσεις» έχει τελειώσει. Όπως τόνισε
ο Παλαιστίνιος δημοσιογράφος Ali Abunimah, εκείνοι που πρόσφατα
υποστήριξαν το δικαίωμα του Ισραήλ να δρα σε «αυτοάμυνα» τώρα έχουν
βάψει με αίμα τα χέρια τους. Βιώνουμε μία από τις μεγαλύτερες αδικίες
των τελευταίων δύο γενεών. Έτσι θα καταγραφεί στην Ιστορία. Από το
1947, όταν ξεκίνησε ο βίαιος εκτοπισμός των Παλαιστινίων από τα σπίτια
τους, η φρίκη δεν σταμάτησε. Πάνω από 60 χρόνια αργότερα, μετά από
αρκετούς πολέμους, επαναλαμβανόμενες σφαγές και εκτοπίσεις, 1,8
εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται παγιδευμένοι μέσα σε μια λωρίδα γης
μήκους 40 χιλιομέτρων και πλάτους 10 χιλιομέτρων που ονομάζεται Γάζα,
χωρίς να έχουν που να κρυφτούν.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου δήλωσε: «αν είσαι ουδέτερος σε
καταστάσεις αδικίας, παίρνεις το μέρος του καταπιεστή». Δεν υπάρχουν
δύο «ίσες» πλευρές για να αναφερθείς σε αυτήν τη φρίκη. Δεν υπάρχουν
δύο πλευρές να διαλέξεις, όταν τέσσερα παιδιά ανατινάζονται καθώς
παίζουν ποδόσφαιρο και κρυφτό σε μια παραλία. Δεν υπάρχουν δύο «ίσες»
πλευρές όταν ανάπηρες γυναίκες δολοφονούνται στις νοσοκομειακές τους
κλίνες. Ούτε όταν αφαιρούνται οι ζωές εννέα ανθρώπων την ώρα που
παρακολουθούν έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, ή όταν ένα μωρό πέντε μηνών
πεθαίνει στην αγκαλιά της μητέρας του, μετά από χτύπημα του ισραηλινού
πυροβολικού. Υπάρχει ανάγκη «ισορροπίας» όταν ένα νοσοκομειακό κέντρο
αποκατάστασης κακώσεων του νωτιαίου μυελού ισοπεδώνεται ή όταν μια
σφαγή πάνω από 80 ανθρώπων λαμβάνει χώρα στην περιοχή Σουτζάγια της
Γάζας;
Αυτή η αδικία επιδεινώνεται από την τάση των διεθνών δυνάμεων να
απαλλάσσουν το Ισραήλ από τα εγκλήματά του. Ορισμένοι σχολιαστές
λειτουργούν βάσει της υπόθεσης ότι «αν μόνο σταμάταγαν οι ρουκέτες,
όλα θα ήταν οκέι». Ε λοιπόν οι ρουκέτες σταμάτησαν. Μετά τη συμφωνία
που τερμάτισε την προηγούμενη επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα το 2012, η
εξαπόλυση ρουκετών από τη Γάζα έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο εδώ και 12
χρόνια. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, κατά δική του
παραδοχή, αναγνώρισε σε πρόσφατη ομιλία του ότι η Χαμάς δεν είχε
εξαπολύσει κανέναν πύραυλο τους 18 μήνες αφότου η Επιχείρηση «Πυλώνας
Άμυνας» τερματίστηκε με εκεχειρία. Ωστόσο, αυτή η «εκεχειρία» ίσχυε
μόνο για την Παλαιστινιακή πλευρά. Καθ’ όλη τη διάρκειά της το Ισραήλ
συνέχισε να σκοτώνει στη Γάζα, να συνεχίζει τον παράνομο αποκλεισμό,
να πυροβολεί επανειλημμένα αγρότες και να παρενοχλεί ψαράδες.
Μέσα σε 24 ώρες από την εκεχειρία του 2012, το Ισραήλ πυροβόλησε και
σκότωσε έναν αγρότη καθώς προσπαθούσε να φτάσει στο χωράφι του στην
περιοχή Khan Younis της Γάζας. Το Ισραήλ συνέχισε έκτοτε να σκοτώνει,
εννέα πολίτες μόνο στη Γάζα το 2013 και, σύμφωνα με οργανισμούς
ανθρωπίνων δικαιωμάτων, άλλα έξι παιδιά και 26 ενήλικες τους πρώτους
έξι μήνες του 2014 στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα.
Για να τονιστεί η χρήση ρουκετών από τη Χαμάς σ’ αυτό το πλαίσιο,
είναι το αντίστοιχο του να κατηγορείς ένα μικρό παιδί που δέχτηκε
βάναυσο εκφοβισμό επειδή έδωσε μια άστοχη γροθιά προς απάντηση.
Δεν είναι τυχαίο που οι τελευταίες επιθέσεις του Ισραήλ έρχονται
αμέσως μετά τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης «εθνικής συμφιλίωσης»
ανάμεσα στη Χαμάς και την, με έδρα τη Δυτική Όχθη, Φατάχ. Για πρώτη
φορά εμφανίζεται το ενδεχόμενο να πραγματωθεί μια ενιαία Παλαιστινιακή
πολιτική φωνή. Η κίνηση υποστηρίχθηκε σε όλο τον κόσμο, από την ΕΕ, τη
Ρωσία και ακόμα και από τις ΗΠΑ. Αλλά προκάλεσε την βίαιη αντίδραση
του Ισραήλ. Ο Νετανιάχου εξήλθε από τις εύθραυστες ειρηνευτικές
συνομιλίες απειλώντας να επιβάλει κυρώσεις εναντίον της Παλαιστινιακής
Αρχής. Ο υπουργός Οικισμού της χώρας ανακοίνωσε τη νέα οικοδόμηση
εποικισμών σε απάντηση αυτού που αποκάλεσε «Παλαιστινιακή κυβέρνηση
της τρομοκρατίας».
Η βίαιη καταπίεση κατά των Παλαιστινίων εντάθηκε. Στις 15 Μαΐου δύο
έφηβοι δολοφονήθηκαν από τους Ισραηλινούς στρατιώτες στην Beitunia της
Δυτικής Όχθης. Το περιστατικό αποθανατίστηκε στην κάμερα, αλλά δεν
υπήρξε διεθνής κατακραυγή. Η Γάζα έγινε στόχος επαναλαμβανόμενων
αεροπορικών επιθέσεων. Στις 11 Ιούνιου μια αεροπορική επίθεση σκότωσε
έναν υποτιθέμενο μαχητή, ένα 10χρονο αγόρι.
Αυτά είναι τα γεγονότα που προηγήθηκαν του χειρότερου μακελειού που
ενέσκυψε στη Γάζα τα τελευταία χρόνια.
Πέρυσι είχα την τύχη να επισκεφθώ τη Γάζα. Οι άνθρωποι εκεί είναι οι
πιο καλόκαρδοι, ζεστοί και φιλικοί άνθρωποι που έχω γνωρίσει. Δεν
υποστηρίζουν όλοι τη Χαμάς, ή τις κυβερνητικές της πολιτικές. Οι
άνθρωποι στη Γάζα είναι έξυπνοι, παθιασμένοι, γεμάτοι από όρεξη και
πείνα για ζωή.
Ωστόσο το Ισραήλ βεβαιώνει ότι η Χαμάς χρησιμοποιεί ανθρώπους ως
ανθρώπινες ασπίδες στη Γάζα. Παρά αυτούς τους επαναλαμβανόμενους
ισχυρισμούς, η έκθεση Γκόλντστοουν του ΟΗΕ του 2009 κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι οι ένοπλες Παλαιστινιακές
οργανώσεις τοποθετούν άμαχους πολίτες σε περιοχές στις οποίες
εξαπολύονται επιθέσεις, ή ότι οι Παλαιστίνιοι εμπλέκονται σε μάχες
φορώντας πολιτικά, ή ότι χρησιμοποιούν τεμένη για στρατιωτικούς
σκοπούς. Η ανακάλυψη ρουκετών σε ένα αχρησιμοποίητο σχολείο της UNWRA
αυτή την εβδομάδα είναι το πρώτο περιστατικό αυτού του τύπου.
Εντούτοις το ψέμα περί «ανθρώπινων ασπίδων» επανειλημμένα
χρησιμοποιείται και γίνεται αποδεκτό. Στην θηριώδη σφαγή της Κυριακής
περισσότερων από 80 ανθρώπων στην περιοχή Σουτζάγια στα ανατολικά της
Γάζας, το Ισραήλ και πάλι πρόβαλε αμέσως το επιχείρημα περί
«ανθρώπινων ασπίδων», χωρίς καμία απόδειξη, σε μια προσπάθεια να
εκτρέψει την προσοχή από τα αποτρόπαια εγκλήματά του.
Η χερσαία εισβολή στη Γάζα γίνεται αδιαμφισβήτητα αποδεκτή και
παρουσιάζεται ως επιχείρηση ενάντια στα «τούνελ της τρομοκρατίας». Αν
είναι έτσι, τότε γιατί δολοφονήθηκαν 12 παιδιά μόνο την πρώτη μέρα της
χερσαίας εισβολής;
Η ισραηλινή αφήγηση απηχείται ηχηρά από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους
στον κόσμο. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε την πρώτη εβδομάδα
της σφαγής: «Καμία χώρα στον κόσμο δεν θα ανεχόταν να βρέχουν πύραυλοι
πάνω στους πολίτες της έξω από τα σύνορά της». Αλλά θα μπορούσε ο
Ομπάμα και οι ηγέτες της ΕΕ, και ο δικός μας υπουργός Εξωτερικών
Τσάρλι Φλάναγκαν, για μια μόνο στιγμή να αποστασιοποιηθούν από την
ισραηλινή οπτική και αφήγηση των «δύο πλευρών»;
Μπορεί τότε να αναρωτιόντουσαν, ποια χώρα θα ανεχόταν 400 κιλά
πυραύλων, τη χρήση οβίδων «flechette» που εξαπολύουν χιλιάδες
θανατηφόρα βέλη, ή τη χρήση χημικών όπλων όπως ο λευκός φώσφορος;
Ποιος θα επέτρεπε την αδιάκοπη δολοφονία παιδιών, τη σφαγή ολόκληρων
οικογενειών, τον βομβαρδισμό ασθενοφόρων και νοσοκομείων, ή τη
συνέχιση της παράνομης πολιορκίας που έχει συνθλίψει μια οικονομία και
μια κοινωνία;
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποια χώρα θα τα ανεχόταν αυτά, αλλά
πώς τα ανέχεται η ανθρωπότητα; Εκείνοι που ήδη υπέφεραν, τώρα βιώνουν
έναν αργό, τρομερό θάνατο μπροστά στα μάτια μας. Δεν μπορούμε πλέον να
αποστρέφουμε το βλέμμα.

*Ο Trevor Hogan είναι πρώην διεθνής της ομάδας ράγκμπι της Ιρλανδίας
και μέλος της συλλογικότητας Gaza Action Ireland.

Πηγή: Irish Independent
 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: