Δύο αναλύσεις για τις νομικές δυνατότητες των Παλαιστινίων να αναζητήσουν λογοδοσία για τα ισραηλινά εγκλήματα

Τα παρακάτω δύο άρθρα γνώμης, ενός Παλαιστίνιου και ενός Ισραηλινού, ξεκινούν από μια εκδιαμέτρου αντίθετη οπτική, αλλά καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, ότι πλέον είναι εφικτό να διωχθούν οι Ισραηλινοί εγκληματίες για τις τωρινές σφαγές στη Λωρίδα της Γάζας – εφόσον υπάρξει πολιτική βούληση βεβαίως, όπως αναλύει το πρώτο άρθρο.

Σημ. Τα άρθρα δημοσιεύονται στην κατηγορία Αναλύσεις – Απόψεις, και άρα δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκην το Σύλλογο ή το σύνολο των μελών του.

MAHMOUD ABBAS

Ο Αμπάς στερείται δικαιολογιών για την αδράνειά του απέναντι στα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ

Του Jalal Abukhater

Η πρόσφατη επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα μπήκε στην τέταρτη εβδομάδα της ενώ ο αριθμός των Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν πλησιάζει τους 1.300. Και η Παλαιστινιακή αρχή εξακολουθεί να αρνείται να αναλάβει οποιαδήποτε πραγματική δράση.

Κατά τη διάρκεια μίας συνάντησης στη Ραμάλα αυτήν την εβδομάδα ο Μαχμούντ Αμπάς, Πρόεδρος της Π.Α., δήλωσε ότι «τα βίαια και μαζί αποκρουστικά εγκλήματα του Ισραήλ εναντίον του Παλαιστινιακού λαού πρέπει να σταματήσουν.» Πρόσθεσε επίσης, «ζητούμε από τον κόσμο να μας στηρίξει στην αναζήτηση δικαιοσύνης και από τώρα και στο εξής θα μελετήσουμε όλες τις επιλογές μας για την επίτευξη αυτού του σκοπού.»

Αυτή είναι η τυπική συζήτηση από την Π.Α. Για χρόνια τώρα η Π.Α. μελετά «όλες τις επιλογές μας» — χωρίς να συμπεριλαμβάνει το Ισραήλ στο λογαριασμό.

 

Επείγουσα ανάγκη

Η δήλωση του Αμπάς δεν είναι το μόνο που συζητείται στα παλαιστινιακά μέσα ενημέρωσης. Μια άλλη δημοφιλής είδηση αφορά το ότι η Π.Α. ζητά από την Ελβετία να συγκαλέσει μια διεθνή διάσκεψη για τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Θα κληθούν σε αυτήν όλα τα συμβαλλόμενα μέρη των Συμβάσεων της Γενεύης.

Με την πρώτη ματιά αυτό μπορεί να φαίνεται ως μια σημαντική πρωτοβουλία. Ωστόσο στην πραγματικότητα είναι μία συμβολική κίνηση και όχι κάτι που θα θέσει σοβαρά σε κίνδυνο την ατιμωρησία του Ισραήλ.

Με τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης στη Γάζα, η Π.Α. θα πρέπει να σκεφτεί κάτι περισσότερο από συμβολικές χειρονομίες.

Με δεδομένο ότι ο Αμπάς έχει ορκιστεί να πολεμήσει το Ισραήλ με όπλο το διεθνές δίκαιο, είναι ώρα η Π.Α. να επιδιώξει άμεση πρόσβαση στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ώστε να μπορεί να ασκηθεί δίωξη κατά του Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου.

 

Το Ισραήλ ανησυχεί

Υπάρχουν ενδείξεις ότι το ισραηλινό καθεστώς ανησυχεί με την προοπτική της Π.Α. να θέσει την κατεχόμενη Δυτική Όχθη και τη Γάζα υπό τη δικαιοδοσία του ΔΠΔ.

Ένα πρόσφατο άρθρο της New Republic υπονοεί ότι η ανησυχία είναι πραγματική. Βασισμένο σε συνεντεύξεις που πήρε από συμμετέχοντες στις «ειρηνευτικές» συνομιλίες υπό την αιγίδα του Τζον Κέρι, του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, αφηγείται πώς ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου «πάγωσε» όταν ένας συνεργάτης του ανακοίνωσε ότι ο Αμπάς «μόλις είχε υπογράψει 15 συμβάσεις του ΟΗΕ.»

Ο λόγος της ανησυχίας του Ισραηλινού πρωθυπουργού, σύμφωνα με την New Republic, ήταν ότι φοβόταν πως το Kαταστατικό της Ρώμης του ΔΠΔ ήταν μία από αυτές τις συμβάσεις.

 

Δεν έχει τίποτα να χάσει

Αφότου στην Παλαιστίνη δόθηκε καθεστώς «κράτους παρατηρητή» από τον ΟΗΕ το 2012 η Π.Α. έχει το δικαίωμα να επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης. Γιατί δεν το έχει κάνει ακόμα;

Η επικύρωση αυτή θα επέτρεπε στην Π.Α. να μηνύσει το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν μετά τον Ιούλιο του 2002 όταν το ΔΠΔ τέθηκε τυπικά σε ισχύ.

Σύμφωνα με την Human Rights Watch, η Π.Α. θα μπορούσε να υποβάλει δήλωση αποδοχής της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με έναρξη ισχύος οποιαδήποτε ημερομηνία κατά τα τελευταία δώδεκα χρόνια.

Ο Σάλεμ Αλ Σάκα υπουργός Δικαιοσύνης της Π.Α., και ο Ισμαήλ Τζαμπρ, ο εισαγγελέας του δικαστηρίου Γάζας, υπέβαλαν καταγγελία κατά του Ισραήλ στο ΔΠΔ την περασμένη εβδομάδα. Και αυτή η κίνηση θα μπορούσε να αποδειχθεί μάταιη λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΔΠΔ δεν έχει ακόμα καμία δικαιοδοσία πάνω στη Γάζα και τη Δυτική όχθη.

Ένα άρθρο του Associated Press μας υπενθυμίζει ότι ο Αμπάς έδωσε σε αρκετές κυβερνήσεις τη διαβεβαίωση το 2012 ότι δεν θα επεδίωκε πρόσβαση στο ΔΠΔ.

Στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν από τότε η «ειρηνευτική διαδικασία» απέτυχε εντελώς. Το Ισραήλ έχει εδραιώσει την κατοχή με την επέκταση των εποικισμών στη Δυτική Όχθη ενώ ο λαός της Γάζας υποβάλλεται σε μια ολομέτωπη επίθεση για τρίτη φορά σε λιγότερο από έξι χρόνια.

Η Π.Α. δεν έχει τίποτα να χάσει, επομένως, με την επικύρωση του Καταστατικού της Ρώμης. Δεν υπάρχει καμία «ειρηνευτική διαδικασία» να υπολογίσει και να προστατεύσει.

Με την εχθρότητα προς την Παλαιστινιακή «κυβέρνηση εθνικής ενότητας» και την επιρροή που ασκείται από πολεμοχαρείς, δεξιούς, Ισραηλινούς πολιτικούς σ την κυβέρνησή του, η πιθανότητα ο Νετανιάχου να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις με τον Αμπάς είναι απειροελάχιστη.

Η διασφάλιση ότι το Ισραήλ θα διωχθεί δεν ήταν ποτέ πιο ζωτικής σημασίας. Η Π.Α. στερείται πλέον δικαιολογιών για την αδράνειά της.

Πηγή: Electronic Intifada

 

Τζερούσαλεμ Ποστ: Γιατί το Ισραήλ μπορεί να νοσταλγήσει τον Γκόλντστοουν

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στην Jerusalem Post και παρά την ισραηλινή καθεστωτική οπτική του και τον κυνισμό του, αξίζει να διαβαστεί, για να γίνει αντιληπτό πόσο ανησυχεί το Ισραήλ για μια ενδεχόμενη προσφυγή των Παλαιστινίων στα διεθνή όργανα λογοδοσίας.

Του Yonah Jeremy Bob

Η έκθεση Γκόλντστοουν για τον Πόλεμο στη Γάζα το 2008-09, από τον Νοτιοαφρικανό εβραίο δικαστή Ρίτσαρντ Γκόλντστοουν επικρίθηκε από πολλούς νομικούς πέραν του άμεσου φιλο-ισραηλινού στρατοπέδου.

Η αντίδραση πολλών στην απόφαση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, της περασμένης εβδομάδας, να διατάξει μια νέα έρευνα ως έναν προάγγελο της «Γκόλντστοουν 2» είναι κατανοητή.

Αλλά πολλοί δεν συνειδητοποιούν ότι μπορεί σύντομα να νοσταλγήσουν την «Γκόλντστοουν 1».

Η Έκθεση Γκόλντστοουν προκάλεσε πολύ μεγάλο φόβο στο ισραηλινό πολιτικό, αμυντικό και νομικό κατεστημένο γιατί ήταν η πρώτη έκθεση του ΟΗΕ που συνιστούσε ποινικές διαδικασίες εναντίον Ισραηλινών στρατιωτών και πολιτικών ατομικά αντί να λοιδορεί το Ισραήλ ως χώρα.

Αλλά τελικά, ο εφιάλτης για ένα νομικό τσουνάμι δεκάδων ή παραπάνω υποθέσεων εναντίον Ισραηλινών στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ποτέ δεν συνέβη.

Ο πιο σημαντικός λόγος ήταν ότι από τον Φεβρουάριο του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του 2012, το ισραηλινό νομικό κατεστημένο έδειξε την έξοδο στους υποστηρικτές των Παλαιστινίων, στη μάχη για το αν η «Παλαιστίνη» είναι ένα κράτος που θα μπορούσε να ζητήσει από το ΔΠΔ να εμπλακεί.

Όταν το ΔΠΔ απεδέχθη τα ισραηλινά επιχειρήματα πως η Παλαιστίνη δεν ήταν ακόμα κράτος, το τρένο του Γκόλντστοουν εκροχιάστηκε και όλες οι κατηγορίες εναντίον του Ισραήλ για τις επιχειρήσεις Χυτό Μολύβι (2008-09) και (Πυλώνας Άμυνας 14-21 Νοεμβρίου 2012) στην ουσία εξαλείφθηκαν.

Αλλά τώρα ζούμε σε ένα διαφορετικό σύμπαν.

Το νομικό σύμπαν και το γήπεδο έχουν μετασχηματιστεί από τις 29 Νοεμβρίου 2012, όταν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ έκανε την Παλαιστίνη κράτος μη-μελος.

Σε μια ομιλία που μεταδόθηκε πολύ λιγότερο, της Εισαγγελέως του ΔΠΔ, Φατού Μπενσουντά, στο Παρίσι στις 20 Μαρτίου 2013, φέρεται να είπε πως το ΔΠΔ «περιμένει» τους Παλαιστίνιους να «επιστρέψουν», υπονοώντας ότι μετά την ψηφοφορία στον ΟΗΕ, θα θεωρούσε την Παλαιστίνη ως κράτος, παρόλο που το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν την έχει αναγνωρίσει.

Εν ολίγοις, η απειλή ότι ποινικές κατηγορίες εναντίον Ισραηλινών θα φτάσουν οπουδήποτε στο ΔΠΔ (παρόλο που υπάρχουν ακόμα πολλά εμπόδια πέρα από το ζήτημα του κράτους) είναι πολύ μεγαλύτερη τώρα απ’ ότι ήταν όταν βγήκε η Έκθεση Γκόλντστοουν.

Επιπλέον, ενώ υπάρχουν πολλές ηχηρές κριτικές για τον Γκόλντστοουν, ήταν ο πρώτος ερευνητής του ΟΗΕ που επέμεινε να προσθέσει στη δικαιοδοσία του τη διερεύνηση και την κριτική στη Χαμάς.

Βεβαίως, το μεγαλύτερο κομμάτι της έκθεσης επικεντρωνόταν στο Ισραήλ, με έναν άνισο τρόπο, αλλά το γεγονός πως ένα μεγάλο κομμάτι επικεντρωνόταν στη Χαμάς έδωσε στο Ισραήλ κάποια κάλυψη και θόλωσε το αντι-ισραηλινό μήνυμα.

Υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ να διασφαλίσει αυτή τη φορά ότι δεν θα διερευνηθεί ή Χαμάς ή ότι θα είναι ένα ακόμα μικρότερο κομμάτι της έκθεσης.

Τέλος, ενώ το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ αδιαμφισβήτητα ήλπιζε πως τα εβραϊκά διαπιστευτήρια του Γκόλντστοουν θα ήταν ένα φύλο συκής για την έκθεση, ο ίδιος ο Γκόλντστοουν τελικά αποκήρυξε μεγάλο μέρος από τα ίδια του τα ευρήματα στην έκθεση και τις ερμηνείες που άλλοι έδωσαν σ’ αυτή.

Αυτό επίσης έπληξε την ισχύ της έκθεσης να πιέσει το Ισραήλ νομικά.

Υπάρχει μια πολύ μεγάλη πιθανότητα το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ να διασφαλίσει ότι δε θα διορίσει κάποιον που μπορεί να έχει δεύτερες σκέψεις για την κριτική στο Ισραήλ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Γκόλντστοουν θα συγχωρεθεί από τους πολλούς επικριτές του. Αλλά στα κρυφά, κάποιοι από αυτούς τους επικριτές μπορεί να εύχονται για μια απλή «Γκόλντστοουν 1» μόλις ρίξουν μια ματιά στην «Γκόλντστοουν 2».

Άρθρο μεταφρασμένο από την Jerusalem Post

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: