Η ομιλία του Νασράλα (Χεζμπολά) για την Παλαιστίνη [εκτενή αποσπάσματα]

Nasrala

Ομιλία του γενικού γραμματέα της Χεζμπολά, Σαγιέντ Χασάν Νασράλα κατά τη τελετή εορτασμού της ημέρας της Αλ-Κουντς (Ιερουσαλήμ) στις 25 Ιουλίου του 2014. (Αποσπάσματα)

[Σημ. Η ομιλία δημοσιεύεται στην κατηγορία «Αναλύσεις – απόψεις» του ιστολογίου του Συλλόγου Ιντιφάντα, όπου τα κείμενα δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκην το Σύλλογο ή το σύνολο των μελών του]

Αδελφοί και αδελφές! Η ημέρα της Αλ Κουντς καθιερώθηκε από τον συγχωρεμένο Ιμάμη Χομεϊνί … (να εορτάζεται) την τελευταία Παρασκευή του άγιου μήνα του Ραμαζανιού για να είναι ένα κίνητρο και μια υπενθύμιση για τον κεντρικό μας σκοπό, έτσι ώστε η Αλ Κουντς (Ιερουσαλήμ) και η Παλαιστίνη να παραμένει στις καρδιές μας, στο μυαλό μας, στη σκέψη μας, στην κουλτούρα μας, στην συνείδησή μας, στη δουλειά και στις προτεραιότητές μας.

(….)

Από τότε (από την αρχή της κατοχής της Παλαιστίνης) οι Σιωνιστές και οι ηγέτες τους είχαν ένα πρωταρχικό σκοπό και έγνοια για τον οποίο δούλεψαν για πολλά χρόνια και εξακολουθούν να δουλεύουν. Αυτός ο σκοπός είναι η εξαφάνιση του Παλαιστινιακού ζητήματος, να πιστέψουμε ότι δεν υπάρχει Παλαιστινιακός λαός, ότι η γη της Παλαιστίνης δεν είναι πια Παλαιστίνη αλλά μάλλον Ισραήλ και ότι η Ιερουσαλήμ δεν έχει πλέον σημασία για τους Μουσουλμάνους και τους Χριστιανούς αλλά ότι έγινε η αιώνια πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ.

Ο στόχος που ακολούθησε την κατοχή είναι η εξάλειψη του Παλαιστινιακού ζητήματος. Ήταν απολύτως εκτός των προθέσεων των Σιωνιστών και των ηγετών τους να επιστρέψουν ένα μέτρο γης πίσω στους ιδιοκτήτες της ή να επιτρέψουν την επιστροφή των προσφύγων στον τόπο τους. Η συμφωνία τους πάνω σε αυτό είναι απόλυτη.

Γνώριζαν ότι ένας στόχος τόσο μεγάλος, μια άγια γη όπως η Παλαιστίνη και ένας περήφανος λαός όπως οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να εξαλειφθούν σε ένα ή δύο χρόνια ούτε καν σε μία ή δύο γενιές. Έτσι ξεκίνησαν ένα μακρόπνοο αγώνα για να πετύχουν τον σκοπό τους. Ο καθένας μας μπορεί να αναλύσει τι έγινε και τι επακολούθησε το 1948 και το 1967 και μέχρι και σήμερα, και να επισημάνει τα ορόσημα και τα στάδια σε αυτό το μεγαλόπνοο σχέδιο να εξαφανιστεί το Παλαιστινιακό ζήτημα. Αυτό υπήρξε πάντα το όνειρο των Αμερικάνων, της Δύσης και των Σιωνιστών.

Για παράδειγμα, οι Σιωνιστές και οι σύμμαχοί τους πίστευαν ότι η αραβική γη είναι αχανής και ότι θα ήταν εύκολο να την αδράξουν, να την εποικίσουν και να φυτέψουν εκατό χιλιάδες, διακόσιες χιλιάδες, ή ένα εκατομμύριο πρόσφυγες – όσο ήταν ο αρχικός τους αριθμός- στις υπόλοιπες αραβικές κοινωνίες, στο Λίβανο, τη Συρία την Ιορδανία την Αίγυπτο το Ιράκ και τα κράτη του κόλπου. Αυτός ο κίνδυνος ήταν και παραμένει πραγματικός και ακόμα επικρέμεται πάνω από τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Η δημιουργία άλλων βασικών ζητημάτων για κάθε χώρα, για κάθε περιοχή και για κάθε κράτος στον Αραβικό και Ισλαμικό μας κόσμο είναι ένα άλλο παράδειγμα. Αυτό συνίσταται στη απουσία της κεντρικής σημασίας της Παλαιστίνης και της Αλ-Κουντς και στην επιβολή άλλων προτεραιοτήτων. Ο εχθρός έχει καταφέρει να επιτύχει αυτό το στόχο σε μεγάλο βαθμό. Δεν πρέπει να νομίζουμε ότι ο εχθρός μας είναι πάντοτε ανεπιτυχής. Όχι! Θα είναι ανεπιτυχής εάν εμείς προσπαθήσουμε. Αλλά, εάν τον αφήσουμε μόνο, ή εάν είμαστε ουδέτεροι ή εάν κάποιοι από εμάς τον βοηθάνε – όπως συμβαίνει σήμερα στον Αραβικό και Ισλαμικό κόσμο – ο εχθρός καταφέρνει να δημιουργήσει βασικά ζητήματα, άλλα από την Παλαιστινιακή υπόθεση, στους λαούς μας, τα κράτη και τις περιοχές μας.

Σήμερα η Γάζα σφαγιάζεται ενώ σε άλλες αραβικές χώρες άλλες προτεραιότητες προβάλλουν, όπως για παράδειγμα τα θέματα του αερίου, τη βενζίνης, των προμηθειών τροφίμων και των μισθών. Αυτά όλα είναι δίκαια αιτήματα άλλα το Ισραήλ θέλει αυτά να γίνουν τα βασικά ζητήματα ώστε το Παλαιστινιακό ζήτημα να ξεχαστεί.

(…..)

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η απομόνωση των Παλαιστινίων. Το να απομονώσουν τους Παλαιστίνιους από τους άλλους λαούς της περιοχής είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα που κατάφεραν τα τελευταία χρόνια ή την τελευταία δεκαετία. Τι σημαίνει απομόνωση;

Σημαίνει να απομονώσεις τον Παλαιστινιακό λαό στο συναισθηματικό, στο ψυχολογικό και πραγματιστικό επίπεδο και να προσπαθήσεις να σύρεις τους Παλαιστίνιους σε διαμάχες, προστριβές, έχθρες και αντιπαραθέσεις με τους γειτονικούς λαούς και κράτη. Σε αυτό το επίπεδο ειδικά δεν θεωρώ κάποιον υπεύθυνο. Ωστόσο, πάντα χρειάζεται να αναθεωρούμε ειδικά σε ότι αφορά αυτό το ζήτημα. Στην πραγματικότητα, οι λαοί στην περιοχή μας, στον Αραβικό όσο και στον Ισλαμικό κόσμο έχουν φτάσει σε ένα σημείο στο οποίο η Παλαιστίνη ή το οτιδήποτε Παλαιστινιακό δεν σημαίνει τίποτα για αυτούς. Αυτό το βλέπουμε σε αρκετά αραβικά μέσα δυστυχώς. Θα επανέλθω σε αυτό αργότερα όταν θα μιλήσω για τη Γάζα.

Ακόμα και στον Λίβανο εκμεταλλεύονται αυτό το θέμα. Θυμάστε όταν σε προηγούμενη περίσταση σας είπα ότι επίτηδες διαλέξανε Παλαιστίνιο βομβιστή αυτοκτονίας για να ενσπείρουν έχθρα ανάμεσα στους Παλαιστίνους και εμάς.

(…..)

Αυτές δεν είναι λεπτομέρειες δίχως σημασία. Αυτά είναι τμήματα ενός μαύρου σχεδίου που εκτυλίσσεται για δεκαετίες τώρα με σκοπό να διαρρήξει τους δεσμούς ανάμεσα στους Λιβανέζους, τους Σύρους, τους Ιρακινούς, τους Αιγύπτιους και άλλους από την μία μεριά και τους Παλαιστίνιους από την άλλη. Έτσι ώστε οι πρώτοι να πουν στους Παλαιστίνιους ότι οι ίδιοι πρέπει να βρουν λύσεις για τα προβλήματά τους και να ψάξουνε να δούνε τι θα κάνουνε.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η επιβολή πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών τετελεσμένων καθώς και θεμάτων ασφαλείας και πολέμων, πολιορκιών και σφαγών στους Παλαιστίνιους τόσο στη Παλαιστίνη όσο και στη διασπορά, ώστε να οδηγήσουν τους Παλαιστίνιους σε απόγνωση και σύγχυση αλλά και στην απώλεια επιλογών και συνακόλουθα αυτοί να δεχτούν τα τετελεσμένα γεγονότα και να πάρουν το ελάχιστο που τους προσφέρεται.

(…….)

Ωστόσο, παρ’ όλα όσα έχουν συμβεί και παρ’ όλες τις συνομωσίες, τις τραγωδίες και τις προκλήσεις, η Παλαιστινιακή υπόθεση συνεχίζει να επιβάλλεται στην περιοχή και σε όλο τον κόσμο και αυτό που συμβαίνει στην Γάζα σήμερα είναι καθαρή απόδειξη αυτού του συμπεράσματος.

(……..)

Πράγματι, αναφέρομαι σε ένα μακρόπνοο σχέδιο στο οποίο δουλεύουν οι ΗΠΑ, η Δύση και οι Ισραηλινοί και στο οποίο βοηθούνται από πολλά αραβικά καθεστώτα εδώ και δεκαετίες. Αυτό πρέπει να σημειωθεί. Επομένως δεν είναι σημερινό (το φαινόμενο). Οι θρόνοι πολλών αραβικών καθεστώτων εξαρτώνται από την προστασία του Ισραήλ, την ύπαρξη του Ισραήλ και την υπεράσπιση του Ισραήλ. Αυτό το σχέδιο συνεχίζεται ενεργό και σήμερα και πολλά από τα οποία τα κράτη και οι λαοί μας αντιμετωπίζουν σήμερα το μαρτυρούν. Επιπλέον, αυτή η κατάσταση με την οποία αναμετρώμαστε σήμερα σαν έθνος αλλά και σαν κοινότητα των πιστών (ούμμα) είναι η πιο επικίνδυνη από την κατάκτηση της Παλαιστίνης λόγω της συστηματικής καταστροφής που επιτελείται στην γειτονιά μας. Ξεκίνησε με ειλικρινή, γενναία και δίκαια λαϊκά αιτήματα και εξεγέρσεις με αιτίες και διεκδικήσεις.

Ωστόσο κάποιες πλευρές καβάλησαν το κύμα και τις έστρεψαν στην κατεύθυνση που προτιμούσαν. Είμαστε μάρτυρες σήμερα σε μια συστηματική καταστροφή κρατών, στρατών, λαών και κοινωνιών επίσης. Μιλούσαμε για καταστροφή κρατών και στρατών. ¨Όμως σήμερα μιλάμε για καταστροφή λαών και κοινοτήτων και την αποσάρθρωσή τους σε ψυχολογικό, κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο. Κατασκευάζονται διαφορές που μπορεί να πάρουν αιώνες και δεκαετίες να αντιμετωπιστούν, ανοίγουν πληγές που θα πάρουν καιρό να κλείσουν. Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

Αυτό που συμβαίνει σε πολλές αραβικές χώρες σήμερα και οι κίνδυνοι που απειλούν τις υπόλοιπες αραβικές χώρες δεν είναι καθόλου μικροί. Για παράδειγμα, η Συρία ήταν -και θα παραμείνει, αν θέλει ο θεός- ένας ισχυρός κυματοθραύστης του Σιωνιστικού σχεδίου.

Η Συρία ήταν και θα παραμείνει ο κυματοθραύστης του Σιωνιστικού σχεδίου. Η Συρία αγκάλιαζε την αντίσταση και την Παλαιστινιακή υπόθεση. Όλοι γνωρίζουμε το μέγεθος του πολέμου που δέχεται η Συρία. Το Ιράκ επίσης έχει μπει σε ένα σκοτεινό τούνελ στο όνομα του Ισλάμ και του Ισλαμικού χαλιφάτου δυστυχώς. Δεκάδες χιλιάδες χριστιανικές οικογένειες εκτοπίστηκαν από το Ιράκ. Οι χριστιανικές εκκλησίες γκρεμίζονται. Επιπλέον οι Σουνίτες που διαφωνούν με το ΙΧΣΙ δεν έχουν επιλογές. Είτε θα υπηρετήσουν το ΙΧΣΙ είτε θα σφαγιαστούν. Οι Σιίτες είτε διαφωνούν είτε όχι με το χαλιφάτο δεν έχουν άλλη επιλογή από το να σφαγιαστούν με την κατηγορία του αποστάτη. Ίδια είναι και η τύχη άλλων εθνικών ή και θρησκευτικών μειονοτήτων. Δείτε τι υφίστανται στη Μοσούλη και στις περιοχές που κυριαρχεί το ΙΧΣΙ στο Ιράκ ή τη Συρία.

Σήμερα, την ημέρα της Αλ-Κούτς εμείς σαν μουσουλμάνοι και σαν ισλαμικό κίνημα, πρέπει να δηλώσουμε την καταδίκη μας για αυτά που υφίστανται οι χριστιανοί στο Ιράκ και για αυτά που οι υφίστανται οι μουσουλμάνοι στο Ιράκ. Επίσης καταδικάζουμε αυτά που γίνονται στα ιερά των προφητών Ιωνά και Δανιήλ. Θέλω να σας εκφράσω τον προσωπικό μου φόβο για αυτό το θέμα. Φοβάμαι ότι η σκηνή κατεδάφισης τζαμιών, εκκλησιών, τόπων λατρείας και ιερών συμπεριλαμβανομένων των ιερών των προφητών μπορεί να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα, μια διεθνή ψυχολογική ατμόσφαιρα για αυτό που είναι το πιο επικίνδυνο: την καταστροφή του τεμένους του Αλ-Άκσα. Αν το ονομαζόμενο ισλαμικό χαλιφάτο έχει το δικαίωμα να γκρεμίζει τεμένη και εκκλησίες τότε γιατί να μην έχουν δικαίωμα οι Εβραίοι να γκρεμίσουν το τέμενος του Αλ Άκσα;

Φοβάμαι ότι αυτό μπορεί να γίνει κάτι φυσικό και συνηθισμένο. Δεν βγάζω συμπεράσματα και δεν κάνω κρίσεις. Ωστόσο τα πράγματα αυτά θα γίνουν κοινά, συνηθισμένα σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Η κατεδάφιση τζαμιών, εκκλησιών, ιερών των προφητών γίνεται κάτι κοινό.

Σήμερα το έθνος μας βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση. Αλλά, το πρώτο θύμα είναι η Παλαιστίνη. Ο πρωταρχικός στόχος είναι η Παλαιστινιακή υπόθεση. Όλοι μας πρέπει να γνωρίζουμε με ποιόν θα πάμε σε αυτές τις εποχές της συνωμοσίας, της ρευστότητας και της σύγχυσης του τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο με ποιόν θα πάμε, στο τι λέμε, τι κάνουμε, ποιούς πολεμάμε, με ποιούς κάνουμε ειρήνη και που κάνουμε πόλεμο. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση που το έθνος μας αντικρίζει, και ιδίως οι περιοχές που συνορεύουν με την Παλαιστίνη και η ίδια η Παλαιστίνη.

Σε αυτό το περιβάλλον έρχεται η τρομοκρατική επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα που συνεχίζεται για ημέρες τώρα. Σε αυτό το πλαίσιο ήταν και ο πόλεμος του 2006 στο Λίβανο και στη Γάζα το 2008. Ποιός ήταν πάντοτε ο στόχος του πολέμου;

Να υποταγείς, να εξευτελιστείς, να σπάσεις, να παραδοθείς, να αφοπλιστείς και να παραιτηθείς από όλα τα δυνατά σου σημεία, να οδηγηθείς στην σύγχυση και να πειστείς ότι δεν υπάρχει εναλλακτική εκτός από το να υποκύψεις στις ισραηλινές απαιτήσεις.

Ωστόσο, το 2006 τα αποτελέσματα ήταν διαφορετικά. Σήμερα στον Λίβανο και στην επέτειο του πολέμου του Ιουλίου, μπορούμε να καταλάβουμε και να κατανοήσουμε όλα όσα συμβαίνουν στην Γάζα και στους ανθρώπους μας στη Γάζα τον Ιούλιο του 2014. Και αυτό γιατί το ίδιο συνέβη και σε εμάς τον Ιούλιο του 2006 και ξεκίνησε με το πρόσχημα της απαγωγής των τριών εποίκων και που είναι αντίστοιχο με την αιχμαλωσία των δύο στρατιωτών. Ας ξεκινήσουμε από το πρόσχημα για τον πόλεμο. Είναι αυτός ο λόγος για τον πόλεμο; Το Ισραήλ θέλει να αρπάξει την ευκαιρία. Το Ισραήλ σκέφτεται ότι η Γάζα είναι αποκλεισμένη για χρόνια. Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση στην περιοχή, την διεθνή κατάσταση, την ψυχολογική και ηθική ατμόσφαιρα, το Ισραήλ σκέφτηκε ότι τώρα του δόθηκε μια ιστορική χρυσή ευκαιρία να κάνει τη Γάζα να υποκύψει, να συνθλίψει τη Γάζα και να της βάλει τέλος για το Ισραήλ.

Αυτός ο ίδιος ήταν ο σκοπός του πολέμου του 2006 που στόχο είχε να φέρει την νέα εποχή στην Μέση Ανατολή. Θα θυμάστε ακόμα την κα. Κοντολίζα Ραις. Το Ισραήλ θέλει τώρα να εκμεταλλευτεί το θέμα της απαγωγής των τριών εποίκων που μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστό ποιός τους απήγαγε και σκότωσε. Τουλάχιστον το 2006 ήταν γνωστό ποιός είχε «απαγάγει» τους δύο στρατιώτες. Εδώ κατηγορήθηκε για την απαγωγή η αντίσταση και οι Παλαιστίνιοι. Έτσι οι Ισραηλινοί χρησιμοποίησαν αυτό σαν πρόσχημα για να ξεκινήσουν τον πόλεμο. Έτσι, το πρόσχημα της απαγωγής, ο αεροπορικός πόλεμος, οι χιλιάδες αεροπορικές επιδρομές, ο συνεχής βομβαρδισμός του πυροβολικού, ο ναυτικός βομβαρδισμός, η εκτέλεση σφαγών, η δολοφονία παιδιών, γυναικών και αμάχων, και η κατεδάφιση σπιτιών, σχολείων και τζαμιών είναι όλα παρόμοια με αυτά που συνέβησαν στον Λίβανο κατά τη διάρκεια του πολέμου του 2006 όπως όλοι θυμόμαστε.

Ωστόσο, στο Λίβανο γκρέμισαν επίσης εκκλησίες και έβγαλαν τους ανθρώπους από τα σπίτια τους. Θυμηθείτε επίσης την χερσαία επιχείρηση που ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες, την σιγή της διεθνούς κοινότητας (η την σιωπή μέρους της διεθνούς κοινότητας), την συνενοχή μέρους της διεθνούς κοινότητας. Οι ΗΠΑ καλύπτουν αυτό τον πόλεμο από την πρώτη στιγμή. Τον καλύπτουν επίσης με όπλα, με ΜΜΕ και με την πολιτική τους ισχύ. Η Δύση επίσης όσο και το Συμβούλιο Ασφαλείας και τα Ηνωμένα Έθνη τον στηρίζουν. Αυτό πέρα από την συνενοχή και την σιωπή κάποιων αραβικών καθεστώτων. Η στοχοποίηση της αντίστασης σαν υπεύθυνης για το αίμα, τους μάρτυρες και για αυτό που πέφτει σήμερα στο κεφάλι της Λωρίδας της Γάζας έχει σκοπό την αθώωση του εχθρού για αυτά τα εγκλήματα και τις σφαγές.

Ωστόσο, σε αντίθεση, δείτε την θαυμαστή λαϊκή εγκαρτέρηση και αυτή την προσήλωση και την ελπίδα των ανθρώπων της Γάζας στην αντίσταση, την απίθανη απαντοχή του πόνου, των πληγών, των θανάτων και του ξεσπιτώματος. Δείτε την εξαιρετική ποιοτική επίδοση των παλαιστινιακών οργανώσεων. Δείτε αυτή την πολιτική αποφασιστικότητα μπροστά στις διεθνείς και περιφερειακές πιέσεις. Εν τούτοις, λέω στους ανθρώπους στη Γάζα, στους Παλαιστίνιους, σε σας και σε όλους που με ακούνε: Ποιός ή τι θα κρίνει αυτή την κατάσταση; Είναι μια εξίσωση με τρεις μεταβλητές: το πεδίο (των μαχών), τη λαϊκή εγκαρτέρηση και τη πολιτική αποφασιστικότητα. Αυτό θα κρίνει την κατάσταση.

Οι Ισραηλινοί μαθαίνουν από τις προηγούμενες εμπειρίες τους. Στο πόλεμο του Ιουλίου του 2006 οι Ισραηλινοί θέσανε πολύ ψηλά τον πήχυ από την πρώτη ημέρα. Μετά άρχισαν να κάνουν σκόντα. Αλλά, την τελευταία ημέρα του πολέμου ποιός παρακαλούσε να τερματιστεί ο πόλεμος; Διαβάστε τα απομνημονεύματα του Τζορτζ Μπους και της Κοντολίζα Ράις. Στις τελευταίες δύο εβδομάδες ο Ολμέρ επικοινωνούσε μαζί τους λέγοντάς τους ότι εάν ο πόλεμος συνεχιζόταν το Ισραήλ θα εξαλειφόταν.

Με όλη την ταπεινότητα, ακόμα και εμείς στην αντίσταση στο Λίβανο δεν καταλαβαίνουμε αυτό το συμπέρασμα – πως δηλαδή το Ισραήλ θα εξαλειφόταν εάν συνεχίζονταν ο πόλεμος;

Αυτό συνέβαινε μια εποχή που το Ισραήλ παρακινούνταν από αραβικά καθεστώτα να συνεχίσει τον πόλεμο και να τελειώνει με την αντίσταση. Αυτό ξαναγίνεται σήμερα. Συνεχίστε τον πόλεμο και συντρίψτε τους ή τουλάχιστον επιβάλλετε τους εξευτελιστικούς όρους. Μην σταματάτε.

Ωστόσο, οι ίδιοι οι Ισραηλινοί πείσθηκαν ότι δεν ήταν ικανοί να συνεχίσουν τον πόλεμο. Ζήτησαν την βοήθεια των Αμερικάνων. Όταν οι Αμερικάνοι το εννοούν, ολόκληρη η περιοχή ακολουθεί και αυτό συνέβη και τα πράγματα διευθετήθηκαν. Αυτό δεν έγινε στον πόλεμο του Ιουλίου; Αυτό είναι που άλλαξε την εξίσωση: στο πεδίο της μάχης τα ηρωικά κατορθώματα της αντίστασης, η λαϊκή εγκαρτέρηση των γυναικών, των ανδρών και των παιδιών και των πολιτών όλων των περιοχών και ιδίως αυτών που έγιναν στόχος των βομβαρδισμών και των σκοτωμών, και η πολιτική αποφασιστικότητα.

Σήμερα, επίσης πιστεύω ότι και σε αυτό το πόλεμο, υπάρχει ελπίδα για τους Παλαιστίνιους. Εάν ήτανε μόνο οι ΗΠΑ, η Δύση και πολλοί Άραβες, θα ενεργούσαν βάσει αυτής της αρχής: Αυτή είναι η ευκαιρία σας, απαλλαχθείτε από δαύτους. Μερικοί σου λένε να απαλλαγείς από τη Χαμάς. Δεν θέλουν μόνο να απαλλαγούν από τη Χαμάς. Προσοχή! Θέλουν να απαλλαγούν από την Χαμάς, την Ισλαμική Τζιχάντ, και όλες τις Παλαιστινιακές οργανώσεις. Ο στόχος στη Γάζα είναι η αντίσταση, η κουλτούρα και η νοοτροπία της αντίστασης, η ελπίδα στην αντίσταση.

Σήμερα η αντίσταση μπορεί να έχει ένα όνομα. Αύριο μπορεί να έχει ένα άλλο. Αυτό που συνέβη στο Λίβανο είναι παρόμοιο με αυτό που συνέβη στην Παλαιστίνη. Τα ονόματα είναι αρκετά αλλά ο στόχος δεν είναι μόνο η Χαμάς. Ο στόχος είναι όλη η αντίσταση στη Παλαιστίνη, κάθε τούνελ στη Γάζα, κάθε ρουκέτα στη Γάζα, κάθε καλάσνικοφ στη Γάζα, κάθε όπλο στη Γάζα και κάθε σταγόνα του αίματος της αντίστασης που κυκλοφορεί στις φλέβες των ανθρώπων της Γάζας. Αυτός είναι ο στόχος τώρα. Εν καιρώ, οι Ισραηλινοί θα φτάσουν σε ένα σημείο από το οποίο δεν θα μπορούν να συνεχίσουν. Αυτό συνέβη το 2006. Όταν πια δεν μπορούσαν να συνεχίσουν στράφηκαν στους Αμερικάνους και τους ζήτησαν διέξοδο.

Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας καταδικάζει την Αντίσταση. Ωστόσο αυτό που έχει σημασία είναι τι θα συμβεί μετά την καταδίκη. Αυτό έχει σημασία.

Σήμερα λέω ότι στη Γάζα, ενώ κηδεύει τους μάρτυρες και μαχητές της έχει κερδίσει νίκη σύμφωνα με την λογική της αντίστασης. Είναι σήμερα η 18η ημέρα του πολέμου με τους Σιωνιστές και με ολόκληρη την οικουμένη μαζί τους δεν έχουν πετύχει κανένα στόχο από αυτούς που είχαν θέσει. Αυτό σημαίνει ότι η Αντίσταση έχει κερδίσει στη Γάζα. Σας το λέω από την δική μας γνώση και θέση σαν σύμμαχοι της αντίστασης, ότι η αντίσταση μπορεί να νικήσει και θα νικήσει, θεού θέλοντος, στη Γάζα. Θα κάνουμε παρακάτω μια εκτίμηση της κατάστασης και θα τελειώσουμε με την δική μας θέση.

Λάβετε υπόψη ότι η μάχη γίνεται ανάμεσα σε δύο μέρη και ότι ο Ισραηλινός στρατός είναι από τους δυνατότερους στον κόσμο. Μετά τον πόλεμο του Λιβάνου το 2006 και της Γάζας το 2008 ο στρατός τους σχημάτισε επιτροπές. Θυμάστε το Βίνογκράντ, έτσι δεν είναι; Φτιάξανε επιτροπές, εξήγαγαν συμπεράσματα και κάνανε συζητήσεις. Από το 2006 και μέχρι σήμερα κάνουνε αναλύσεις, κάνουνε μανούβρες, εξοπλίζονται και συγκεντρώνουν πληροφορίες. Αυτό σημαίνει ότι αυτό που για 8 χρόνια ετοιμάζουνε είναι η βάση για έναν νέο ισχυρό στρατό. Αυτό από τη μία. Από την άλλη υπάρχει μια μικρή λωρίδα γης. Είναι μια παραλιακή ζώνη με επίπεδο έδαφος. Το πιο επικίνδυνο είναι ότι είναι αποκλεισμένη χρόνια τώρα. Ο αποκλεισμός είναι ο πιο ασφυκτικός. Αν δούμε αυτές τις πλευρές τι συμπεραίνουμε; Την αποτυχία του Ισραήλ και τα επιτεύγματα της αντίστασης:

Από την μεριά του Ισραήλ βλέπουμε:

  • Σύγχυση στον καθορισμό του στόχου της επιχείρησης ή/και του πολέμου. Κατάλαβε κανείς μέχρι τώρα ποιοί είναι οι στόχοι αυτού του πολέμου;
  • Υπάρχουν εσωτερικοί στόχοι (κρυφοί) που τους ανέφερα προ ολίγου. Αλλά, ποιός είναι ο διακηρυγμένος στόχος; Είναι ο ίδιος με τον κρυφό; Όχι! Δεν ξεκίνησαν αυτό τον πόλεμο με ψηλά τον πήχυ. Γιατί; Προσέξτε. Γιατί φοβούνται. Από την αρχή φοβούνται την αποτυχία. Αυτό σημαίνει ότι έμαθαν από τον πόλεμο του Λιβάνου. Στο Λίβανο ξεκίνησαν με διακηρυγμένο στόχο την εξάρθρωση της αντίστασης, τον αφοπλισμό της, την εκδίωξή της από τον νότο ή τουλάχιστον από τα νότια του ποταμού Λιτάνι, και την παράδοση των στρατιωτών.

Έχετε συνειδητοποιήσει ότι οι Ισραηλινοί δεν έχουν μιλήσει για τον αιχμάλωτο στρατιώτη μέχρι τώρα; Ακόμα δεν λένε μιλιά. Οπότε δεν ξεκίνησαν με ψηλά τον πήχυ. Γιατί αυτό; Υποτίθεται ότι διδάχτηκαν από όλες τις προηγούμενες εμπειρίες τους. Υποτίθεται ότι αναδιαρθρώσαν το στρατό τους. (…..) Οπότε οι Ισραηλινοί δεν τόλμησαν να ανακοινώσουν στόχους. Δεν είπαν καν ότι ο σκοπός της χερσαίας επιχείρησης είναι η καταστροφή των τούνελ (αυτό το είπαν αργότερα Σ.τ.μ). Αυτό σημαίνει ότι θέτουν χαμηλούς στόχους έτσι ώστε να μπορέσουν αργότερα να τους υλοποιήσουν και να πούνε: πραγματοποιήσαμε τους στόχους μας. Επομένως υπάρχει σύγχυση από το Ισραήλ στον καθορισμό των στόχων.

  • Παταγώδης αποτυχία στη κατασκοπεία. Υποτίθεται ότι ικανότητες του Ισραήλ στην συλλογή πληροφοριών είναι απεριόριστες στον αέρα, το έδαφος και την θάλασσα σε σχέση με τις δυνατότητες της αντίστασης και τον οπλισμό της, τις ρουκέτες, τους χώρους αποθήκευσης, κατασκευής, εκτόξευσης και τις θέσεις των τούνελ. Ωστόσο, αποδείχτηκε ότι εδώ υπήρξε παταγώδης αποτυχία τους.
  • Αποτυχία της αεροπορίας να τελειώσει την μάχη:

Αυτό είναι πολύ σημαντικό όπως ήταν και στο Λίβανο. Γιατί λέω ότι ήταν σημαντικό στο Λίβανο; Αν παρακολουθείτε τα Ισραηλινά ΜΜΕ, όσο καιρό ο εχθρός πολεμά στη Γάζα μιλάνε για τον πόλεμο του Λιβάνου 2 και τον πόλεμο του Λιβάνου 3. Ο πόλεμος γίνεται στη Γάζα τώρα αλλά ο εχθρός κοιτά στα δικά σας μάτια. Πως διαβάζετε τον πόλεμο στη Γάζα και ποιά μαθήματα παίρνετε από τον πόλεμο στη Γάζα; Λοιπόν, πριν μερικούς μήνες ο αρχηγός της ισραηλινής αεροπορίας ο οποίος φαίνεται ότι πήρε το πόστο πρόσφατα και είναι άπειρος, είπε ότι μετά από όλες τις προσπάθειες ανασυγκρότησης η ισραηλινή πολεμική αεροπορία είναι σε θέση να βάλει τέλος σε κάθε πόλεμο στο Λίβανο -εάν αυτός συμβεί- σε 24 ώρες, και να βάλει τέλος σε οποιοδήποτε πόλεμο στη Γάζα -εάν αυτός συμβεί- σε 12 ώρες.

Το λέω αυτό γιατί αμφιβάλλω εάν οι Λιβανέζοι παρακολουθούν τις ισραηλινές δηλώσεις των τελευταίων μηνών. Ήτανε αλλού απασχολημένοι. Τώρα σε ποιά μέρα του πολέμου είμαστε; Είναι η 18η μέρα. Η Ισραηλινή αεροπορία μιλά για την πολιορκημένη Γάζα. Φαίνεται ότι οι Ισραηλινοί απέτυχαν να εξοντώσουν την ηγεσία (της αντίστασης) και το σύστημα ελέγχου της στη Γάζα. Με όλο τον σεβασμό μας στους μάρτυρες, ο εχθρός κατασκευάζει ηγέτες μάρτυρες. Κατά περιόδους ο εχθρός μιλά για δολοφονίες ηγετών που είναι ζωντανοί. Εκεί έχουν φτάσει οι Ισραηλινοί. Έχουν αποτύχει να σταματήσουν τις ρουκέτες και να προλάβουν την εκτόξευσή τους παρόλο που τα μαχητικά τους είναι στον ουρανό μαζί με τα ραντάρ τους, τα μη επανδρωμένα αεροπλάνα και όλα όσα σχετίζονται με τους μηχανισμούς πληροφοριών και παρακολούθησης που έχουν στη διάθεσή τους οι Ισραηλινοί.

Εμείς όπως και εσείς γνωρίζουμε τι σημαίνει να εκτοξεύεις ρουκέτες όταν γύρω σου μαίνεται η μάχη. Ο εχθρός επίσης απέτυχε στην χερσαία επιχείρηση. Φτάνει να δούμε τι λένε οι Ισραηλινοί σχολιαστές. Ένας τους είπε: «ο στρατός μας απέτυχε». Οπότε δεν το λέω εγώ, ο Λιβανέζος που αγαπά την αντίσταση και είναι σύμμαχός της. Είναι η γλώσσα ενός από τους σημαντικούς σχολιαστές του εχθρού που το λέει: «Ο στρατός μας απέτυχε. Η Χαμάς και η Τζιχάντ έμειναν σταθερές και σκοτώνουν τη ραχοκοκκαλιά της Ισραηλινής δύναμης». Τι εννοεί; Την ταξιαρχία Γκολάνι και την μονάδα Εγκόζ.

Οι Ισραηλινοί απέτυχαν στη χερσαία επιχείρηση. Οι απώλειές τους σε επικεφαλής, στρατηγούς, στρατιώτες, τανκς και οχήματα είναι τεράστιες. Φοβούνται να εξαπολύσουν μια μεγάλη χερσαία επιχείρηση. Αυτό είναι που βλέπουμε στο πρόσωπο του Νετανιάχου, του αρχηγού του επιτελείου Γιαλόν και σε ολονών τους τα πρόσωπα. Τώρα αυτοί πολιορκούνται παρόλο που είναι οι ισχυρότεροι. Φοβούνται, είναι τρομοκρατημένοι μπροστά σε τέτοιο βήμα. Επομένως από την αρχή και λόγω του ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στους εαυτούς τους και στους στρατιώτες τους οι Ισραηλινοί σκοτώνουν γυναικόπαιδα και άμαχους, στοχεύουν στο περιβάλλον της αντίστασης για να κάμψουν το ηθικό των ανθρώπων όπως συνέβη και στο πόλεμο του Λιβάνου στη διάρκεια του πολέμου του Ιουλίου. Ονειρεύονταν να δούνε διαδηλώσεις νότια της κοιλάδας της Μπεκάα, στην Βηρυτό ή στη Νταχίγε (τη μεγάλη σιιτική περιοχή της Βηρυτού που δέχτηκε το κύριο βάρος της επίθεσης Σ.τ.μ) ή οπουδήποτε στο Λίβανο που θα γίνονταν από τους εκτοπισμένους που θα ζητούσαν από την αντίσταση να εκλιπαρήσει την εκεχειρία ή να παραδοθεί.

Αλλά, χάρη σε σας – ω τους πιο τιμημένους, αξιοπρεπείς και περήφανους ανθρώπους- αυτό δεν συνέβη στον πόλεμο του Ιουλίου. Αυτό επαναλαμβάνουν πάλι στη Γάζα για να εκβιάσουν την αντίσταση και την ηγεσία της -την πολιτική ηγεσία και την στρατιωτική ηγεσία- να αποδεχτούν εκεχειρία με τους οποιουδήποτε όρους ή να παραδοθούν. Αυτό σημαίνει ότι όταν ο στρατός τους πήγε στη Γάζα, δεν πήγε σαν ένας στρατός για μάχη, αλλά μάλλον σαν ένας στρατός για να σκοτώνει παιδιά.

(….)

Σαν ένα τελευταίο συμπέρασμα από την θεώρηση του Ισραήλ ας θυμηθούμε τι είπε ο Εχούντ Μπαράκ και ο υπουργός πολέμου Πέρετζ όταν άφησε το πόστο του ο Ολμέρτ.

Μετά από χρόνια δουλειάς και εξαγωγής συμπερασμάτων τι είπε ο Ολμέρτ που το επανέλαβαν οι Ισραηλινοί αρχηγοί των επιτελείων; Είναι μια σύντομη φράση. Σήμερα η φράση αυτή πέφτει στις πύλες της Γάζας. Εκείνη την εποχή απειλούσε τον Λίβανο. Είπε ότι ο επόμενος πόλεμος του Ισραήλ θα είναι σύντομος και αποφασιστικός και θα τελειώσει με μια καθαρή-σαν κρύσταλλο-νίκη.

Σήμερα η Γάζα τους λέει: «Είσαστε ακόμα εκεί όπου ήσασταν. Δεν πολεμάτε εκτός πίσω από οχυρώσεις και τοίχους. Είσαστε ακόμα δειλοί και κρύβεστε πίσω από αεροπλάνα, τανκς και σκοτώνετε παιδιά. Αλλά, εάν πρόκειται να αντιμετωπίσετε τους ηρωικούς μας μαχητές, αποτυγχάνετε εσείς και ο στρατός σας».

Αυτά είναι τα γεγονότα: ούτε γρήγορη νίκη, ούτε αποφασιστική νίκη, ούτε κρυστάλλινη νίκη.

Από την άλλη μεριά ας δούμε, την κατάσταση της αντίστασης και των ανθρώπων της         :

1 – Από την πρώτη ώρα ο στόχος είναι σαφής: άρση του αποκλεισμού και περιφρούρηση της αντίστασης.

2- Αποφασιστικότητα στο πεδίο.

3 – Εξαιρετικές επιδόσεις στο πεδίο.

4 – Ανάληψη πρωτοβουλιών και επιχειρήσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές.

5 – Συνέχιση της ρίψης ρουκετών κάτω από την ασφυκτική πίεση του αεροπορικού βομβαρδισμού.

6 – Πρωτοφανές βεληνεκές. Πράγματι, η σύγκριση του πολέμου του Ιουλίου στο Λίβανο και του πολέμου αυτού του Ιουλίου στη Γάζα απαιτεί να δούμε τα διαφορετικά χαρακτηριστικά παρόλο που υπάρχουν κοινά σημεία.

Στον πόλεμο του Ιουλίου, το πιο μακρινό σημείο που χτυπήσαμε ήταν η Αλ Καδίρα. Ωστόσο οι αδελφοί μας στη Γάζα χτύπησαν από την αρχή το Τελ Αβίβ. Αυτή είναι η πρώτη φορά που ρουκέτες που εκτοξεύονται μέσα από την Παλαιστίνη καλύπτουν όλη την Παλαιστίνη. Αυτό είναι ένα εκπληκτικό επίτευγμα. Γιατί είπα ότι ξέρουμε, καταλαβαίνουμε και αισθανόμαστε το τι συμβαίνει στη Γάζα; Τώρα, μερικοί μπορούν να πούνε ότι οι Παλαιστίνιοι εξαπέλυσαν 100 ρουκέτες. Αυτή είναι απλά μια φράση που γράφεται στα ΜΜΕ. Τι σημαίνει 100 ρουκέτες; Σημαίνει να τις μεταφέρεις, να τις ετοιμάσεις και να τις προφυλάξεις. Αυτό απαιτεί τεράστια προσπάθεια και πίστη στο Θεό, στους ίδιους και στην αντίσταση πέρα από την λαϊκή προφύλαξη της αντίστασης.

Μέχρι τώρα δεν υπήρξε στη Γάζα διαδήλωση, διαμαρτυρία ή λαϊκή πίεση απέναντι στην αντίσταση. Απεναντίας, οι άνθρωποι λένε στην αντίσταση: Είμαστε μαζί σας. Ας σκοτωθούμε όλοι αλλά ας αρθεί ο αποκλεισμός. Σημειώνουμε την πολιτική αποφασιστικότητα και την απόκρουση των τεράστιων διεθνών και τοπικών πιέσεων. Τι σημαίνει που η ηγεσία της Παλαιστινιακής αντίστασης αρνείται την ανακωχή ενώ προσφέρει μάρτυρες παιδιά, γυναίκες και αμάχους και ενώ οι Ισραηλινοί το επιζητούν; Αυτό το γεγονός έχει μεγάλες πολιτικές, ηθικές και στρατιωτικές επιπτώσεις. Δείτε ακόμα τον λαϊκό ξεσηκωμό στην Δυτική Όχθη που άρχισε να προσφέρει και αυτή μάρτυρες.

Έτσι, μέσω της τριπαραμετρικής εξίσωσης του πεδίου των μαχών, της λαϊκής εγκαρτέρησης και της πολιτικής αποφασιστικότητας τα πράγματα θα οδηγήσουν σε νέες καταστάσεις τον εχθρό και αυτό θα πάρει κάποιο διάστημα.

Αδελφοί και αδελφές! Δεν είναι εύκολο για τον Νετανιάχου και το Ισραήλ να δώσουν μια νίκη στους Παλαιστίνιους και στην αντίσταση. Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι άραβες ηγέτες επικοινωνούν τώρα με τον Νετανιάχου και τον προτρέπουν να συνεχίσει και να μην δώσει στους Παλαιστίνιους ένα επίτευγμα ή μια νίκη. Αλλά, οι Ισραηλινοί δεν δουλεύουν για κάποιους Άραβες ηγέτες. Το Ισραήλ αναζητά τα συμφέροντά του, πολιτικά, οικονομικά και ασφαλείας. Έτσι, είναι η αντίσταση που θα επιβάλλει τη λύση στο Ισραήλ όπως συνέβη και το καλοκαίρι του 2006, και οι Ισραηλινοί θα προστρέξουν στους Αμερικάνους για να τους ξεμπερδέψουν. Αυτό διαφαίνεται στον ορίζοντα.

Στο τελευταίο μέρος (της ομιλίας) θα αναφερθώ στις ευθύνες μας απέναντι σε αυτό το μεγάλο γεγονός:

(……………..)

Δυστυχώς από την πρώτη ημέρα ακούμε τις θέσεις από μερικά Αραβικά Μέσα που κατηγορούν την αντίσταση και την θεωρούν υπεύθυνη για την αιματοχυσία και την συνέχιση του πολέμου ξεσηκώνοντας τον κόσμο εναντίον της. Μερικοί Άραβες δεν διστάζουν ακόμα και να εκφράσουν την συμπάθειά τους στους Ισραηλινούς και στον Ισραηλινό στρατό! Καλούνε τους Ισραηλινούς να δώσουνε το τελειωτικό χτύπημα στη Χαμάς. Αυτό είναι ντροπιαστικό και θλιβερό (……) Τουλάχιστον αυτοί που δεν θέλουνε να δείξουν συμπάθεια στους Παλαιστίνιους ας παραμείνουν σιωπηλοί. Τουλάχιστον αυτοί που δεν θέλουνε να δείξουν συμπάθεια στους Παλαιστίνιους και να τους υποστηρίξουν ας παραμείνουν σιωπηλοί για να απαλλάξουν τους ίδιους και τα έθνη τους από την ντροπή!

(………….)

Εμείς στη Χεζμπολά πάντοτε είμαστε και θα παραμείνουμε στο πλευρό των Παλαιστίνιων -όλων των Παλαιστίνιων- και στο πλευρό της αντίστασης -όλων των οργανώσεων και κινημάτων της αντίστασης- χωρίς εξαίρεση.

Εμείς στη Χεζμπολά ποτέ δεν φειδωλευτήκαμε την οποιαδήποτε υποστήριξη που μπορούσαμε να δώσουμε. Εμείς στη Χεζμπολά αισθανόμαστε πραγματικοί συνέταιροι σε αυτή την αντίσταση – είμαστε συνέταιροι στον ιερό αγώνα (τζιχάντ), στην αδελφοσύνη, στις ελπίδες, στον πόνο στις θυσίες και στη μοίρα μας επίσης. Και αυτό γιατί η νίκη τους είναι και δική μας νίκη -όλων μας νίκη- και η ήττα τους είναι και δική μας – όλων μας- ήττα.

Εμείς στη Χεζμπολά παρακολουθούμε με τις παραμικρές λεπτομέρειες το πεδίο και τις πολιτικές εξελίξεις. Από εδώ λέμε στα αδέλφια μας στη Γάζα: Είμαστε μαζί σας και στεκόμαστε δίπλα σας. Έχουμε εμπιστοσύνη στην αποφασιστικότητα σας και στην νίκη. Θα τηρήσουμε τις υποχρεώσεις μας σε όλα τα επίπεδα.

Στον ιστό της αράχνης – στους Σιωνιστές – λέω: Εσείς σήμερα στη Γάζα μετεωρίζεστε πάνω στην αποτυχία. Μην προχωρήσετε παραπέρα στην σφαίρα της αυτοκτονίας και κατάρρευσης.

Μέχρι η επόμενη μέρα για τη νίκη της αντίστασης και τους ανθρώπους της αντίστασης και τα κινήματα της αντίστασης να ξημερώσει, σας χαιρετώ. Ας σας φυλάει ο Θεός και να δίνει τη νίκη και να σας προστατεύει. Ειρήνη σε σας και το έλεος και η ευλογία του Θεού.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: