Ενάντια στην ωραιοποίηση του Ισραήλ (με πρόσχημα τα δικαιώματα της LGBTQ κοινότητας)

 

της Ashley Bohrer

 

Η Ashley Bohrer είναι queer φεμινίστρια εβραία ακτιβίστρια και ακαδημαϊκός με έδρα το Σικάγο. Είναι ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης ‘’Εβραίοι για τη δικαιοσύνη στην Παλαιστίνη’’.

 

 

Ενώ ο τελευταίος γύρος των ισραηλινών επιθέσεων κυριαρχεί στη Γάζα, μια προβληματική ρητορική επανεμφανίζεται στη Δύση. Αυτή η ρητορική επιδιώκει να πείσει τους λευκούς Αμερικανούς και Ευρωπαίους ότι η υποστήριξη προς το Ισραήλ αποτελεί επιτακτική ανάγκη για τις γυναίκες, τα άτομα που προσδιορίζονται ως LGBTQ και τους συμμάχους τους.

Αυτή η γραμμή ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ έχει θεσπίσει νομική προστασία για τα LGBTQ άτομα και είναι επομένως ένας προμαχώνας ελευθερίας για τους ‘’διαφορετικούς’’ στη Μέση Ανατολή. Η ρητορική πολλών καθεστωτικών φεμινιστικών δημοσιευμάτων ήταν παρόμοια, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα ότι επειδή οι Εβραίες γυναίκες απολαμβάνουν νομική ισότητα με τους Εβραίους άντρες στο Ισραήλ, οι γυναίκες και οι φεμινίστριες είναι υποχρεωμένες να στηρίξουν την τρέχουσα επιχείρηση τρόμου και καταστροφής στη Γάζα.

Παραδείγματα αυτής της προβληματικής και παραπλανητικής επιχειρηματολογίας μπορεί να βρει κανείς στο άρθρο του James Duke Mason για το ‘’The Advocate’’ στις 9 Ιουλίου, στο άρθρο του Robert Trestan για τους ‘’The Rainbow Times’’ και σε μεγάλο αριθμό άρθρων της υπερσυντηρητικής Phyllis Chesler, μεταξύ των οποίων αυτό που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιουλίου στην ‘’Israel National News’’.

Αυτή η ωραιοποίηση του Ισραήλ όχι μόνο εκμεταλλεύεται μία ποικιλία ρατσιστικών και ισλαμοφοβικών στερεοτύπων αλλά επίσης παρεμποδίζει τη διεξοδική και προσεγμένη ανάλυση της χειραφέτησης των ομοφυλοφίλων και των γυναικών.

 

Δικαιώματα για ορισμένους, βία για τους άλλους
Η ωραιοποίηση αυτή επαναλαμβάνει ένα συχνό στερεότυπο στις συζητήσεις για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή: ότι το Ισραήλ είναι μια Δημοκρατία αφοσιωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό που οι συγκεκριμένες συζητήσεις συνεχώς αποσιωπούν είναι ότι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα ισχύουν μόνο για Εβραίους ενώ περιφρονούνται σταθερά και κατάφωρα για τους Παλαιστίνιους που ζουν κάτω από το ισραηλινό απαρτχάιντ.

Τα εκατομμύρια των Παλαιστινίων που ζουν στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη δεν έχουν πολιτικά δικαιώματα σε αυτή την αυτοαποκαλούμενη Δημοκρατία. Τα εκατομμύρια των εκτοπισμένων Παλαιστινίων που ζουν στην εξορία ή στους προσφυγικούς καταυλισμούς δεν έχουν πολιτικά δικαιώματα σε αυτή την αυτοαποκαλούμενη Δημοκρατία. Οι χιλιάδες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις ισραηλινές φυλακές δεν έχουν πολιτικά δικαιώματα σε αυτή την αυτοαποκαλούμενη Δημοκρατία. Ούτε υπάγονται στη νομοθεσία που υποτίθεται ότι υποστηρίζει και προστατεύει τις γυναίκες και τα LGBTQ άτομα.

Στους πάνω από 1.900 άμαχους της Γάζας που έχουν σφαγιαστεί τις τελευταίες τέσσερις βδομάδες, ανάμεσά τους πολλές γυναίκες και παιδιά, δεν είχε ποτέ προσφερθεί η προστασία των συμφωνιών για τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, πόσο μάλλον δημοκρατικές διαδικασίες.

Αυτή η ωραιοποίηση είναι παραπλανητική, υποκρινόμενη ότι εξασφαλίζει τα δικαιώματα των γυναικών και των ομοφυλόφιλων που όμως παραβιάζονται συστηματικά στα πλαίσια φυλετικών, εθνικών και θρησκευτικών διαφορών. Όπως ακριβώς ως φεμινίστριες και LGBTQ ακτιβιστές οφείλουμε να καταργήσουμε τις φυλετικές ιεραρχήσεις στις κοινότητές μας, εξίσου υποχρεούμαστε να τις απορρίψουμε στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη. Πρέπει να επιβεβαιώσουμε απερίφραστα ότι τίποτα λιγότερο από την απελευθέρωση για όλους δεν είναι αποδεκτό.

Το να αρνηθούμε να το κάνουμε αυτό εξοικονομεί δυνάμεις στην πασίγνωστη νεοφιλελεύθερη τακτική του ‘’διαίρει και βασίλευε’’. Η ιδέα ότι πρέπει να προασπίσουμε το Ισραήλ παρά τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή τη ρατσιστική βία, απομονώνει την απελευθέρωση της LGBTQ κοινότητας από ευρύτερα κοινωνικά και δομικά φαινόμενα.

Αρνείται να αναγνωρίσει ότι οι Παλαιστίνιοι ομοφυλόφιλοι είναι μεταξύ εκείνων που παρενοχλούνται, κακοποιούνται, εκτοπίζονται, βομβαρδίζονται και φυλακίζονται. Όποιες ελευθερίες κι αν απολαμβάνουν οι Εβραίοι ομοφυλόφιλοι στο Ισραήλ, το να είσαι ομοφυλόφιλος δεν σώζει τους Παλαιστίνιους από τη συνεχή και βάναυση επίθεση που διαμορφώνει τις συνθήκες της ζωής τους. Ο ισραηλινός στρατός δεν δίνει ‘’ελευθέρας’’ στους ομοφυλόφιλους Παλαιστίνιους. Στην πραγματικότητα, ο στρατός στοχοποιεί τους LGBTQ Παλαιστίνιους.

Διάφορες ιστορίες κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών έχουν αποκαλύψει ότι στην πραγματικότητα ο ισραηλινός στρατός πιέζει τους LGBTQ Παλαιστίνιους να γίνουν πληροφοριοδότες εναντίον των φίλων και των οικογενειών τους εκβιάζοντάς τους και απειλώντας τους ότι θα φανερώσουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα. Το αποκαλούμενο ως φιλικό προς τους γκέι κράτος του Ισραήλ εκμεταλλεύεται την ευπάθεια των ομοφυλόφιλων Παλαιστινίων, μια ευπάθεια που πολλοί από εμάς που ζούμε σε «προοδευτικές, που προασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα» χώρες ακόμη αντιμετωπίζουμε.

Η ισραηλινή LGBTQ οργάνωση Aguda εκτιμά ότι περίπου 2.000 Παλαιστίνιοι ομοφυλόφιλοι ζουν στο Τελ-Αβίβ, οι περισσότεροι από αυτούς παράνομα. Η απουσία οικονομικής σταθερότητας και ευκαιριών στην Παλαιστίνη αναγκάζει τους LGBTQ Παλαιστίνιους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να ζήσουν ως χωρίς χαρτιά και επισφαλείς εργαζόμενοι στο Ισραήλ, όπου δεν έχουν καμία προστασία ενάντια στις παρενοχλήσεις, τους βιασμούς, τους εκφοβισμούς ή τις εργασιακές διακρίσεις και όπου το να βρεις ασφαλή κατοικία και σταθερή απασχόληση σπανίζει.

Οι επιλογές που έχουν οι LGBTQ Παλαιστίνιοι είναι να ζουν ως απάτριδες, χωρίς χαρτιά μετανάστες ή να αντιμετωπίζουν τη συνεχή βία και προσβολή του να ζεις στα κατεχόμενα εδάφη. Τίποτα από αυτά τα δύο δεν μου ακούγεται ως απελευθέρωση της LGBTQ κοινότητας.

Ούτε φαντάζει ως φεμινιστική απελευθέρωση. Μια εικόνα έχει κυκλοφορήσει στο twitter στο Ισραήλ που ταυτόχρονα δικαιολογεί το βιασμό των γυναικών της Γάζας και την πολιορκία των κοινοτήτων τους. Η φωτογραφία, προσβάσιμη εδώ, δείχνει μια γυναίκα που φορά νικάμπ, με τη λέξη «Γάζα» γραμμένη στο στήθος της. Το σώμα της διαμορφώνεται σε μια σεξουαλικά προκλητική στάση, και ένα μήνυμα στα εβραϊκά είναι γραμμένο στην κορυφή: «Bibi, τέλειωσε μέσα αυτή τη φορά». Υπογραφή: «Πολίτες υπέρ της εισβολής.»

Αυτή η έκκληση για βιασμό επαναλαμβάνει το ίδιο είδος αφήγησης και εικόνας που κατηγορεί τα θύματα και που οι φεμινίστριες δεν έχουν κανένα πρόβλημα να καταδικάσουν στα Δυτικά πλαίσια. Αυτή η εικόνα, και η χαιρεκακία που συνοδεύει την κοινοποίηση της στο twitter, δραματοποιεί τους τρόπους με τους οποίους η ρατσιστική και η σεξουαλική βία συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους στην παλαιστινιακή εμπειρία της κατοχής, της πολιορκίας και του πολέμου.

Αυτή η αηδιαστική εικόνα είναι απλώς ένα αποτέλεσμα του βαθιά αντιφεμινιστικού χαρακτήρα της κατοχής της Παλαιστίνης. Όταν ο Mordechai Kedar, λέκτορας στον τομέα της Αραβικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Bar Ilan, έκανε την ακόλουθη δήλωση, δεν δέχτηκε επίπληξη, αλλά μάλλον υποστήριξη από το Πανεπιστήμιο και το Κράτος: «ένας τρομοκράτης, όπως αυτοί που απήγαγαν τα αγόρια [στη Δυτική Όχθη στις 12 Ιουνίου] και τα σκότωσαν, θα μπορούσε να αποτραπεί με έναν μόνο τρόπο, αν ήξερε ότι η αδελφή ή η μητέρα του θα βιαστούν αν συλληφθεί.»

Ο συνταγματάρχης Eyal Qarim, στρατιωτικός ραββίνος, έχει δηλώσει δημοσίως ότι είναι αποδεκτό για τους Ισραηλινούς στρατιώτες να βιάζουν τις γυναίκες της Παλαιστίνης με σκοπό τη «διατήρηση του ηθικού». Αυτές οι δηλώσεις συμπυκνώνουν απλώς αυτό που γνωρίζουν πολύ καλά οι γυναίκες της Παλαιστίνης: ότι η παράνομη, ρατσιστική κατοχή της Παλαιστίνης δεν είναι μόνο ισλαμοφοβική αλλά επίσης μισογυνική και σεξιστική.

Ακριβώς όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Δυτική Ευρώπη, η καταπίεση είναι ένα πολύπλευρο φαινόμενο που λειτουργεί μέσα από την ταυτόχρονη κινητοποίηση της φυλής, του φύλου, της σεξουαλικότητας και της τάξης. Και αν δεν συνυπολογίσουμε τις διασταυρώσεις φυλής, φύλου, σεξουαλικότητας και τάξης στην ανάλυσή μας για την Παλαιστίνη, συμβάλλουμε σε ένα σύστημα ιδεολογικής κάλυψης που προστατεύει το Ισραήλ και το στρατό του από το να λογοδοτήσουν για τα εγκλήματά τους.

Εναπόκειται λοιπόν στους Δυτικούς φεμινιστές και τους ομοφυλόφιλους να υποστηρίξουν τα αιτήματα των Παλαιστινίων γυναικών και των LGBTQ ατόμων για την απελευθέρωσή τους. Οφείλουμε να ενισχύσουμε τα αιτήματά τους για μποϊκοτάζ, απόσυρση επενδύσεων και κυρώσεις (BDS). Επίσης να τους υποστηρίξουμε στα αιτήματά τους για ισότητα στο εσωτερικό της Γάζας, της Δυτικής Όχθης και στις κοινότητες της διασποράς.

Απαιτείται να στηρίξουμε οργανώσεις στην Παλαιστίνη που προωθούν την απελευθέρωση των γυναικών και των ομοφυλοφίλων, οργανώσεις όπως η ‘’Aswat’’, η ‘’Kayan’’, η ‘’Al-Qaws’’ και οι ‘’Παλαιστίνιοι ομοφυλόφιλοι για Μποϊκοτάζ, Απόσυρση επενδύσεων και Κυρώσεις’’ (PQBDS). Θα πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε τον αγώνα για τη φεμινιστική απελευθέρωση και την απελευθέρωση των ομοφυλοφίλων όχι ως ένα μεμονωμένο θέμα πάλης πίσω από το οποίο θα συνασπιστούμε, αλλά ως μια κρίσιμη διάσταση της προσπάθειας για την παγκόσμια, καθολική χειραφέτηση όλων. Οτιδήποτε λιγότερο δεν είναι αποδεκτό.

 
Πηγή: Al Jazeera

 

/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: