Tricycle – Το κράτος του Ισραήλ καταδιώκει ένα μικρό θέατρο στο βόρειο Λονδίνο

tricycle theaterΑυτό τον Αύγουστο ένα μικρό θέατρο στο βόρειο Λονδίνο, το Θέατρο Tricycle, δέχτηκε και συνεχίζει να δέχεται τα πυρά του ισχυρού φιλοϊσραηλινού λόμπι. Αιτία ήταν το αίτημά του στις αρχές Αυγούστου προς το Βρετανικό Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου (UKJFF) να αποσύρει τη χρηματοδότηση της ισραηλινής πρεσβείας προκειμένου το θέατρο να δεχτεί τη διοργάνωση του φεστιβάλ στο χώρο του. Το αίτημα διαστρεβλώθηκε, το θέατρο παρουσιάστηκε από τα καθεστωτικά ΜΜΕ ως άντρο αντισημιτισμού, ασκήθηκαν πολιτικές και οικονομικές πιέσεις… και το Tricycle λύγισε, αποσύροντας το αρχικό του αίτημα και δεχόμενο τη φιλοξενία της διοργάνωσης μαζί με τη χορηγία της πρεσβείας, αλλά και τα δύο μέρη ανακοίνωσαν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει εντός του 2014. Ωστόσο στα τέλη Αυγούστου, και ενώ το θέμα θεωρείτο λήξαν, εμφανίστηκαν νέα δημοσιεύματα που ζητούν την απόλυση των σκηνοθετών του. Το Tricycle τόλμησε να διανοηθεί να υψώσει το ανάστημά του στο Κράτος του Ισραήλ και πρέπει να το πληρώσει ακριβά για να μην αποτελέσει προηγούμενο. Αναλυτικά:

Το Θέατρο Tricycle, στο Κίλμπερν στην ευρύτερη περιοχή του Μπρεντ στο βόρειο Λονδίνο, είναι ένας από τους καλλιτεχνικούς χώρους που φιλοξενούν το Βρετανικό Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου (UKJFF) τα τελευταία 8 από τα 17 χρόνια της διεξαγωγής του. Για την ακρίβεια, το UKJFF στη Βρετανία είναι το μεγαλύτερο εβραϊκό φεστιβάλ στην Ευρώπη, διεξάγεται σε 12 πολιτιστικούς χώρους στο Λονδίνου καθώς και σε Μάντσεστερ, Λιντς, Λίβερπουλ και Γλασκόβη. Το 2013 παρουσιάστηκαν 82 διεθνείς ταινίες και παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις 15.000 επισκέπτες. Το 18ο Βρετανικό Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί μεταξύ 6 και 23 Νοεμβρίου 2014. Το επίδικο λοιπόν δεν ήταν το ίδιο το Tricycle, αλλά ο πιθανός αντίκτυπος της ενέργειάς του αυτής.

Φέτος το Θέατρο Tricycle εξέδωσε στις 5 Αυγούστου μία ανακοίνωση -η οποία έχει πλέον αφαιρεθεί οριστικά από την ιστοσελίδα του- στην οποία το θέατρο ανακοίνωνε ότι: «Δεδομένης της κατάστασης στο Ισραήλ και στη Γάζα, πιστεύουμε ότι το φεστιβάλ δεν θα πρέπει να αποδεχτεί χρηματοδότηση από κανένα μέρος εμπλεκόμενο στην τωρινή σύγκρουση… [Και έτσι], ζητήσαμε από το Βρετανικό Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου να επανεξετάσει τη χορηγία του από την Ισραηλινή Πρεσβεία», «αυτή τη στιγμή, το Tricycle δεν θα δεχόταν καμία χορηγία από καμία κυβερνητική υπηρεσία εμπλεκόμενη στη σύγκρουση».

Η χρηματοδότηση από την πρεσβεία αγγίζει περίπου τις 1.400 βρετανικές λίρες και το φεστιβάλ θα φιλοξενούσε 26 κινηματογραφικές προβολές και 6 γκαλά στο χώρο.

Το θέατρο, που «πάντοτε καλωσόριζε το φεστιβάλ και θέλει να πραγματοποιηθεί» αντιπρότεινε «να αντικατασταθεί αυτή η χρηματοδότηση με χρήματα από άλλες πηγές».

Τελικά ωστόσο αυτή η προσφορά απορρίφθηκε: «Λυπούμαστε που, μετά από συνομιλίες, ο πρόεδρος του UKJFF μας είπε ότι θέλει να αποσύρει το φεστιβάλ από το Tricycle».

Οι διοργανωτές του φεστιβάλ βρήκαν εναλλακτικούς χώρους αντί του Tricycle. Και αυτό θα έπρεπε να είναι το τέλος της ιστορίας αυτής. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για έναν συνηθισμένο χορηγό. Το Ισραήλ είναι ένα κράτος που δεν μπορεί κανείς και ποτέ να το αψηφά ατιμώρητα. Για το Ισραήλ, αυτό δεν ήταν απλώς η απόρριψη μιας χορηγίας, αυτό ήταν προσκλητήριο σε μάχη. Αν το Tricycle έθετε ένα νέο παράδειγμα υπήρχε κίνδυνος να το ακολουθήσουν και μερικοί ακόμη από τους υπόλοιπους 11 καλλιτεχνικούς χώρους που φιλοξενούν το φεστιβάλ στη Βρετανία και αυτό θα ήταν μια οδυνηρή ήττα για έναν από τους πιο σημαντικούς «πολιτιστικούς πρεσβευτές» του στην Ευρώπη και θα είχε διεθνή αντίκτυπο.

Την ίδια μέρα, στις 5 Αυγούστου, το UKJFF εξέδωσε μια ανακοίνωση στην οποία έλεγε: «Το Θέατρο Tricycle αρνήθηκε να φιλοξενήσει το Βρετανικό Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου για πρώτη φορά σε οκτώ χρόνια, για τόσο καιρό, όσο υποστηρίζεται από το πολιτιστικό τμήμα της Πρεσβείας του Ισραήλ στο Λονδίνο». Οι διοργανωτές του φεστιβάλ δήλωσαν ότι είχαν λάβει μία επιστολή από τον πρόεδρο του Tricycle, Τζόναθαν Λεβάι η οποία έλεγε ότι: «Δεδομένης της τωρινής κατάστασης σε Ισραήλ/Παλαιστίνη και της απρόβλεπτης και θλιβερής κλιμάκωσης που σημειώθηκε κατά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένης της τρομερής απώλειας της ανθρώπινης ζωής, το Tricycle δεν μπορεί να συνδεθεί με καμία ενέργεια που χρηματοδοτείται ή υποστηρίζεται απευθείας από οποιονδήποτε εμπλεκόμενο στη σύγκρουση … το Tricycle θα χαρεί να φιλοξενήσει το UKJFF υπό τον όρο ότι θα τελεστεί χωρίς την υποστήριξη ή τη δημόσια υιοθέτησή του (endorsement) από την ισραηλινή κυβέρνηση».

Ο Στέφεν Μαργκόλις, πρόεδρος του φεστιβάλ, δήλωσε σχετικά ότι «είναι εξαιρετικά θλιβερό το να προσπαθούν να πολιτικοποιήσουν αυτό το φεστιβάλ διατυπώνοντας απαιτήσεις τις οποίες σε καμία περίπτωση το UKJFF δεν θα μπορούσε να αποδεχτεί».

Τα καθεστωτικά μίντια έσπευσαν να «αρπάξουν» την ιστορία παρουσιάζοντας μια αφήγηση εντελώς διαφορετική από την πραγματικότητα κατηγορώντας το Θέατρο από το ότι «αρνήθηκε να φιλοξενήσει» (BBC) μέχρι το ότι «ακύρωσε» (The Telegraph) και «μποϊκόταρε» το φεστιβάλ, χωρίς να αναφέρουν, ή προσπερνώντας στα ψιλά, την πρόταση του Tricycle προς το UKJFF, την οποία το τελευταίο απέρριψε, αρνούμενο ουσιαστικά το ίδιο τη φιλοξενία υπό τους όρους που του τέθηκαν.

Η επίθεση στο Tricycle δεν περιορίστηκε στις εφημερίδες. Τέθηκε παράλληλα σε εφαρμογή μια πολύ πιο κυνική εκστρατεία να μποϊκοταριστεί το ίδιο το Θέατρο. Οι τέχνες εν τέλει εξαρτώνται από τους πάτρωνές τους. Αν το Tricycle επρόκειτο να ξεκινήσει μια τάση στις τέχνες, έπρεπε αυτή να χτυπηθεί εν τη γενέσει της. Αν το Tricycle πήγαινε να δώσει το παράδειγμα αψηφώντας το Ισραήλ, τότε το Tricycle έπρεπε να γίνει το ίδιο παράδειγμα ερχόμενο αντιμέτωπο με την πλήρη ισχύ του φιλο-ισραηλινού λόμπι. Και το όπλο για να επιτευχθεί αυτό ήταν να κατηγορηθεί η απόφασή του για αντισημιτισμό.

Ο αντισημιτισμός είναι μια κατηγορία που συχνά αποδίδεται άκριτα και ευρέως για να κατασιγάσει κάθε αντίθεση στο Ισραήλ συγχέοντας τον εβραϊκό λαό με το κράτος του Ισραήλ, με το δεύτερο να χρησιμοποιεί τον πρώτο σαν ασπίδα πίσω από την οποία κρύβεται. Αυτή ήταν η γραμμή επίθεσης που ακολουθήθηκε σε πλήρη ισχύ.

Έγιναν εκκλήσεις στο δημοτικό συμβούλιο του Μπρέντ, που παρέχει στο θέατρο χρηματοδότηση ύψους περίπου 200.000 λιρών ετησίως, να αποσύρει την υποστήριξή του. Ο συντηρητικός σύμβουλος Τζον Γουάρεν ξεκίνησε έρευνα για τη χρηματοδότηση του θεάτρου από το τοπικό συμβούλιο και σε μια έξαρση λαϊκισμού δήλωσε σε τοπική εφημερίδα: «Διαφωνούμε με τις καλλιτεχνικές διακρίσεις και συνεπώς διαφωνούμε με την απόφαση του Tricycle να ακυρώσει το Ισραηλινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου».

Στις 7 Αυγούστου, η εφημερίδα Jewish Chronicle δημοσίευσε τα ονόματα και φωτογραφίες αρκετών χορηγών του θεάτρου, οι περισσότεροι από τους οποίους εκείνη τη στιγμή αρνήθηκαν να σχολιάσουν το ζήτημα. Στο δημοσίευμα αυτό φιλοξενούνταν διάφορες δηλώσεις, μεταξύ των οποίων μία κοινή δήλωση δύο ανώτερων στελεχών του Διοικητικού Συμβουλίου των Αντιπροσώπων και του Συμβουλίου Εβραϊκής Ηγεσίας, Γκίλιαν Μερόν και Σάιμον Τζόνσον: «Η διοργάνωση αποτελεί έναν εορτασμό της παγκόσμιας εβραϊκής κουλτούρας και είναι εκ φύσεως απολίτικη. Αυτή η απόφαση είναι επαίσχυντη και δείχνει ότι τα μποϊκοτάζ του Ισραήλ αναπόφευκτα οδηγούν στη διατάραξη της εβραϊκής κουλτούρας και των ιδιωτών». Η ηθοποιός Μορίν Λίπμαν δήλωσε: «Το Tricycle αποφάσισε να τιμωρήσει τον εβραϊκό λαό στη διασπορά για μία άποψη σχετικά με το τι διαμείβεται στη Μέση Ανατολή και αυτό είναι αρκούντως απαράδεκτο».

Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε μια θορυβώδης διαμαρτυρία περίπου 100 ανθρώπων έξω από το θέατρο που διοργανώθηκε από μια ομάδα με τον τίτλο Καμπάνια Εναντίον του Αντισημιτισμού, η οποία δημιουργήθηκε για ν’ αντιμετωπίσει αυτό ειδικά το ζήτημα. Τα πλακάτ που κρατούσαν οι διαδηλωτές έγραφαν μεταξύ άλλων: «Μην τιμωρείτε τους Εβραίους του Λονδίνου», «Η Βρετανική Εβραϊκή Κοινότητα Είναι Στο Πλάι Του Ισραήλ» και «Όχι! Στην Απαγόρευση του Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου». Να σημειωθεί εδώ ότι δημιουργήθηκαν και δύο σελίδες στο Facebook, η μία στις 4 Αυγούστου με τίτλο «Μποϊκοτάζ στον Κινηματογράφο Tricycle» και η άλλη την 1η Αυγούστου με τίτλο «Εκστρατεία Ενάντια στον Αντισημιτισμό-Βρετανία», ευτυχώς -δεδομένου του σκοπού τους- με ελάχιστη απήχηση αμφότερες.

tricycle protesters1

Μία εβδομάδα αργότερα, ένας από τους χορηγούς του Tricycle, ο Σερ Τρέβορ Τσιν αποφάσισε να αποσύρει την οικονομική υποστήριξη που παρείχε στο θέατρο. Την επόμενη εβδομάδα ακολούθησαν κι άλλοι χορηγοί αποσύροντας δημοσίως τις δωρεές τους.

Το ζήτημα πολιτικοποιήθηκε περαιτέρω όταν ο γραμματέας Πολιτισμού, ο συντηρητικός βουλευτής Σατζίντ Τζαβίντ, αποκάλεσε τις ενέργειες του Tricycle «λανθασμένες».

Παράλληλα βέβαια η στάση του Tricycle προκάλεσε θαυμασμό και συγκέντρωσε υποστήριξη. Στάλθηκε στα ΜΜΕ ένα γράμμα των κατοίκων προς υποστήριξη του θεάτρου και εναντίον των παραπλανητικών ισχυρισμών που εμφανίστηκαν στον Τύπο, άλλοι 106 κάτοικοι υπέγραψαν μια επιστολή υποστήριξης που δημοσιεύτηκε σε τρεις τοπικές εφημερίδες στο Κάμντεν και στο Μπρεντ , επιπλέον πάνω από 500 καλλιτέχνες και επαγγελματίες του θεάτρου πρόσθεσαν τη δική τους υπογραφή σε μια επιστολή που δημοσιεύτηκε στον Guardian στις 15 Αυγούστου. Στην τελευταία αυτή επιστολή αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «το να τιμωρείται ένα μικρό θέατρο επειδή όρθωσε το ανάστημά του για τις αρχές του είναι μια μεγάλη οπισθοχώρηση για όλους όσοι  ασχολούνται με την αμφισβήτηση των προκαταλήψεων ή την προώθηση της ελευθερίας του λόγου. Όποιος θέλει πραγματικά να σταθεί ενάντια στον αντισημιτισμό πρέπει να σταθεί στο πλάι του Θεάτρου Tricycle και να αμφισβητήσει όσους το κατηγορούν με δυσανάλογο, άδικο και παραπληροφορημένο τρόπο. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερο και ζωτικό θέατρο που έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει σημαντική δουλειά – αναγκαία σε αυτή τη χώρα».

Την ίδια μέρα ωστόσο, στις 15 Αυγούστου, το σε κατάσταση πολιορκίας θέατρο λύγισε από την πίεση. Σε μία νέα, κοινή ανακοίνωση με το UKJFF, το Θέατρο Tricycle δήλωνε: «Μετά από μακροσκελείς συζητήσεις ανάμεσα στο Tricycle και το UKJFF, το Tricycle απέσυρε πλέον τις αντιρρήσεις του και προσκάλεσε πίσω το Βρετανικό Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου υπό τους ίδιους όρους όπως τα προηγούμενα χρόνια χωρίς περιορισμούς σχετικά με τη χρηματοδότηση από την Πρεσβεία του Ισραήλ στο Λονδίνο. Το  UKJFF και το Tricycle συμφώνησαν να εργαστούν από κοινού για να ξαναχτίσουν τη σχέση τους και αν και το φεστιβάλ δεν μπορεί να επιστρέψει το 2014, ελπίζουμε να ξεκινήσει μια διαδικασία αποκατάστασης της εμπιστοσύνης με την προοπτική να φιλοξενηθούν διοργανώσεις στο μέλλον. Αμφότεροι ελπίζουμε ότι εκείνοι που έχουν σχηματίσει διαφορετικές απόψεις για τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων θα ακολουθήσουν το παράδειγμά μας και θα αναγνωρίσουν ότι ο διάλογος, η συμφιλίωση και η ενασχόληση θα επιλύσει τις διαφορές και θα διασφαλίσει ότι η πολιτιστική πολυμορφία ευδοκιμεί σε όλες τις κοινότητες».

Η υποχώρηση του Tricycle δεν μπορεί να θεωρηθεί νίκη για κανέναν, εκτός κι αν η παραποίηση της αλήθειας, ο εκφοβισμός και η στοχοποίηση θεωρούνται θεμιτά μέσα και η υποταγή σε αυτά το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ωστόσο το ζήτημα δεν σταμάτησε και πάλι εκεί. Κάποιοι ζήτησαν να πέσουν κεφάλια. Στις 21 Αυγούστου –και πάλι- η εφημερίδα Jewish Chronicle δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ με τίτλο «Διώξτε τους σκηνοθέτες της έκκλησης του Tricycle παρά τη συμφωνία» στο οποίο αναφέρει ότι: «Το Θέατρο Tricycle θα πρέπει να σκεφτεί το ενδεχόμενο της απόλυσης των σκηνοθετών που σχεδίασαν το μποϊκοτάζ του Εβραϊκού Κινηματογραφικού Φεστιβάλ, υποστήριξε ανώτερο στέλεχος που είναι κοντά στην υπόθεση». Και πιο κάτω: «Η συμφωνία [για την επιστροφή του φεστιβάλ στο Tricycle] ήρθε μετά την παρέμβαση του Ισραηλινού πρέσβη Ντάνιελ Τάουμπ και του Γραμματέα Πολιτισμού Σατζίντ Τζαβίντ».

Πριν από δύο μέρες, στις 28 Αυγούστου, η εφημερίδα Jewish Chronicle επανήλθε με νέο ρεπορτάζ με τον παραπλανητικό τίτλο «Το Κινηματογραφικό φεστιβάλ αναζητά ρευστό για να καλύψει το κόστος του μποϊκοτάζ». Μέσα στο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι το UKJFF προσπαθεί να συγκεντρώσει χρήματα για να καλύψει τα επιπλέον έξοδα που προκάλεσε το «μποϊκοτάζ» του θεάτρου Tricycle και σημειώνεται ότι η διευθύντριά του Τζούντι Άιρονσάιντ σε ηλεκτρονικό μήνυμα προς τους συνδρομητές του φεστιβάλ ζητάει οικονομική ενίσχυση από το κοινό με τη μορφή της εγγραφής μέλους που κοστίζει 50 λίρες ετησίως «επειδή η διευθέτηση των νέων χώρων διεξαγωγής του φεστιβάλ προκάλεσε ένα απροσδόκητο οικονομικό βάρος σε αυτό». Στο ίδιο e-mail αναφέρει ότι το UKJFF δεν θα επιστρέψει στο Tricycle μέχρις ότου «να είναι έτοιμο το κοινό μας», αλλά δήλωσε ότι ελπίζει πως στο μακροπρόθεσμο μέλλον το φεστιβάλ θα βρίσκεται εκεί. Το φεστιβάλ, αναφέρει το δημοσίευμα θα διεξαχθεί σε 15 χώρους στο Λονδίνο.  «Οι νέοι χώροι που ανακοινώθηκαν αυτή την εβδομάδα περιλαμβάνουν το Κέρζον Μέιφερ, το Εβραϊκό Πολιτιστικό Κέντρο του Λονδίνου στο Γκόλντεν Γκριν, το Οντεόν στο Μάσγουελ Χιλ, και το Έβριμαν στο Χάμπστιντ. Δηλαδή από τους αρχικούς 12 χώρους διοργάνωσης του φεστιβάλ στο Λονδίνο, όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα του UKJFF, αυτοί αυξάνονται σε 15, αφαιρώντας το Tricycle, και ωστόσο το φεστιβάλ διατείνεται ότι αντιμετωπίζει «οικονομικό πρόβλημα» και ζητά τη στήριξη του κοινού…

Στο ίδιο δημοσίευμα, η JC δίνει στη δημοσιότητα ένα ιδιωτικό email του μέλους του εκτελεστικού συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου της Βρετανίας, ο οποίος τυγχάνει να είναι εβραίος, του σκηνοθέτη Νίκολα Χάιτνερ, που ήταν ένας από εκείνους που υπερασπίστηκαν το Tricycle. Στο ιδιωτικό email δήλωνε: «Η αρχική θέση του Tricycle δεν αντιστοιχούσε, κατά την άποψή μου, σε καμία περίπτωση σε μποϊκοτάζ. Δεν μπορούσα να καθίσω άπραγος και να επιτρέψω ένα θέατρο το οποίο σέβομαι να παρερμηνεύεται». Δεδομένου του τίτλου του ρεπορτάζ, το πιθανότερο είναι ότι οι «παράγοντες» θα ζητήσουν να πέσει και το δικό του κεφάλι στο άμεσο μέλλον.

Στο αντι-σιωνιστικό blog Εβραίοι Χωρίς Σύνορα, διατυπώνεται η υποψία ότι ενδεχομένως η συμφωνία που «επετεύχθη» ανάμεσα στο Tricycle και το UKJFF προκαλώντας την υποχώρηση του πρώτου από την αρχική του θέση να οφείλεται σε απειλές που δέχτηκε ότι το Συμβούλιο Τεχνών θα αποσύρει τη συμβολή ύψους άνω των 760.000 λιρών προς το θέατρο, οδηγώντας το στο κλείσιμο. Συνηγορούν σε αυτό η παρέμβαση τόσο του Ισραηλινού πρέσβη Ντάνιελ Τάουμπ όσο και του Γραμματέα Πολιτισμού Σατζίντ Τζαβίντ, δίνοντας άλλη πολιτική διάσταση στο ζήτημα, αν η υπόθεση ισχύει, καθώς υπονοείται ότι το Κράτος του Ισραήλ μπορεί να παρεμβαίνει στις αποφάσεις των θεωρητικά ανεξάρτητων πολιτιστικών φορέων της Βρετανίας.

Ασχέτως του αν ισχύει αυτή η τελευταία υπόθεση, το blog αναφέρει ότι: «Οι Σιωνιστές θέλουν να κάνουν μεγάλο θέμα την υπόθεση αυτή δεδομένου ότι οι νίκες του κινήματος BDS ξεπερνούν κατά πολύ τις ήττες του μέχρι στιγμής. Οι Σιωνιστές επένδυσαν πολλά σε αυτή την υπόθεση. Θυμηθείτε ότι πρόκειται για τη Μεγάλη Βρετανία, ότι πρόκειται για το Βρετανικό Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου και ωστόσο λαμβάνει χρηματοδότηση από το Ισραήλ. Δεν πρόκειται για πολλά λεφτά, είναι 1.400 λίρες, αλλά αρκούντως ικανά να κηλιδώσουν ολόκληρο το φεστιβάλ ότι δεν είναι απλώς ένα Φεστιβάλ Εβραϊκού Κινηματογράφου, αλλά η επίδειξη ενός δεσμού ανάμεσα στο Κράτος του Ισραήλ και τους Εβραίους της Βρετανίας. Η διευθύντρια του φεστιβάλ δήλωσε άλλωστε ότι ‘η εβραϊκή κουλτούρα … είναι φυσικά άρρηκτα δεμένη με το κράτος του Ισραήλ’».

Με στοιχεία από τα: One Small Window & Jews Sans Frontieres

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: