Πόσο εύθραυστη είναι η Παλαιστινιακή ενότητα;

Haniyeh_AbbasΑκολουθεί μία συνοπτική παρουσίαση διαφόρων απόψεων αναφορικά με την πορεία της παλαιστινιακής ενότητας, τη σχέση μεταξύ των δύο μεγαλύτερων παλαιστινιακών πολιτικών οργανώσεων Φατάχ και Χαμάς και τις προοπτικές που ανοίγονται μετά την πρόσφατη ισραηλινή επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας.

Στο χθεσινό, 18/9, άρθρο του με τίτλο «Η μιζέρια της Παλαιστινιακής ενότητας» στο Κέντρο Εναλλακτικής Πληροφόρησης (AIC), o Tariq Dana γράφει ότι «σε αντίθεση με τις αισιόδοξες προσδοκίες για θετικές εσωτερικές πολιτικές αλλαγές που θα προέκυπταν μετά τον πρόσφατο πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, ο ενδοπαλαιστινιακός διχασμός εξακολουθεί να καθορίζει και να διασπά το παλαιστινιακό πολιτικό φάσμα». Ο Dana σημειώνει ότι η πραγματικότητα στην πολιτική ζωή της Παλαιστίνης κυριαρχείται ξανά «βαρετά και προκλητικά» από την εντεινόμενη αντιπαλότητα μεταξύ Φατάχ και Χαμάς, «η οποία θα μπορούσε πιθανά να οδηγήσει στην κατάρρευση της εύθραυστης κυβέρνησης συνεργασίας». Προσθέτει ότι «αυτός ο νέος γύρος εσωτερικών συγκρούσεων είναι αναμφίβολα εσκεμμένος, είναι ένας επινοημένος πόλεμος πάνω σε μια κούφια αρχή. Το γεγονός ότι οι Παλαιστίνιοι είναι βαθιά διχασμένοι παραμένει ένα βασικό χαρακτηριστικό της εποχής μας». Αυτή τη φορά ωστόσο, συμπληρώνει, «δεν φέρουν την ίδια ευθύνη εξίσου και τα δύο μέρη. Για την ακρίβεια η με έδρα τη Ραμάλα Παλαιστινιακή Αρχή φέρει μεγαλύτερη ευθύνη για το βάθεμα της κρίσης ανάμεσα στη Φατάχ και τη Χαμάς». Ένας από τους λόγους, αναφέρει ο Dana, είναι ότι η αντίσταση και η αποφασιστικότητα της Γάζας κατά τη διάρκεια του πρόσφατου πολέμου αύξησε τη δημοτικότητα της Χαμάς, όπως φαίνεται και σε πρόσφατη δημοσκόπηση που σε περίπτωση διεξαγωγής προεδρικών εκλογών αυτή τη στιγμή δίνει 61% στον πρώην πρωθυπουργό της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγιε και μόλις 32% στον Αμπάς. «Αναμφίβολα ένα τέτοιο σενάριο έχει θορυβήσει την ηγεσία της Φατάχ, η οποία πριν τον πόλεμο στη Γάζα ήταν σίγουρη για τη νίκη σε επερχόμενες εκλογές λόγω της κλιμακούμενης κρίσης στη διακυβέρνηση της Λωρίδας της Γάζας» γράφει ο Dana. «Αυτό που πολλοί Παλαιστίνιοι εκλαμβάνουν ως νίκη της Γάζας οδήγησε σε περαιτέρω απονομιμοποίηση της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Όχθη και σε αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης για την πολιτική της προσέγγιση που βασίζεται αποκλειστικά στις μη ισόρροπες διαπραγματεύσεις … Ο Μαχμούντ Αμπάς, που επανειλημμένα υποσχέθηκε να προσάγει το Ισραήλ στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, τελικά τώρα αρνήθηκε να υπογράψει τη Σύμβαση της Ρώμης … Εν τω μεταξύ η Χαμάς επιμένει ο Αμπάς να προσφύγει στο ΔΠΔ. Η διαρκής αποτυχία του Αμπάς στο ζήτημα αυτό πηγάζει από τις ισραηλινές και αμερικανικές πιέσεις που οδηγούν τελικά στον εκβιασμό της Παλαιστινιακής Αρχής ότι θα παγώσει η διεθνής βοήθεια ή ακόμη και ότι θα τιμωρηθεί ο ίδιος ο Αμπάς». Ένα άλλο θεμελιώδες πρόβλημα που καθιστά ανέφικτή μια πραγματική συμφωνία παλαιστινιακής ενότητας, λέει ο Dana, είναι η επιμονή της Παλαιστινιακής Αρχής να μονοπωλήσει τα μέσα της βίας στη Γάζα, σημειώνοντας ότι αυτός είναι απλώς ένας διαφορετικός τρόπος για τον αφοπλισμό των δυνάμεων της αντίστασης στη Γάζα και την αντικατάστασή τους από εκπαιδευμένα στα Δύση σώματα ασφαλείας, παρόμοια με εκείνα που ενεργούν στη Δυτική Όχθη. Πάνω από όλα, καταλήγει, οι κύριες διαφορές ανάμεσα στη Χαμάς και τη Φατάχ εδράζουν στα αντικρουόμενα οράματα και ίσως και αντιτιθέμενα σχέδιά τους. «Η απώλεια μιας ιστορικής ευκαιρίας να παραχθεί ένα ενιαίο παλαιστινιακό μέτωπο μετά την περίοδο του πολέμου της Γάζας δείχνει ότι η παλαιστινιακή ενότητα απομακρύνεται ακόμη περισσότερο. Δεδομένου του αυξανόμενου χάσματος ανάμεσα στις δύο οργανώσεις, η αισιοδοξία για μια πιθανή ενότητα, μια αυθεντική ενότητα, είναι στην καλύτερη περίπτωση αβάσιμη και στη χειρότερη μύθευμα».

yassir-zataaraΔύο μέρες νωρίτερα ο Yassir Al Zaatara σε ένα άρθρο του με τίτλο «Οι επιλογές του Αμπάς και της Φατάχ» στο Middle East Monitor, το οποίο δημοσιεύτηκε αρχικά στην εφημερίδα Addustour καταφέρεται με πολύ σκληρό τρόπο εναντίον του Αμπάς: «Είναι ξεκάθαρο ότι ο άνθρωπος ενεργεί ως ηγέτης ενός ολοκληρωμένου κράτους και όχι ως ηγέτης ενός απελευθερωτικού κινήματος … οι εκτελεστικές του εξουσίες στην Παλαιστινιακή Αρχή, την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και την Φατάχ υπερβαίνουν ακόμη και εκείνες του Γιάσερ Αραφάτ στην ακμή του … η μόνη του επιλογή είναι να διατηρήσει την Παλαιστινιακή Αρχή/κράτος την οποία ελέγχει, ενώ θα συνεχίζει τις προσπάθειές του να τη βελτιώσει μέσω των διαπραγματεύσεων. Δεν σκέφτεται καθόλου να αλλάξει πορεία δράσης και στο τωρινό στάδιο θέλει να προσαρτήσει τη Λωρίδα της Γάζας στο μελλοντικό του κράτος, ενώ συνεχίζει τον πολιτικό αγώνα που πιθανά θα οδηγήσει στην αναγνώριση της Παλαιστίνης ως μόνιμο μέλος του ΟΗΕ … Θα συνεχίσει να επινοεί ιστορίες κάθε λίγο για να αποσπά την προσοχή του λαού, όπως η πιο πρόσφατη με την οποία ισχυρίζεται ότι η Αμερική απαιτεί την αναγνώριση των συνόρων του 1967 ή την ιστορία σχετικά με την απαίτηση του Συμβουλίου Ασφαλείας για το ίδιο πράγμα (αγνοώντας το αμερικανικό βέτο). Είναι σαν να μην έχει εκδοθεί ένα πιο ισχυρό από το 242 ψήφισμα από τη Χάγη ενάντια στο Τείχος, το οποίο κανείς δεν εφάρμοσε και σαν να υπήρξε κατά συνέπεια μια σημαντική εξέλιξη. Με βάση αυτό μπορεί να ειπωθεί ότι η στήριξη στην αλλαγή της πορείας δράσης [του Αμπάς] δεν συνιστά επιλογή σε καμία περίπτωση και ο μόνος τρόπος να ξεφύγει η [παλαιστινιακή] υπόθεση από το τωρινό αδιέξοδο είναι είτε μέσα από έναν λαϊκό ξεσηκωμό, με την αποχώρησή του [του Αμπάς] να ακολουθείται από την επάνοδο της Φατάχ στο σωστό δρόμο, ή με το να αναλάβουν πρωτοβουλία η Χαμάς και οι δυνάμεις της αντίστασης μετά την ηρωική νίκη τους στη Γάζα και να του αναποδογυρίσουν το τραπέζι ανακοινώνοντας μια διευρυμένη εσωτερική και διεθνή εθνική συμμαχία που απορρίπτει τις διαπραγματεύσεις και επιβεβαιώνει το πρόγραμμα της αντίστασης, μετατρέποντας την Παλαιστινιακή Αρχή σε ένα αποκλειστικά διοικητικό σώμα στο οποίο μπορούν να ενταχθούν μέλη της Φατάχ και οι αναποφάσιστοι».

mustafa-al-barghouti

Σε αποκλειστική του συνέντευξη στο Middle East Monitor την ίδια μέρα, ο Mustafa Barghouti, Γενικός γραμματέας της Παλαιστινιακής Πρωτοβουλίας, αναφέρει ότι ένας από τους κεντρικούς στόχους της επίθεσης του Ισραήλ στη Γάζα ήταν «να πεθάνει η παλαιστινιακή ενότητα». Σημειώνει ότι αμέσως μετά τον πόλεμο, το Ισραήλ ξεκίνησε μια εκστρατεία πολιτικής και προπαγάνδας για να εκτρέψει τους Παλαιστινίους από την πορεία της ενότητας. «Με άλλα λόγια, ο Νετανιάχου προσπαθεί να πετύχει με πολιτικά μέσα αυτό που απέτυχε να κατορθώσει με στρατιωτικά. Δεν πρέπει να τον αφήσουμε» υπογραμμίζει. Η διεξαγωγή εκλογών ήταν κεντρικό σημείο της συμφωνίας της κυβέρνησης ενότητας, αλλά ο Μπαργούτι δεν πιστεύει ότι οι Παλαιστίνιοι θα οδηγηθούν στις κάλπες. «Δεν νομίζω ότι καμία πλευρά θέλει τη διεξαγωγή εκλογών. Δεν νομίζω ότι το Ισραήλ θέλει να κάνουμε εκλογές. Αν κάνουμε εκλογές θέλουν να εκλέξουμε τους ανθρώπους που θέλει το Ισραήλ. Δεν μπορούν να μας το επιβάλουν αυτό, άρα νομίζω ότι γι’ αυτό δεν θέλουν εκλογές». Επιπλέον σημειώνει ότι ο ηγέτης της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς δεν έχει κερδίσει τίποτα μέχρι στιγμής από τις διαπραγματεύσεις με τον Νετανιάχου, όπως τίποτα δεν κερδήθηκε από το Όσλο. «Το Όσλο είναι νεκρό. Κατά τη γνώμη μου η διαδικασία του Όσλο ήταν η πιο έξυπνη ιδέα που είχαν οι Ισραηλινοί για να απαλλαγούν από την εντύπωση που είχε σχηματίσει ο κόσμος κατά τη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα ότι το Ισραήλ είναι μια δύναμη κατοχής που καταπιέζει έναν κατεχόμενο λαό» λέει ο Μπαργούτι. Προσθέτει ότι «στηριζόμενοι μόνο στις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ δεν θα οδηγηθούμε πουθενά όσο δεν αλλάζει η ισορροπία δυνάμεων. Νομίζω ότι το να ελπίζουμε ότι οι ΗΠΑ θα πιέσουν το Ισραήλ είναι μία ψεύτικη ελπίδα, ο μοναδικός τρόπος να αλλάξει η κατάσταση είναι κατά τη γνώμη μου μέσω της αλλαγής της ισορροπίας δυνάμεων μέσα πρώτον από λαϊκή μη-βίαιη αντίσταση, δεύτερον μέσω του BDS [μποϊκοτάζ, κυρώσεις, απόσυρση επενδύσεων], μέσω της παλαιστινιακής ενότητας και βοηθώντας την ακλόνητη στάση του λαού στο έδαφος. Ο λαός δεν πρόκειται να παραιτηθεί».

Σύμφωνα με τον Μπαργούτι, το Ισραήλ πρέπει να προσαχθεί στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και να αντιμετωπιστεί πιο σκληρά απ’ ότι η Νότια Αφρική. Πιστεύει ότι θα βοηθούσαν η επιβολή κυρώσεων και ο τερματισμός του εμπορίου όπλων με το Ισραήλ. «Το Ισραήλ πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχει τίμημα γι’ αυτά που κάνει. Αν η κατοχή, το απαρτχάιντ και η καταπίεση δεν επιφέρουν κόστος, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει». Το Ισραήλ, καταλήγει ο Μπαργούτι, «είναι πλέον η πιο ανήθικη χώρα στον κόσμο».

jibril

Αξίζει παράλληλα να σημειωθεί ότι, μιλώντας στην Παλαιστινιακή Τηλεόραση στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Jibril Rajoub, στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής της Φατάχ, δήλωσε, όπως μεταδίδει το Memo, πως η ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής σύμφωνα με την επίσημη θέση «θα μεταβεί στον ΟΗΕ και θα ζητήσει ένα χρονοδιάγραμμα για τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής. Στη συνέχεια [θα ζητήσει] διαπραγματεύσεις βάσει αυτού του χρονοδιαγράμματος. Σε περίπτωση του, αναμενόμενου από τον Rajoub, αμερικανικού βέτο, «η Παλαιστινιακή Αρχή θα ακολουθήσει τον άλλο δρόμο – τη διακοπή των σχέσεων με το Ισραήλ και την ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς». Εξήγησε ότι αυτό σημαίνει τη διακοπή των οικονομικών, πολιτικών και των σχέσεων ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής με το Ισραήλ. «Η κατάσταση τότε θα βασίζεται στις σχέσεις μεταξύ δύο εχθρών» δήλωσε.

«Το άρθρο δημοσιεύεται στην κατηγορία «Αναλύσεις – απόψεις» του ιστολογίου του Συλλόγου Ιντιφάντα, όπου τα κείμενα δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκην το Σύλλογο ή το σύνολο των μελών του«

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: