Την Ημέρα των Κρατουμένων, το Addameer καλεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να διερευνήσει τις σοβαρές παραβιάσεις εναντίον των Παλαιστινίων κρατουμένων

Addameer

17 Απριλίου 2015

Το περασμένο έτος γίναμε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς επιπέδου ισραηλινής βίας εναντίον των Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων των φόνων πάνω από 2.000 αμάχων στη Γάζα, των κατεδαφίσεων 20.000 σπιτιών, του εκτοπισμού άνω των 500.000 Παλαιστινίων κατά την κορύφωση της επίθεσης, και της σύλληψης πάνω από 8.000 Παλαιστινίων κατά μήκος της ιστορικής Παλαιστίνης.

Το Ισραήλ δε διαπράττει τίποτα λιγότερο παρά μια σύγχρονη εθνοκάθαρση μπροστά στα μάτια μας∙ με τη συνεχιζόμενη επιδίωξη για πλήρη προσάρτηση παλαιστινιακής γης και επέκταση των αποικιοκρατικών συνόρων του Ισραήλ.

Είναι πιο επείγον από ποτέ για τη διεθνή κοινότητα να καταστήσει το Ισραήλ υπόλογο για τα επανειλημμένα και κατάφωρα εγκλήματα πολέμου εναντίον των Παλαιστινίων, ιδιαίτερα εκείνων που κρατούνται αιχμάλωτοι στις φυλακές της Κατοχής.

Το Addameer καλεί την Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, Φατού Μπενσουντά, να διερευνήσει αυτά τα εγκλήματα κατά την προκαταρτική εξέταση και να προσάγει τους κατηγορούμενους άμεσα σε δίκη, υπό το φως των εκτραχυνόμενων και επιδεινούμενων συνθηκών.

Διοικητική κράτηση

Η Κατοχή νομιμοποιεί τη χρήση διοικητικής κράτησης για την «ασφάλεια του κράτους». Από το 1967, οι δυνάμεις κατοχής έχουν εκδώσει πάνω από 50.000 διαταγές διοικητικής κράτησης, 24.000 (σχεδόν οι μισές) από αυτές μεταξύ 2000 και 2014. Οι δυνάμεις κατοχής χρησιμοποιούν την πολιτική της διοικητικής κράτησης για να διατηρήσουν τον έλεγχο επί της παλαιστινιακής κοινωνίας και να υπονομεύσουν την αυτοδιάθεση. Η διοικητική κράτηση πλήττει όλους τους τομείς της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, ακαδημαϊκών, φοιτητών, ηγετών, δημοσιογράφων, γιατρών, γυναικών, παιδιών και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αρχές της κατοχής χρησιμοποιούν τη διοικητική κράτηση ως ένα εργαλείο για παζάρια, για πολιτικό όφελος.

Πάνω από 700 διαταγές διοικητικής κράτησης εκδόθηκαν από τον Ιούνιο του 2014, ανεβάζοντας τον αριθμό των διοικητικά κρατουμένων σε 550 κατά την κορύφωσή του, ο μεγαλύτερος αριθμός από το 2009. Η αύξηση στη χρήση διοικητικής κράτησης, μια διεθνώς καταδικασμένη πρακτική, μπορεί να ειδωθεί ως μια απευθείας αντίδραση στη μαζική απεργία πείνας 63 ημερών μεταξύ των διοικητικά κρατουμένων το 2014, κατά την οποία απαίτησαν τον τερματισμό αυτής της πολιτικής.

Τον Απρίλιο του 2015, οι αρχές κατοχής εξέδωσαν διαταγή διοικητικής κράτησης εναντίον του μέλους του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου, Χαλιντα Τζαράρ, κάτι που ανεβάζει τον αριθμό των εκλεγμένων Παλαιστινίων βουλευτών που βρίσκονται υπό διοικητική κράτηση, σε οκτώ. Η Τζαράρ είχε επίσης πρόσφατα διοριστεί από τον Πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς στην Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Η πολιτική της διοικητικής κράτησης παραβιάζει το άρθρο 78 της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης και αρνείται στους διοικητικά κρατούμενους το κατοχυρωμένο δικαίωμά τους σε μια δίκαιη και γρήγορη δίκη όπως ορίζεται στο Άρθρο 75 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου 1 της Σύμβασης της Γενεύης. Η πολιτική της διοικητικής κράτησης παραβιάζει επίσης τα άρθρα 9, 10 και 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (1966).

Σύμφωνα με το Καταστατικό της Ρώμης, η συστηματική χρήση της διοικητικής κράτησης θεωρείται έγκλημα πολέμου (άρθρο 8) και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας (άρθρο 7).

Εξωδικαστικές δολοφονίες

Το 2014, οι δυνάμεις κατοχής κλιμάκωσαν την μη διακηρυγμένη πολιτική της εξωδικαστικής δολοφονίας Παλαιστινίων κατά τη διάρκεια επιδρομών για συλλήψεις. Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ, οι δυνάμεις κατοχής σκότωσαν δεκατέσσερις αμάχους κατά τη διάρκεια επιδρομών για συλλήψεις σε στρατόπεδα προσφύγων, χωριά και παλαιστινιακές πόλεις. Και οι δεκατέσσερις από αυτούς που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια επιδρομών για συλλήψεις, ήταν νεαροί Παλαιστίνιοι κάτω των 30 ετών.

Η εξωδικαστική δολοφονία αμάχων είναι μια κατάφωρη παραβίαση της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης σύμφωνα με το άρθρο 147 και έγκλημα πολέμου, σύμφωνα με το Άρθρο 8, Στοιχείο Α,Ι2 του Καταστατικού της Ρώμης.

Βασανιστήρια

Συνεχίζεται η εκτεταμένη χρήση βασανιστηρίων εναντίον Παλαιστινίων κρατουμένων. Πρακτικά κάθε Παλαιστίνιος που συλλαμβάνετε από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής υποβάλλεται σε ψυχολογικά ή σωματικά βασανιστήρια ή κακομεταχείριση, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών ξυλοδαρμών, επίπονων στάσεων, κράτησης σε απομόνωση, λεκτικής κακομεταχείρισης και απειλών σεξουαλικής βίας. Το 2014 το Addameer τεκμηρίωσε δύο υποθέσεις θανάτων κρατουμένων που ήταν απευθείας αποτέλεσμα βασανιστηρίων. Ο Γουαέλ Μούσταφα, 39 ετών Ιορδανός πολίτης, σκοτώθηκε από βάναυσα σωματικά βασανιστήρια κατά την ανάκριση, τον Αύγουστο του 2014. Συνελήφθη σε ειρηνική διαμαρτυρία στη Γιάφα που καλούσε σε τερματισμό του πολέμου στη Γάζα. Ο Ραέντ Αμπντ Αλ Τζαμπάρι από τη Χεβρώνα σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του από τη φυλακή Εσέλ στη Φυλακή Μπεερ Αλ Σάμπε (Μπεερσέβα). Από το 1967 έχουν σκοτωθεί 73 Παλαιστίνιοι από βασανιστήρια.

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της μαζικής απεργίας πείνας 63 ημερών κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 2014, η ισραηλινή Κνεσέτ προσπάθησε να περάσει ένα νομοσχέδιο για να επιτραπεί η εξαναγκαστική σίτιση των διαμαρτυρόμενων Παλαιστινίων κρατουμένων, πρακτικά μια προσπάθεια να επικυρωθούν τα βασανιστήρια σε βιομηχανική κλίμακα. Τα βασανιστήρια θεωρούνται τόσο έγκλημα πολέμου όσο και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας όπως ορίζεται στο Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και στο Διεθνές Ποινικό Δίκαιο, ιδιαίτερα στην Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης, στο Προοίμιο του Καταστατικού της Ρώμης, στα άρθρα 7 και 8, στην Πρώτη και την Τρίτη Σύμβαση της Γενεύης, στο άρθρο 12, στην Τρίτη Σύμβαση της Γενεύης [στα άρθρα] 17 και 87 και στην Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης στο άρθρο 32.

Εξαναγκαστική μεταφορά

Η μεταφορά Παλαιστινίων κρατουμένων από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής είναι μια συνεχιζόμενη πρακτική. Η μεταφορά προστατευόμενων ατόμων από το κατεχόμενο έδαφος προς το κράτος που ασκεί την κατοχή, κατηγοριοποιημένη ως «παράνομη απέλαση ή μεταφορά» είναι μια σοβαρή παραβίαση της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης (Άρθρο 147) και ένα έγκλημα πολέμου όπως ορίζεται από το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (Άρθρο 8). Στα τέλη του 2014, μόνο 544 από τους 6.000 κρατούμενους κρατούνταν στα κατεχόμενα εδάφη. Πάνω από 800.000 Παλαιστίνιοι έχουν συλληφθεί και η πλειονότητά τους μεταφέρθηκε εξαναγκαστικά σε φυλακές εκτός των κατεχομένων εδαφών, περιορίζοντας την πρόσβαση στις οικογένειές τους, σε νομική υποστήριξη και στις κοινότητές τους, όπως και αφαιρώντας τους τα δικαιώματά τους σύμφωνα με την Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης.

Λαμβάνοντας υπόψη τη σύνοψη των κυριότερων παραβιάσεων όπως υπογραμμίζονται παραπάνω, το Addameer καλεί την Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου να ξεκινήσει άμεσα έρευνα για τις υποθέσεις των κρατουμένων, και να φέρει εκείνους που βασάνισαν, δολοφόνησαν, μετέφεραν εξαναγκαστικά και διέταξαν διοικητική κράτηση Παλαιστινίων, να λογοδοτήσουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

ανακοίνωση μεταφρασμένη από τον ιστότοπο του Addameer

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: