BINTEO: Εβραίοι της διασποράς φέρνουν το ζήτημα της κατοχής στο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο

Εβραίοι ακτιβιστές κατά της κατοχής μοιράζουν φυλλάδια σε συνέδρους στο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο, στην Ιερουσαλήμ, στις 20 Οκτωβρίου 2015. (φωτογραφία: Laura Gottesdiener)

 

Του Ιντο Κόνραντ

 

Λίγες ώρες προτού ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου γίνει πρωτοσέλιδο για τις δηλώσεις του στο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο ότι ένας Παλαιστίνιος ενέπνευσε τον Χίτλερ να εξολοθρεύσει τους Εβραίους, μια ομάδα Εβραίων από ολόκληρο τον κόσμο ήρθε ακριβώς σε αυτό το συνέδριο για να υπενθυμίσει στους συνέδρους τις συνθήκες υπό τις οποίες ζουν οι Παλαιστίνιοι.

Η ομάδα, που αποτελείτο από μέλη τόσο του Κέντρου για την Εβραϊκή Μη-Βία όσο και της ισραηλινής αριστερής ομάδας «All that’s left», έφτασε στο Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο της Ιερουσαλήμ, γνωστό ως Μπινιανέι Χάουμα, στις 7 π.μ. την Τρίτη [20 Οκτωβρίου] – την πρώτη ημέρα του συνεδρίου – για να μοιράσει φυλλάδια στους συνέδρους καθώς εισέρχονταν. Η μια πλευρά του φυλλαδίου περιλάμβανε μια φράση του ιστορικού Σιωνιστή ηγέτη και υπέρμαχου του εβραιο-παλαιστινιακού δι-εθνισμού, Μάρτιν Μπούμερ, από το Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο του Κάρλσμπαντ, στην Τσεχοσλοβακία, το 1921, όπου ικέτευσε το συνέδριο και γενικά τον εβραϊκό λαό, να «απορρίψει μετά βδελυγμίας τις μεθόδους εθνικιστικής κυριαρχίας, υπό τις οποίες έχουν και οι ίδιοι υποφέρει για τόσο καιρό».

 

Η άλλη πλευρά του φυλλαδίου περιλάμβανε μια απλή ερώτηση προς τους συνέδρους: «Τι θα κάνετε για να τερματιστεί η κατοχή;»

 

Έχοντας ιδρυθεί το 1897, η Παγκόσμια Σιωνιστική Οργάνωση (ΠΣΟ), συχνά αποκαλείται ως «το Κοινοβούλιο του Εβραϊκού λαού», και συγκλήθηκε από τον πατέρα του σύγχρονου Σιωνισμού, Θήοντορ Χερζλ, στη Βασιλεία της Ελβετίας. Από την ίδρυσή της, σκοπός της ΠΣΟ είναι να ενώσει τον Εβραϊκό λαό και να επιφέρει την εγκαθίδρυση εβραϊκού κράτους. Είναι μια παγκόσμια οργάνωση που υποστηρίζεται από το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο (JNF), την Εβραϊκή Υπηρεσία για το Ισραήλ, το Κερέν Χαγιεσόντ (Ενωμένη Εβραϊκή Έκκληση), και την ίδια την ισραηλινή κυβέρνηση.

 

Κάθε πέντε χρόνια η ΠΣΟ συγκαλεί ένα Συνέδριο στο οποίο η εκπροσώπηση ορίζεται μετά από εκλογές ανάμεσα στα διεθνή σιωνιστικά πολιτικά κόμματα. Μεταξύ των συνεδρίων, το Σιωνιστικό Γενικό Συμβούλιο καλεί κάθε χρόνο σε συζητήσεις για επείγοντα ζητήματα του Εβραϊκού λαού, όπως το Ισραήλ, την επιγαμία [γάμους με μη-εβραίους], και τρόπους σύνδεσης της εβραϊκής διασποράς με το Ισραήλ.

Για την Ιλάνα Σούμκα, διευθύντρια του Εβραϊκού Κέντρου για τη Μη-βία που συγκεντρώνει Εβραίους από όλον τον κόσμο για μια εβδομάδα μη-βίαιου ακτιβισμού, μάθησης και οικοδόμησης σχέσεων με αντι-κατοχικές ομάδες στο Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη, η δράση ήταν μια φυσική απάντηση στην απόλυτη απουσία της κατοχής από την ατζέντα της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης.

 

«Το Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο συγκεντρώνει Εβραίους από όλον τον κόσμο και ελέγχει εκατομμύρια δολάρια. Δεν υπάρχει διαφάνεια στο πως διαθέτουν αυτά τα χρήματα, αλλά γνωρίζουμε ότι πολλά από αυτά τα χρήματα πηγαίνουν για την υποστήριξη εποικισμών στη Δυτική Όχθη. Θέλουμε να καταστήσουμε το Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο υπόλογο για να τερματιστεί η χρηματοδότηση εποικισμών και για να τερματιστεί η κατοχή», είπε ο Σούμκα στο +972 Magazine.

 

Μετά από περίπου μισή ώρα διανομής φυλλαδίων, αρκετά μέλη της ομάδας αποφάσισαν να προσπαθήσουν να εισέλθουν και στο ίδιο το συνέδριο, περνώντας τελικά από την ασφάλεια, προς την περιοχή όπου οι σύνεδροι έμπαιναν στη σειρά για να λάβουν τα πάσα τους. Εκεί η ομάδα ξέσπασε σε αυθόρμητα συνθήματα που απαντούσαν σε αυτά του ακτιβιστή του All that’s Left, Μοριέλ Ρόθμαν-Ζέχερ: «Είμαστε εδώ/ Εβραίοι από όλον τον κόσμο/ στο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο/ για να κάνουμε την ερώτηση/ που δεν είδαμε στην ατζέντα σας».

Μέχρι να καταφέρει ο Ρόθμαν-Ζέχερ να πει τη λέξη «κατοχή», είχε ήδη σπρωχτεί από έναν σύνεδρο και τον είχαν πλησιάσει αρκετοί άλλοι. Τελικά ενώθηκε με τους άλλους ακτιβιστές που μαζεύτηκαν για να τραγουδήσουν το «Χινε Μα Τοβ», έναν παραδοσιακό εβραϊκό ύμνο που μεταφράζεται ελεύθερα σε «Δες, πόσο καλό και ευχάριστο είναι για τα αδέρφια να στέκονται μαζί ενωμένα». Δύο ξένοι σύνεδροι στάθηκαν απέναντί τους, προσπαθώντας να καλύψουν τους ακτιβιστές με τη δική τους ερμηνεία του Χατίκβα, του ισραηλινού εθνικού ύμνου. Οι ακτιβιστές τέλειωσαν το τραγούδι και αμέσως εγκατέλειψαν το κέντρο.

 

Έξω από το συνεδριακό κέντρο ο ενθουσιασμός ήταν αισθητός· η ομάδα είχε ξεκάθαρα αντλήσει ενέργεια από την ικανότητά τους να τραβήξουν την προσοχή για την υπόθεσή τους, και το γεγονός ότι ένα από τα μέλη είχε συνοδευτεί προσωπικά από την ασφάλεια το μόνο που έκανε ήταν να ενισχύσει την αίσθηση ότι το μήνυμά τους δεν ήταν ευπρόσδεκτο από το συνέδριο. Αλλά θα μπορούσαν οι ακτιβιστές να έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στις πολιτικές της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης εάν είχαν γίνει σύνεδροι και είχαν συμμετάσχει άμεσα στη διαδικασία λήψης απόφασης;

 

«Υπάρχουν κάποιοι λόγοι για τους οποίους η άμεση δράση ήταν σημαντική, ιδιαίτερα εδώ», λέει η Ελισέβα Γκόλντμπεργκ, η οποία είναι διευθύντρια επικοινωνιών στο Κέντρο για την Εβραϊκή Μη Βία, καθώς αποχωρεί από το κτίριο. Πρώτον, δημιουργεί ένα σκηνικό, τα οποίο αναγκάζει τους ανθρώπους να ακούσουν. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι φέρνει κοντά πολλούς καλούς ανθρώπους και δημιουργεί μια κοινότητα για τους ακτιβιστές».

 

Ο Μπράιαν Μαν, που φοιτά ως ραβίνος στο Εβραϊκό Κολλέγιο, και ο οποίος ζει στο Ισραήλ στο πλαίσιο της Υποτροφίας Ταρουάχ Ισραήλ – η οποία παρέχει δημόσια προγράμματα για φοιτητές ραβίνους στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ, εστιάζοντας σε διάφορα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης – στην πραγματικότητα ψήφισε για συνέδρους στο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Κογκρέσο, που ήλπιζε ότι θα «προωθήσουν μια φιλελεύθερη και προοδευτική ατζέντα». Ωστόσο, ήταν «πραγματικά λυπηρό» για αυτόν όταν συνειδητοποίησε ότι η ψήφος δεν ήταν αρκετή για να φέρει την κατοχή στο επίκεντρο της προσοχής της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης.

 

«Πιστεύω ότι υπάρχουν ζητήματα στην ατζέντα του κογκρέσου που πραγματικά αντικατοπτρίζουν τις εβραϊκές αρχές. Παρόλα αυτά, μια από τις σπουδαιότερες εβραϊκές αρχές με την οποία μεγάλωσα, ήταν το τικούν ολάμ, η ιδέα του να αποκαταστήσεις τον κόσμο και την κοινωνική δικαιοσύνη. Όποτε αυτές οι αξίες κοινωνικής δικαιοσύνης έρχονται σε αντίθεση με την ισραηλινή πολιτική, η προοδευτική πολιτική έρχεται δεύτερη. Δυστυχώς, δεν αποτελεί έκπληξη να βλέπουμε το ίδιο έργο εδώ», λέει ο Μαν.

 

«Είναι αναγκαίο να μιλήσουμε για την κατοχή», προσθέτει, «είναι καθήκον μας να μιλήσουμε στους Εβραίους, ιδιαίτερα στους Εβραίους που συμμετέχουν σε αυτές τις οργανώσεις, και να τους ενθαρρύνουμε να συναντήσουν ανθρώπους πέρα από το διαχωριστικό φράγμα, για να προσπαθήσουν και να δώσουν στους Παλαιστίνιους ένα μέλλον».

 

Άρθρο μεταφρασμένο από το +972

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: