Το Ισραήλ ξανασκοτώνει τη Ρέιτσελ Κόρι. Δικαστική απόφαση-ντροπή για την ανθρωπότητα

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς (1/9/2012)

Με μια κατάπτυστη, αν και αναμενόμενη, απόφαση, δικαστήριο στη Χάιφα απάλλαξε τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής και το ισραηλινό κράτος από κάθε ευθύνη για τη δολοφονία της Βορειοαμερικανίδας ακτιβίστριας Ρέιτσελ Κόρι, το 2003, θεωρώντας την «ατύχημα».
Η Ρέιτσελ Κόρι, από την Ολύμπια της Ουάσιγκτον, είχε βρεθεί στη συνοριακή πόλη Ράφα της κατεχόμενης Λωρίδας της Γάζας, για να συμμετάσχει στις μη βίαιες δράσεις του Διεθνούς Κινήματος Αλληλεγγύης (ISM), ενός διεθνούς αντικατοχικού κινήματος ακτιβιστών που δρουν υπό παλαιστινιακή καθοδήγηση στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη.


Στις 16 Μαρτίου 2003, η 23χρονη τότε Ρέιτσελ, καθώς προσπαθούσε μαζί με τους συντρόφους της ακτιβιστές να σώσουν σπίτια Παλαιστινίων από τις μαζικές κατεδαφίσεις, καταπλακώθηκε από μια τεθωρακισμένη στρατιωτική μπουλντόζα D9 Caterpillar.
Σχεδόν μια δεκαετία μετά, ο αγώνας της οικογένειάς της όχι απλώς δεν δικαιώθηκε, αλλά ο δικαστής Όντεντ Γκέρσον είχε το θράσος να αποδώσει ευθύνες στην ίδια γιατί δεν απέφυγε τον κίνδυνο: «Δεν απομακρύνθηκε από την περιοχή, όπως θα είχε κάνει το οποιοδήποτε σκεπτόμενο άτομο», δήλωσε, θεωρώντας έτσι ότι ο στρατός δεν παραβίασε το δικαίωμά της στη ζωή.
Παρά τις φωτογραφίες και τις μαρτυρίες των άλλων ακτιβιστών ότι η Ρέιτσελ φορούσε ένα πορτοκαλί φωσφοριζέ γιλέκο και στεκόταν σε ένα σωρό από χώμα, άρα ήταν ορατή από τον οδηγό της μπουλντόζας, το δικαστήριο θεώρησε ότι αυτό ήταν το λάθος της, αφού έπεσε και άρα έγινε ακόμα πιο δύσκολο να τη δουν.

Η οικογένεια της Ρέιτσελ Κόρι στο δικαστήριο της Χάιφα. Από δεξιά η μητέρα της Σίντι, ο πατέρας της Κρεγκ και η αδερφή της Σάρα

Ο αγώνας της οικογένειας Κόρι για δικαιοσύνη υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια πολύ δύσκολος. Εξαρχής οι Ισραηλινοί έκαναν ότι μπορούσαν για να προσβάλουν τη νεκρή και να παρεμποδίσουν κάθε έρευνα. Φίλος της αναγκάστηκε να τη βγάλει από το φέρετρο για να περάσει στρατιωτικό τσεκπόιντ.

Δρ. Γιεχούντα Χις

Στη συνέχεια η σωρός της μεταφέρθηκε στο Τελ Αβίβ όπου εξετάστηκε από το διαβόητο γιατρό Γιεχούντα Χις, που ήδη είχε κατηγορηθεί για σκάνδαλα αφαίρεσης οργάνων από πτώματα, όπως άλλωστε έχει παραδεχθεί, και ο οποίος το 2004 απομακρύνθηκε από το κρατικό νεκροτομείο. Όταν οι γονείς της Κόρι έμαθαν ότι ο Χις θα έκανε τη νεκροψία, επέτρεψαν κάτι τέτοιο μόνο με την παρουσία διπλωμάτη των ΗΠΑ. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, όχι απλώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη, αλλά η αναφορά της ισραηλινής στρατιωτικής αστυνομίας ψευδώς ανέφερε ότι αξιωματούχος των ΗΠΑ ήταν παρών. Κατά τη δίκη ο Χις παραδέχτηκε ενόρκως ότι παραβίασε την εντολή, όπως και ότι είχε αφαιρέσει ιστούς χωρίς την άδεια της οικογένειας.

Επίσης, Ισραηλινός στρατιωτικός ανακριτής κατέθεσε ότι ο τότε διοικητής της Νότιας Διοίκησης του ισραηλινού στρατού, Ντορόν Άλμογκ, είχε προσπαθήσει να σταματήσει τους στρατιωτικούς ανακριτές από το να εξετάσουν τους οδηγούς των εκσκαφέων που σκότωσαν τη Ρέιτσελ. Ο Άλμογκ είχε κάποτε ακυρώσει ταξίδι στη Βρετανία φοβούμενος τη σύλληψη, καθώς κατηγορείτο για καταστροφή 59 σπιτιών σε προσφυγικό καταυλισμό στη Ράφα το 2002.
Επιπλέον, η υπεράσπιση επικαλέστηκε αόριστους λόγους ασφαλείας και κατάφερε να μην αποκαλυφθούν τα πλήρη περιεχόμενα της διερεύνησης του θανάτου της Κόρι, με αποτέλεσμα οι δικηγόροι της οικογένειας να δουν μόνο μια σύνοψη. Η οικογένεια της Κόρι διαμαρτύρεται για απόκρυψη ακόμα και κάποιων βίντεο.
Συνταγματάρχης του Μηχανικού που είχε συντάξει εγχειρίδιο για τις μονάδες με τις μπουλντόζες, κατά την ένορκη κατάθεσή του δήλωσε ότι «δεν υπάρχουν άμαχοι σε καιρό πολέμου»!
Η απόφαση του δικαστηρίου επικύρωσε παλαιότερη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου ότι η Ράφα ήταν περιοχή πολέμου και άρα δεν υπάρχει αστική ευθύνη, ενώ υπήρξε και ιδιαίτερα επικριτική για το ISM κατηγορώντας το μέχρι και ότι εμμέσως βοηθούσε «τρομοκράτες».
Το ISM δήλωσε ότι δεν πτοείται και ότι θα συνεχίσει να στέκεται αλληλέγγυο στον παλαιστινιακό λαό. Επεσήμανε ότι η αμερικανική κυβέρνηση έχει χαρακτηρίσει την έρευνα για το θάνατο της Ρέιτσελ Κόρι, «μη ενδελεχή, αναξιόπιστη και αδιαφανή». Ενώ κάλεσε σε υποστήριξη του BDS (μποϊκοτάζ, απόσυρση επενδύσεων και κυρώσεις).
Και η καμπάνια «We divest» πολλών οργανώσεων, με πρώτη την «Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη», κάλεσε το μεγάλο βορειοαμερικανικό ταμείο συντάξεων ΤΙΑΑ-CREF να αποσύρει τις επενδύσεις του από την Caterpillar.
Η Διεθνής Αμνηστία καταδίκασε την απόφαση δηλώνοντας ότι συνεχίζεται το μοτίβο ατιμωρησίας. Ενώ ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στα κατεχόμενα, Ρίτσαρντ Φολκ, χαρακτήρισε την απόφαση σοκαριστική και λυπηρή και έκανε τον παραλληλισμό με την ατιμωρησία για τις σφαγές στη Γάζα και στο Στολίσκο της Ελευθερίας.

 

Γ.Κ.,
ακτιβιστής του ISM

Η μοναχική επίσκεψη-διαμαρτυρία του Ρόνι

Από την στήλη του Συλλόγου Ιντιφάντα στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς

Δημοσιεύθηκε το Σάββατο 1/9/2012

Όταν άκουσε την Τρίτη την απόφαση του ισραηλινού δικαστηρίου για τη Ρέιτσελ Κόρι, την Αμερικανίδα ακτιβίστρια που δολοφονήθηκε το 2003 στη Γάζα, ο Ισραηλινός ακτιβιστής Ρόνι Μπαρκάν δεν γέλασε ούτε τράβηξε τα μαλλιά του.

Ο Ρόνι είναι ένας από τους Ισραηλινούς ακτιβιστές κατά της κατοχής και για τη δικαιοσύνη, όχι ένας από τους «ειρηνιστές» που στην πραγματικότητα αποζητούν ειρήνη με καταπίεση. Πήρε μια μεγάλη φωτογραφία της Ρέιτσελ ανάμεσα στη μπουλντόζα D9 και το παλαιστινιακό σπίτι που προστάτευε από κατεδάφιση και πήγε στον ισραηλινό πυρήνα της τεχνολογικής προόδου, το Ισραηλινό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, το Technion. Η φωτογραφία έγραφε «Όχι στην κατεδάφιση παλαιστινιακών σπιτιών. Δικαιοσύνη για τους τραυματισμούς και τις δολοφονίες των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η πράξη του αυτή δεν ήταν απλώς μια διαμαρτυρία σε έναν δημόσιο χώρο, αλλά μια παράσταση στο συγκεκριμένο ίδρυμα λόγω της βαθιάς εμπλοκής του σε προγράμματα του ισραηλινού στρατού για την αναβάθμιση των μηχανισμών της κατοχής. Όπως αναφέρει ο ίδιος σε ηλεκτρονικό του μήνυμα σχετικά με την πράξη του αυτή, το μόνο που δεν έχει κάνει το Technion, το διασημότερο ισραηλινό ίδρυμα μηχανικής και επιστήμης υπολογιστών είναι «να καταταγεί το ίδιο στο στρατό». Τα πιο γνωστά του επιτεύγματα είναι η ανάπτυξη μιας τηλεκατευθυνόμενης μπουλντόζας D9 για την κατεδάφιση σπιτιών και η δημιουργία μεθόδου για την ανίχνευση των υπόγειων τούνελ, συνδράμοντας με αυτό τον τρόπο στον αποκλεισμό της Γάζας. Επίσης, δημιούργησε ένα κέντρο ηλεκτρο-οπτικής με την Elbit μιας από τις μεγαλύτερες ισραηλινές εταιρίες οπλικών συστημάτων. Αλλά και άλλα ισραηλινά πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα εμπλέκονται σε προγράμματα με το στρατό όπως το πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και το Ινστιτούτο Weizman. Πολλές από αυτές τις συνεργασίες έχουν καταγραφεί στο βιβλίο «Ακαδημαϊκό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ και η συνενοχή των ισραηλινών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στην κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών» του Uri Yacobi Keller, εκδόσεις AIC.


Η μοναχική επίσκεψη του Ρόνι, που τράβηξε μια φωτογραφία μπροστά στο Technion για να αναδείξει το θέμα της συνενοχής, μας θυμίζει ότι η εξωφρενική απόφαση για τη Ρέιτσελ Κόρι δεν ήταν μια απομονωμένη απόφαση ενός φασίστα δικαστή. Ήταν μια στιγμή από το σύστημα της κατοχής στο οποίο η ισραηλινή κοινωνία και τα ακαδημαϊκά ιδρύματα εμπλέκονται άμεσα. Πολύ σύντομα, με τη βοήθεια του Technion, μια τέτοια δίκη δεν θα είναι απαραίτητη, γιατί η μπουλντόζα που θα κατεδαφίσει το παλαιστινιακό σπίτι θα είναι τηλεκατευθυνόμενη. Επίσης, μας επισημαίνει ότι αυτό που πρέπει -σώνει και καλά- να θαυμάζουμε ως ισραηλινό «επιστημονικό και τεχνολογικό θαύμα» βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εφαρμογή και τον πειραματισμό στο στρατό και στο μηχανισμό της κατοχής. Για όλους αυτούς τους λόγους οι μοναχικές φωνές των ισραηλινών ακτιβιστών επαναλαμβάνουν το αίτημα για ακαδημαϊκό μποϊκοτάζ του Ισραήλ.

 

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Ιντιφάντα
https://intifadagr.wordpress.com

Στρατιώτης που σκότωσε μάνα και κόρη που κρατούσαν λευκή σημαία καταδικάστηκε σε… 45 μέρες φυλάκιση

Στρατιώτες της Ταξιαρχίας Γκιβάτι

 

Ένας ισραηλινός στρατιώτης που πυροβόλησε και σκότωσε μια 64χρονη γυναίκα και την 35χρονη κόρη της, που κρατούσαν λευκή σημαία, στη Γάζα, το 2009, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης μόλις 45 ημερών. Ένας δικαστής δέχθηκε τον δικαστικό διακανονισμό με ομολογία, την Κυριακή, σε ένα στρατοδικείο στη Γιάφα.

Το περιστατικό ήταν ένα από τα πολλά που υπογραμμίζονταν στην έκθεση των απεσταλμένων του ΟΗΕ (γνωστή ως έκθεση Γκόλντστοουν), η οποία διερεύνησε τα εγκλήματα πολέμου κατά την ισραηλινή εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας το 2009, κατά την οποία Παλαιστίνιοι που κρατούσαν λευκές σημαίες πυροβολήθηκαν από ισραηλινούς στρατιώτες.

Σε αυτήν την περίπτωση, ο ανώνυμος λοχίας, φέρεται ότι δεν δέχθηκε διαταγή από τους ανωτέρους του να πυροβολήσει, αλλά ανέλαβε δράση ο ίδιος, πυροβολώντας τις δύο γυναίκες.

Αρχικά κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία, αλλά οι κατηγορίες μειώθηκαν αργότερα σε παράνομη οπλοχρησία, και ο στρατιώτης έκανε ένα διακανονισμό με ομολογία, για να μειώσει το χρόνο φυλάκισης σε 45 μέρες.

Ο εν λόγω στρατιώτης ήταν μέρος της Ταξιαρχίας Γκιβάτι, μια μονάδα στρατιωτών η οποία έχει καταγγελθεί επανειλημμένα για βάναυση συμπεριφορά εναντίον Παλαιστινίων αμάχων.

Πηγή: IMEMC

Ένα παράδειγμα δύο μέτρων και δύο σταθμών στο ισραηλινό απαρτχάιντ

Μια ελαφριά ποινή για φόνο δείχνει τα δύο μέτρα και δύο σταθμά μεταξύ εβραίων και αράβων ισραηλινών πολιτών στο ισραηλινό απαρτχάιντ. Ένας έφηβος από την Ιερουσαλήμ, που το όνομά του δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, παρά μόνο αναφέρεται ως «Α», καταδικάστηκε σε ελαφριά ποινή 8 ετών μετά από δικαστικό διακανονισμό για τη δολοφονία ενός Παλαιστίνιου, του Χουσάμ Ραουίντι, μετά από μια θηριώδη και καθώς φαίνεται απρόκλητη επίθεση. Η κατηγορία μειώθηκε από «δολοφονία» σε «ανθρωποκτονία» δίνοντας την ευκαιρία στο δικαστήριο να επιβάλει την επιεική ποινή. Το έγκλημα διαπράχθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2011. Ο Ραουίντι ήταν 24 χρονών όταν δολοφονήθηκε.

«Το περιστατικό έλαβε χώρα στο κέντρο της Ιερουσαλήμ μια Παρασκευή βράδυ. Ο κατηγορούμενος και τρεις από τους φίλους του, κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, του [παράνομου εποικισμού] Μπέιτ Έλ και του [παράνομου εποικισμού] Ιταμάρ, άκουσαν τον Ραουίντι να μιλά με το φίλο του Μουράντ Τζελάνι, στα αραβικά. Ένας από τους φίλους του κατηγορούμενου άρχισε να κάνει ρατσιστικά σχόλια προς τους δύο. […]

Στην απόφασή του το δικαστήριο είπε ότι εκείνη την ώρα ο κατηγορούμενος δεν ήξερε για τα ρατσιστικά σχόλια που είχε κάνει ο φίλος του. Παρόλα αυτά μπήκε στον καβγά αφότου είδε το φίλο του να δέρνει τους δύο.

Ο δικαστής Ζβι Σεγκάλ είπε ότι «Σε κάποια στιγμή ο νεαρός άνδρας έβγαλε ένα ξυράφι κουρέα και επιτέθηκε στον αποθανόντα, προκαλώντας του ένα βαθύ κόψιμο στο πρόσωπο, από το αυτί μέχρι το πηγούνι». Σημειώνει επίσης ότι ενώ ο Ραουίντι αιμορραγούσε μέχρι θανάτου, δύο από τους φίλους του άρχισαν επίσης να δέρνουν τον Ραουίντι.»

Δύο φίλοι του «Α» συνελήφθησαν από την αστυνομία όταν επέστρεψαν στον τόπο του εγκλήματος και επιχείρησαν να απομακρύνουν στοιχεία του εγκλήματος. (μόνο στην εβραϊκή έκδοση)

«Δύο από τους φίλους του κατηγορούμενου καταδικάστηκαν για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης ως μέρος μιας συμφωνίας που έκαναν με την εισαγγελία και καταδικάστηκαν σε έξι μήνες κοινοτικής εργασίας».

Δεν είναι ξεκάθαρο από τα ρεπορτάζ αν αυτό οι δύο ήταν οι νεαροί που προσπάθησαν να συγκαλύψουν το έγκλημα ή η κρίση για την υπόθεση του τρίτου φίλου του «Α». Τα ονόματα των δραστών δεν εμφανίζονται στο ρεπορτάζ, αλλά τα ονόματα και των δύο θυμάτων δίνονται.

Επιπλέον της φυλάκισης, ο κατηγορούμενος διατάχθηκε να πληρώσει το ποσό τον 5.000 σέκελ (περίπου 1.200 δολάρια) στην οικογένεια του θύματος. Αυτό το ποσό χαρακτηρίστηκε από την Χααρέτζ ως ελάχιστο. (μόνο στην εβραϊκή έκδοση)

Ο πατέρας του θύματος, Χουσέιν Ραουίντι, είπε στην εφημερίδα «Αυτό δεν αξίζει καθόλου, να κάνει οκτώ χρόνια [στη φυλακή] γι’ αυτό που έκανε… Αυτά είναι τα δικαστήρια, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δολοφόνησε το γιό μου επειδή είναι Άραβας.» (μόνο στην εβραϊκή έκδοση)

Ο Γιαρίβ Οπενχάιμερ, διευθυντής της Peace Now, είπε, «εάν ο δράστης ήταν Άραβας και το θύμα ήταν Εβραίος, η ποινή θα ήταν ισόβια. Μόνο σε ισραηλινά δικαστήρια η ζωή ενός Άραβα δεν αξίζει παραπάνω από 5.000 σέκελ. Η εισαγγελία πρέπει να εφεσιβάλει την απόφαση». (μόνο στην εβραϊκή έκδοση)

Στην εβραϊκή έκδοση της εφημερίδας, παρέχεται η διδακτική σύγκριση.

«Σε παρόμοιες υποθέσεις η απόφαση ήταν μακράν σκληρότερη. Το 2009 ο Έρικ Καρπ δολοφονήθηκε στην παραλία του Τελ Αβίβ από νεαρούς Άραβες. Οι δράστες της επίθεσης επίσης καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία [αντί για δολοφονία] αλλά τους επιβλήθηκε ποινή 26 ετών και αναγκάστηκαν να αποζημιώσουν την οικογένεια με το ποσό των 300.000 σέκελ».

Πηγή: Άρθρο του Ira Glunts στο αμερικανο-εβραϊκό Mondoweiss με αποσπάσματα από δύο άρθρα της ισραηλινής εφημερίδας Χααρετζ:

Hasson, Nir, “Jewish teen sentenced to 8 years in jail for killing Arab in Jerusalem,” July 12, 2012 (Αγγλικά)

Hasson, Nir, “5000 shekel compensation to the family of an Arab who was stabbed to death by a Jew,” July 12, 2012 (Εβραϊκά)

ΣτΜ 1: Στο άρθρο της Χααρετζ πράγματι αναφέρει αποζημίωση 300.000 σέκελ, για την υπόθεση Καρπ, ενώ σε άρθρο της Jerusalem Post, αναφέρει «Το δικαστήριο διέταξε του τρεις να πληρώσουν αποζημίωση που φτάνει συνολικά τα 100.000 σέκελ στη χήρα του Καρπ, Σάρα». Σε κάθε περίπτωση όμως η αποζημίωση δεν έχει καμία σχέση με τα 5.000 σέκελ της υπόθεσης Ραουίντι.

ΣτΜ 2: Στο άρθρο της εβραϊκής έκδοσης της Χααρετζ ο πατέρας του θύματος, Χουσέιν Ραουίντι, λέει επίσης: «Δολοφόνησε το γιό μου απλά επειδή ήταν Άραβας, όλοι μου είπαν ότι ήταν φόνος με ρατσιστικό κίνητρο αλλά η εισαγγελία το είδε διαφορετικά και μείωσε [την κατηγορία] από δολοφονία σε ανθρωποκτονία».

ΣτΜ 3: Ένα ενδιαφέρον σχόλιο για τη διαφορετική κάλυψη που έδωσε η Χααρέτζ στην υπόθεση, στις δύο διαφορετικές εκδόσεις της (αγγλική και εβραϊκή), όπως και σε άλλες υποθέσεις μπορείτε να δείτε στο –κατά κύριο λόγο ισραηλινό – site +972:

In Israel, the language in which you read dictates what you know

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ‘βάζει πλάτες’ στο Ισραήλ και αρνείται να αναλάβει έρευνα για εγκλήματα πολέμου κατά την επέμβαση του 2008-2009 στη Λωρίδα της Γάζας

3 Απριλίου 2012
Ο αρμόδιος εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου απέρριψε με χθεσινή του απόφαση το αίτημα της Παλαιστινιακής Αρχής να παραπεμφθεί η υπόθεση στο διαρκές δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου, προκειμένου να διεξαχθεί έρευνα για την Ισραηλινή επιχείρηση Συμπαγές Ατσάλι η οποία στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 1300 Παλαιστίνιους της Γάζας.
Με ανακοίνωσή της, η Διεθνής Αμνηστία επέκρινε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ), χαρακτηρίζοντας ‘μεροληπτική’ την άρνησή του να διερευνήσει τα εγκλήματα που φέρεται να διέπραξε το Ισραήλ κατά τον πόλεμο του 2008-2009. Η οργάνωση κατήγγειλε την απόφαση, λέγοντας πως συνιστά πράξη αυτο-υπονόμευσης της ανεξαρτησίας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

«Η επικίνδυνη αυτή απόφαση εκθέτει το ΔΠΔ σε κατηγορίες για μεροληψία και δεν συνάδει με την αρχή της ανεξαρτησίας του. Επιπλέον, συνιστά παράβαση του Καταστατικού της Ρώμης, στο οποίο αναφέρεται ρητά πως τέτοιου είδους υποθέσεις εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του ΔΠΔ», αναφέρει ο Marek Marczynski, επικεφαλής της καμπάνιας της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Διεθνή Δικαιοσύνη.
Αιτιολογώντας την απόφασή του να μην αναλάβει την έρευνα, το ΔΠΔ επικαλέστηκε το γεγονός ότι υπάρχουν όργανα του ΟΗΕ και μέλη του ΔΠΔ που δεν έχουν αναγνωρίσει την κρατική οντότητα της Παλαιστίνης. Η Διεθνής Αμνηστία, ωστόσο, επιμένει πως η απόφαση του ΔΠΔ είναι λανθασμένη.
«Εδώ και τρία χρόνια, ο Εισαγγελέας εξετάζει το ερώτημα εάν η Παλαιστινιακή Αρχή είναι ‘κράτος’ υπαγόμενο στις αρμοδιότητες του ΔΠΔ και εάν το ΔΠΔ μπορεί να πραγματοποιήσει έρευνα για πιθανά εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά τη σύρραξη του 2008-2009 στη Γάζα και το νότιο Ισραήλ».
«Με τη σημερινή του απόφαση, κωφεύοντας στις εκκλήσεις της Διεθνούς Αμνηστίας και αψηφώντας τα όσα ορίζει το ίδιο το καταστατικό του ΔΠΔ, όπου αναφέρεται ρητά ότι οι λειτουργοί του συγκεκριμένου οργανισμού είναι οι κατεξοχήν αρμόδιοι να αποφασίζουν για τέτοια θέματα, ο Εισαγγελέας επέλεξε το δρόμο της υπεκφυγής, παραπέμποντας το ζήτημα σε άλλα πολιτικά όργανα».
Η σημερινή αρνητική απόφαση του εισαγγελέα Luis Moreno-Ocampo, η οποία σημειωτέον εκδόθηκε με μεγάλη καθυστέρηση, αποτελεί συγχρόνως άλλο ένα πλήγμα στην καμπάνια για τη διεθνή αναγνώριση της Παλαιστίνης ως ανεξάρτητου κράτους.
Στα τέλη του 2008, το Ισραήλ εξαπέλυσε στη Λωρίδα της Γάζας έναν πολύνεκρο πόλεμο, πραγματοποιώντας τυφλούς βομβαρδισμούς και χερσαίες στρατιωτικές επιδρομές σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, με θύματα κυρίως αμάχους. Μεταξύ άλλων στόχων, στη διάρκεια της επιχείρησης χτυπήθηκαν και εγκαταστάσεις του ΟΗΕ.
Έκτοτε οι Παλαιστίνιοι έχουν προσπαθήσει επανειλημμένα να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, απευθυνόμενοι στο διεθνές σύστημα απονομής δικαιοσύνης με συγκεκριμένες καταγγελίες εναντίον Ισραηλινών αξιωματούχων για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου.
Ενδεικτικό είναι ότι, τον Δεκέμβριο του 2009, Βρετανικό δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα σύλληψης σε βάρος της πρώην Υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ Τζίπι Λίβνι, για τον ρόλο της στη συγκεκριμένη στρατιωτική επιχείρηση. Ωστόσο και εκείνη η απόφαση μετά από λίγο ανακλήθηκε.
Πηγή: Occupied Palestine από Al-Akhbar
Αρέσει σε %d bloggers: