Το Ισραήλ τροφοδοτεί τις θηριωδίες στην Αφρική

Της Ράνια Χάλεκ

 

Τα ισραηλινά όπλα τροφοδοτούν τις θηριωδίες στο Νότιο Σουδάν, σύμφωνα με μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών που ρίχνει νέο φως στο μυστικοπαθές ισραηλινό εμπόριο όπλων στην Αφρική.

Συνέχεια

Advertisements

Νέες επιτυχίες του κινήματος BDS

Από την στήλη του Συλλόγου Ιντιφάντα στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς

Δημοσίευση: Φύλλο 264 – 23/5/2015

Το κίνημα για Μποϊκοτάζ, Απόσυρση Επενδύσεων και Κυρώσεις στο Ισραήλ (BDS από τα αρχικά του στα αγγλικά) έχει σημειώσει νέες επιτυχίες το τελευταίο διάστημα.

Συνέχεια

Ακαδημαϊκό Μποϋκοτάζ στο Ισραήλ: Ένα ταμπού καταρρίπτεται. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του 2014.

pacbi

Το 2014 ήταν ένας τρομερά οδυνηρός, αλλά ταυτόχρονα και ένας αξιοσημείωτα ελπιδοφόρος χρόνος για τον Παλαιστινιακό λαό.

Συνέχεια

Καθολικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ από το Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο

Διακήρυξη της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου μετά τη σύνοδο της 19-21 Σεπτεμβρίου 2014 (το σχετικό απόσπασμα:)

anc22 Σεπτεμβρίου 2014

…Αναφορικά με τις διεθνείς σχέσεις η Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή έλαβε τις ακόλουθες αποφάσεις:

Υιοθέτηση του προγράμματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και ιδιαίτερα:

-Εντατικοποίηση της ενασχόλησης σε πολυμερείς θεσμούς

-Υιοθέτηση της έκκλησης για πολιτισμικό, ακαδημαϊκό και εκπαιδευτικό μποϊκοτάζ του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της ταξιδιωτικής απαγόρευσης για μέλη και ηγέτες του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου, της Συμμαχίας, της Κυβέρνησης, του Κοινοβουλίου και Κυβερνητικών Αξιωματούχων.

-Εταιρείες που επιχειρούν στα κατεχόμενα εδάφη, όπως οι Capegate, G4Security και Caterpillar δεν πρέπει να επιτρέπεται να επιχειρούν με το κράτος. Τα προϊόντα που κατασκευάζονται στα κατεχόμενα εδάφη πρέπει να μποϊκοτάρονται.

-Ανάπτυξη ενός περιεκτικού προγράμματος αλληλεγγύης κατά τη διάρκεια του Μήνα Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη του ΟΗΕ

Εκδόθηκε από
Gwede Mantashe
Γενικός Γραμματέας
Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο

Πηγή: ANC & BDS movement

Συλλογική τιμωρία στη Γάζα

Palestine_map1946-2005

Του Ρασίντ Χαλίντι – 29.7.2014

Τρείς μέρες αφού εξαπόλυσε τον πόλεμο στη Γάζα ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου σε συνέντευξη τύπου στο Τελ Αβίβ είπε στα εβραϊκά (σύμφωνα με τους Times of Israel) “ Νομίζω ότι οι Ισραηλινοί καταλαβαίνουν τώρα αυτό που έλεγα πάντα: ότι δεν μπορεί, με οποιαδήποτε συμφωνία, να υπάρξει μια κατάσταση όπου θα αφήσουμε τον έλεγχο ασφαλείας των εδαφών δυτικά από την Κοιλάδα του Ιορδάνη.»

Συνέχεια

Το μεγαλείο της υποκρισίας

mandela-on-palestinians

Από την στήλη του Συλλόγου Ιντιφάντα στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς

Δημοσιεύθηκε το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013

Ο Μίχαελ Βαρσάβσκι από το Εναλλακτικό Κέντρο Πληροφόρησης σχολιάζει τα συλλυπητήρια της ισραηλινής ηγεσίας για το θάνατο του Νέλσον Μαντέλα.

«Ο Μαντέλα ήταν μια υποδειγματική μορφή της εποχής μας και θα τον θυμόμαστε ως έναν πρώτης τάξης ηθικό ηγέτη. Ήταν ένας αγωνιστής της απελευθέρωσης που απέρριπτε τη βία…». Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι με αυτά τα λόγια ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, όχι μόνο αναδεικνύει την πολύ περιορισμένη γνώση του για την Ιστορία της Νότιας Αφρικής, αλλά έχει περάσει και σε ανώτερο επίπεδο αβροφροσύνης. Τη στιγμή της παγκόσμιας ομόφωνης έκφρασης θαυμασμού για τον Μαντέλα, το καλύτερο πράγμα που ο επίσημος εκπρόσωπος του κράτους του Ισραήλ θα μπορούσε να κάνει, είναι να σωπάσει και να σκύψει ντροπιασμένος το κεφάλι.
Μέχρι σήμερα, κανένας Ισραηλινός ηγέτης δεν έχει ζητήσει από τον Μαντέλα και τη Νότια Αφρική συγγνώμη για τον ενεργό ρόλο του Ισραήλ στην υποστήριξη του καθεστώτος του Απαρτχάιντ της Πρετόρια.
Η συμμαχία του Ισραήλ με το ρατσιστικό καθεστώς της Νότιας Αφρικής ήταν στρατηγική: οικονομική και στρατιωτική αλλά και ταυτόχρονα ιδεολογική. Χρόνια μετά την υιοθέτηση του μποϊκοτάζ του καθεστώτος του Απαρτχάιντ από την πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας, το Ισραήλ συνέχισε να έχει άριστες σχέσεις με το καθεστώς της Πρετόρια και μάλιστα το βοηθούσε να ξεπεράσει τις διεθνείς κυρώσεις. Αυτή η συμμαχία δεν βασιζόταν μόνο σε κοινά συμφέροντα, αλλά επίσης σε μια φιλοσοφία ότι είναι δύο «λευκές» χώρες σε ένα «μη-λευκό» εχθρικό περιβάλλον, και στην αντίληψη ενός κοινού αγώνα ενάντια στον κομμουνισμό αλλά και ενάντια στην άνοδο των κινημάτων των λαών του Τρίτου Κόσμου.
Όπως αναφέρει ο καθηγητής Μάζιν Κουμσίγιε, o Ισραηλινός πρόεδρος Σιμόν Πέρες αρνιόταν ότι είχε προσφέρει πυρηνικές κεφαλές στη Νότια Αφρική τη δεκαετία του ‘70. Το ψέμα της δήλωσης επιβεβαιώνουν έγγραφα που δημοσίευε η βρετανική εφημερίδα Guardian την προηγούμενη εβδομάδα. Τα στοιχεία για την πυρηνική συνεργασία αναλύονται στο πρόσφατο βιβλίο Η ανείπωτη συμμαχία: Η μυστική σχέση του Ισραήλ με το Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής του συντάκτη του Foreign Affairs Σάσα Παλακάο-Σουράνσκι.
Βέβαια, το Ισραήλ δεν ήταν η μόνη χώρα που υποστήριξε το καθεστώς του Απαρτχάιντ. Οι ΗΠΑ σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποίησαν το Ισραήλ για να κάνει τη «βρόμικη δουλειά» εκ μέρους τους. Ωστόσο, η στενή σχέση ανάμεσα στο Τελ Αβίβ και την Πρετόρια ενδυναμώθηκε από το κοινό όραμα και τις κοινές αξίες. Για το λόγο αυτό το Ισραήλ ήταν η τελευταία χώρα που έκοψε τους δεσμούς με το καθεστώς.
Κλείνουμε με τα λόγια του Νέλσον Μαντέλα: «Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ελευθερία μας δεν θα είναι ολοκληρωμένη χωρίς την ελευθερία των Παλαιστίνιων».

Σύλλογος Ιντιφάντα
https://intifadagr.wordpress.com/

Mandela

Διαβάστε παλαιότερη ανάρτηση:

Όταν ο Πέρες πρόσφερε πυρηνικά όπλα στο νοτιοαφρικανικό απαρτχάιντ (με links για τα ντοκουμέντα)

Καλλιτέχνες και νομπελίστες κάνουν έκκληση για στρατιωτικό μποϊκοτάζ του Ισραήλ μετά την επίθεση στη Γάζα

«Για να είναι κάποιος ελεύθερος δεν αρκεί απλώς να πετάξει τις αλυσίδες του, αλλά  να ζεί με έναν τρόπο που να σέβεται και να ενισχύει την ελευθερία των άλλων.»-Νέλσον Μαντέλα

28 Νοεμβρίου, 2012  |  Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή BDS

Σοκαρισμένοι με τον τελευταίο γύρο της  ισραηλινής επιθετικότητας κατά του 1,5 εκατομμυρίου  Παλαιστίνιων στην πολιορκημένη και υπό κατοχή Λωρίδα της Γάζας και έχοντας επίγνωση της ατιμωρησίας που επέτρεψε σ’ αυτό το νέο κεφάλαιο να ανοίξει στις -εδώ και δεκαετίες- παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων από το Ισραήλ , πιστεύουμε ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για ανάληψη διεθνούς δράσης προς την κατεύθυνση ενός υποχρεωτικού, ολοκληρωμένου στρατιωτικού μποϊκοτάζ κατά του Ισραήλ. Ένα τέτοιο μέτρο έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών [1] και είναι παρόμοιο με το εμπάργκο όπλων που επιβλήθηκε κατά του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική κατά το παρελθόν.
Συνέχεια

Το Ισραήλ καταδικάζει τη Νότια Αφρική για την εκ νέου επισήμανση των προϊόντων από τη Δυτική Όχθη

Πέμπτη 23 του Αυγ. 2012

Διπλωματική διένεξη έχει ξεσπάσει στο Ισραήλ,  από τη στιγμή που το Ισραήλ συγκάλεσε τον πρεσβευτή της Νότιας Αφρικής για να εξηγήσει την απόφαση της χώρας του να επισημάνει τα προϊόντα από τους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη,  ως προϊόντα που προέρχονται από τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη.

Ο Ismail  Coovadia θα συναντηθεί με αξιωματούχους του Υπουργείου Εξωτερικών, όπως ανέφεραν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.

Η Νότια Αφρική υποστηρίζει πως η απόφαση σχετικά με την επισήμανση είναι σύμφωνη με την υπάρχουσα πολιτική της για τα κατεχόμενα εδάφη.

«Η απόφαση είναι σύμφωνη με τη στάση της Νότιας Αφρικής που αναγνωρίζει τα σύνορα του 1948 που έχουν οριοθετηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη και δεν αναγνωρίζει τα κατεχόμενα εδάφη πέρα ​​από αυτά τα σύνορα ως μέρος του κράτους του Ισραήλ», δήλωσε ο Jimmy Manyi,   εκπρόσωπος της κυβέρνησης.

Ο υπουργός εμπορίου και   βιομηχανίας, Rob Davies, πρόσθεσε ότι  η κίνηση αυτή δεν έχει σχέση με μποϊκοτάζ των ισραηλινών προϊόντων, αλλά γίνεται με στόχο να βοηθήσει τους «νοτιοαφρικανούς που δεν υποστηρίζουν το Ισραήλ, αλλά υποστηρίζουν τους Παλαιστίνιους, να εντοπίζουν τα προϊόντα αυτά».

Η ισραηλινή κυβέρνηση, σε μια οργισμένη αντίδραση, χαρακτήρισε την κίνηση   ως «κατάφωρη διάκριση με βάση την εθνική και πολιτική διαφορά».

Ο Yigal Palmor,  εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, είπε:  «Αυτού του είδους η διάκριση δεν έχει επιβληθεί – και δικαίως – σε καμιά άλλη περίπτωση   εθνικής, εδαφικής ή εθνοτικής σύγκρουσης.  Αυτό που είναι εντελώς απαράδεκτο είναι η χρήση τρόπων, οι οποίοι,  κατ’  ουσία, ευνοούν τις διακρίσεις και την απομόνωση, καλλιεργώντας μια γενική τάση για μποϊκοτάζ».  Και πρόσθεσε:  «Ο αποκλεισμός και οι διακρίσεις φέρνουν στο νου μου  ιδέες  ρατσιστικού χαρακτήρα, τις οποίες η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής,  περισσότερο από κάθε άλλη, θα ‘πρεπε να έχει πλήρως απορρίψει.»

Το Νοτιοαφρικανικό Εβραϊκό Συμβούλιο των Αντιπροσώπων, είπε ότι ήταν «εξοργισμένο» με την απόφαση για την εκ νέου επισήμανση προϊόντων. Ο πρόεδρός του, Zev Krengel,  είπε: «Είναι η πεποίθηση της εβραϊκής κοινοτικής ηγεσίας ότι τα προτεινόμενα μέτρα είναι μέτρα διακρίσεων και διχασμού, σε αντίθεση με την πολιτική του εμπορίου της Νότιας Αφρικής  και με σοβαρές ελλείψεις τόσο από διοικητική όσο και από διαδικαστική άποψη. Κατά βάθος,  πιστεύουμε  ότι τα μέτρα δεν υπαγορεύονται από τεχνικά ζητήματα εμπορίου, αλλά από πολιτική προκατάληψη εναντίον του κράτους του Ισραήλ. Όλες οι προσπάθειες για να συζητήσουμε  τις ανησυχίες αυτές, ωστόσο, έχουν αποβεί άκαρπες.»

Οι σχέσεις της Νότιας Αφρικής με το Ισραήλ είναι τεταμένες εδώ και χρόνια. Το 2010 ο επίτιμος αρχιεπίσκοπος Desmond Tutu, παρομοίασε την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων με  την αδικία του φυλετικού απαρτχάιντ, προτρέποντας μια όπερα από τη Νότια Αφρική να ακυρώσει την περιοδεία της στο Ισραήλ.

Την περασμένη εβδομάδα ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Νότιας Αφρικής, Ebrahim Ebrahim, έκανε δηλώσεις κατά των επισκέψεων στο Ισραήλ: «Το Ισραήλ είναι μια χώρα κατοχής που  καταπιέζει την Παλαιστίνη, γι’ αυτό δεν αρμόζει στους Νοτιοαφρικανούς να έχουν επαφές με το Ισραήλ», δήλωσε στην εφημερίδα City Press. «Αποθαρρύνουμε τους ανθρώπους από το να πηγαίνουν εκεί, εκτός αν έχει να κάνει με την ειρηνευτική διαδικασία».

 

Ένα διεθνές μποϊκοτάζ της Νότιας Αφρικής το 1980 ήταν ένας κρίσιμος παράγοντας που ανάγκασε το καθεστώς του απαρτχάιντ  να παραδώσει τελικά την εξουσία. Το Ισραήλ ήταν μια από τις τελευταίες χώρες που είχαν υπογράψει την εκστρατεία.

Πηγή: Guardian

Όταν ο Πέρες πρόσφερε πυρηνικά όπλα στο νοτιοαφρικανικό απαρτχάιντ (με links για τα ντοκουμέντα)

P.W.Botha, Σιμόν Πέρες και Μορντεχάι Βανούνου

Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη Πέρες, αλλά και καθώς συνεχίζεται η φημολογία για ένα ενδεχόμενο ισραηλινό χτύπημα κατά του Ιράν, εξαιτίας του πυρηνικού προγράμματός του, έχει ιδιαίτερη σημασία να αναδειχθούν εκ νέου οι προπέρσινες αποκαλύψεις για την προσφορά του Σιμόν Πέρες να πουλήσει πυρηνικά όπλα στο νοτιοαφρικανικό απαρτχάιντ, το 1975.

Μέσα από απόρρητα νοτιοαφρικανικά έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν, αποκαλύφθηκε ότι το ισραηλινό απαρτχάιντ προσφέρθηκε να πουλήσει πυρηνικές κεφαλές στο νοτιοαφρικανικό απαρτχάιντ, παρέχοντας ταυτόχρονα ντοκουμέντα-ενδείξεις για την κατοχή πυρηνικών όπλων από το Ισραήλ ήδη από εκείνη την εποχή – κάτι το οποίο αρνείται να επιβεβαιώσει μέχρι και σήμερα.

Τα άκρως απόρρητα πρακτικά των συναντήσεων μεταξύ υψηλόβαθμων αξιωματούχων των δύο απαρτχάιντ, το 1975, δείχνουν ότι ο τότε νοτιοαφρικανός υπουργός Άμυνας (και μετέπειτα πρόεδρος) PW Botha ζήτησε τις κεφαλές και ο Σιμόν Πέρες, τότε υπουργός άμυνας και τώρα πρόεδρος, απάντησε προσφέροντάς τες σε… «τρία μεγέθη». Οι δύο άνδρες υπέγραψαν επίσης μια ευρεία στρατιωτική συμφωνία που περιλάμβανε μια ρήτρα ότι «η ύπαρξη της συμφωνίας» θα παρέμενε μυστική.

Τα έγγραφα, που αποκαλύφθηκαν από τον βορειοαμερικανό ακαδημαϊκό Sasha Polakow-Suransky, κατά την έρευνα για ένα βιβλίο σχετικά με τις στενές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, παρέχουν στοιχεία ότι το Ισραήλ έχει πυρηνικά όπλα παρά την πολιτική του της «αμφισημίας», να μην επιβεβαιώνει ούτε να αρνείται την ύπαρξή τους.

Οι ισραηλινές αρχές προσπάθησαν να εμποδίσουν την μετα-απαρτχάιντ νοτιοαφρικανική κυβέρνηση να αποχαρακτηρίσει τα έγγραφα μετά από αίτημα του Polakow-Suransky και η αποκάλυψή τους έφερε σε δύσκολη θέση το Ισραήλ, ιδιαίτερα εξαιτίας του γεγονότος ότι εκείνες τις ημέρες οι συνομιλίες για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων στη Νέα Υόρκη εστίαζαν στη Μέση Ανατολή.

Υπονόμευσαν επίσης τις προσπάθειες του Ισραήλ να πείσει ότι, ακόμα και αν έχει πυρηνικά όπλα, είναι μια «υπεύθυνη» δύναμη που δεν θα κάνει κακή χρήση τους, ενώ χώρες όπως το Ιράν δεν μπορείς να τους έχεις εμπιστοσύνη.

Μια εκπρόσωπος του Πέρες δήλωσε ότι το ρεπορτάζ ήταν αβάσιμο και «δεν υπήρξαν ποτέ διαπραγματεύσεις» μεταξύ των δύο χωρών. Δεν σχολίασε το κατά πόσο τα έγγραφα είναι αυθεντικά.

Τα νοτιοαφρικανικά έγγραφα δείχνουν ότι ο στρατός την εποχή του απαρτχάιντ ήθελε πυραύλους ως αποτρεπτικό μέσο και για εν δυνάμει χτυπήματα εναντίον γειτονικών κρατών.
Τα έγγραφα δείχνουν ότι οι δύο πλευρές συναντήθηκαν το Μάρτιο του 1975. Στις συνομιλίες οι ισραηλινοί αξιωματούχοι «επισήμως προσφέρθηκαν να πουλήσουν στη Νότια Αφρική κάποιους από τους πυραύλους Ιεριχώ που είχαν στο οπλοστάσιό τους, ικανούς να φέρουν πυρηνικές κεφαλές», λέει ο Polakow-Suransky στο βιβλίο του «The Unspoken Alliance: Israel’s secret alliance with apartheid South Africa»

Ανάμεσα σε αυτούς που συμμετείχαν στις συναντήσεις με τους Ισραηλινούς (βλ. μεταγενέστερο έγγραφο που το επιβεβαιώνει)  ήταν ο αρχηγός του γενικού επιτελείου του νοτιοαφρικανικού στρατού Υποστράτηγος R.F. Armstrong. Αμέσως μετά έγραψε ένα υπόμνημα στο οποίο εξέθεσε τα πλεονεκτήματα του να αποκτήσει η Νότια Αφρική τους πυραύλους Ιεριχώ αλλά μόνο εάν αυτοί θα έφεραν πυρηνικές κεφαλές – είτε κατασκευασμένες στην Νότιο Αφρική είτε αλλού (όμως εκείνη την εποχή η Νότια Αφρική απείχε χρόνια από το να μπορέσει να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα).

Το υπόμνημα, που χαρακτηρίστηκε «άκρως απόρρητο», είχε αποκαλυφθεί παλαιότερα, αλλά δεν ήταν πλήρως κατανοητό, καθώς δεν ήταν γνωστό ότι σχετιζόταν άμεσα με την ισραηλινή προσφορά εκείνων των ημερών και ότι ήταν η βάση για ένα απευθείας αίτημα προς το Ισραήλ.

Κάτι λιγότερο από δύο μήνες αργότερα, στις 4 Ιουνίου, ο Πέρες και ο Botha συναντήθηκαν στη Ζυρίχη. Εκείνη την εποχή πλέον, το πρόγραμμα Ιεριχώ είχε την κωδική ονομασία “Chalet”.

Τα άκρως απόρρητα πρακτικά της συνάντησης καταγράφουν ότι «ο υπουργός Botha εξέφρασε ενδιαφέρον για έναν περιορισμένο αριθμό μονάδων του “Chalet” εφόσον ένα σωστό φορτίο θα ήταν διαθέσιμο». Το έγγραφο στη συνέχεια καταγράφει: «Ο υπουργός Πέρες είπε ότι το σωστό φορτίο ήταν διαθέσιμο σε τρία μεγέθη. Ο Botha εξέφρασε την ικανοποίησή του και είπε ότι θα ζητούσε συμβουλές». Τα τρία μεγέθη θεωρείται ότι αναφέρονταν στα συμβατικά, τα χημικά και τα πυρηνικά όπλα.

Η χρήση ενός ευφημισμού, το «σωστό φορτίο» αντικατοπτρίζει την ευαισθησία για το ζήτημα των πυρηνικών και δε θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί για συμβατικά όπλα. Και δε θα μπορούσε να σημαίνει κάτι άλλο εκτός από τα πυρηνικά, γιατί το υπόμνημα του Άρμστροντ ξεκαθαρίζει ότι η Νότια Αφρική ενδιαφερόταν για τους πυραύλους Ιεριχώ μόνο ως μέσα για την εξαπόλυση πυρηνικών όπλων. Επιπλέον το μόνο φορτίο που χρειάζονταν οι Νοτιοαφρικανοί να πάρουν από το Ισραήλ ήταν τα πυρηνικά, καθώς ήταν ικανοί να φτιάξουν άλλες κεφαλές.

Ο Botha δεν προχώρησε με τη συμφωνία, εν μέρει εξαιτίας του κόστους. Επιπλέον θα έπρεπε να έχει την τελική έγκριση από τον ισραηλινό πρωθυπουργό και ήταν αβέβαιο αν θα προχωρούσε σύντομα.

Ο Polakow-Suransky είπε ότι ήταν πιθανόν ο Πέρες να έκανε την προσφορά χωρίς την έγκριση του τότε ισραηλινού πρωθυπουργού Γιτζχάκ Ράμπιν. «Ο Πέρες έχει μια μακρά ιστορία δικής του ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 50, καθώς το Ισραήλ οικοδομούσε τις αμυντικές του σχέσεις με τη Γαλλία, ο Πέρες, πίσω από την πλάτη πολλών από τους ανωτέρους του, ξεκίνησε συνομιλίες με αξιωματούχους άμυνας. Δεν θα αποτελούσε έκπληξη εάν έθιξε το ζήτημα σε συζητήσεις με τον νοτιοαφρικανό υπουργό άμυνας χωρίς την έγκριση του Ράμπιν», είπε ο Polakow-Suransky.

Η Νότια Αφρική τελικά έφτιαξε τα δικά της πυρηνικά όπλα, παρόλο που πιθανώς το έκανε με την ισραηλινή βοήθεια. Αλλά η συνεργασία σε επίπεδο στρατιωτικής τεχνολογίας αυξήθηκε τα επόμενα χρόνια. Η Νότια Αφρική παρείχε επίσης πολύ από το κίτρινο συμπύκνωμα ουρανίου που χρειαζόταν το Ισραήλ για να αναπτύξει τα όπλα του. O Polakow-Suransky υποστηρίζει ότι η σχέση ήταν τόσο στενή που στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η Νότια Αφρική προχώρησε σε άρση των διασφαλίσεων για το πώς χρησιμοποιείτο το κίτρινο συμπύκνωμα ουρανίου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Guardian, σε αντάλλαγμα, το Ισραήλ έστειλε στη Νότια Αφρική 30 γραμμάρια τρίτιου, το οποίο δίνει στα θερμοπυρηνικά όπλα την ώθηση στην εκρηκτική τους ισχύ. [ Το ότι υπήρχαν δημοσιεύματα για τέτοιες ανταλλαγές αναφέρεται και σε άρθρο της Haaretz] Αυτό ήταν αρκετό ώστε να κατασκευάσει αρκετά πυρηνικά όπλα, κάτι το οποίο η Νότια Αφρική έκανε τα επόμενα χρόνια.

Σιμόν Πέρες και Αριέλ Σαρόν στην Αίγυπτο το 1975

Ο Πέρες ήταν κεντρικό πρόσωπο σε αυτή τη σχέση. Ήταν υπουργός άμυνας τον καιρό που ο πρωθυπουργός (και μετέπειτα πρόεδρος) Vorster επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ και υπήρξε δύο φορές πρωθυπουργός τη δεκαετία του 1970 και του 1980 όταν η συμμαχία με το νοτιοαφρικανικό απαρτχάιντ εδραιώθηκε.

Πριν από 7 χρόνια ο δημοσιογράφος της Guardian (και πρώην του BBC) Chris McGreal, είχε ρωτήσει τον Πέρες για το κατά πόσο ήταν ηθικοί οι δεσμοί με το καθεστώς των λευκών στη Νότια Αφρική.

«Κάθε απόφαση δεν είναι μεταξύ δύο τέλειων καταστάσεων. Κάθε επιλογή είναι μεταξύ δύο ατελών εναλλακτικών. Εκείνη την εποχή το κίνημα των μαύρων στη Νότια Αφρική ήταν με τον Αραφάτ εναντίον μας. Στην πραγματικότητα δεν είχαμε και πολλές επιλογές. Αλλά ποτέ δεν σταματήσαμε να καταγγέλλουμε το απαρτχάιντ. Ποτέ δε συμφωνήσαμε με αυτό», είπε ο Πέρες.

Και ένας άνθρωπος σαν τον Vorster?

«Δε θα τον κατέτασσα στη λίστα με τους μεγαλύτερους ηγέτες της εποχής μας», είπε ο Πέρες.

Παρόλα αυτά οι προσπάθειες του ανθρώπου που είναι σήμερα πρόεδρος του Ισραήλ, να παρουσιάσει τη χώρα του ως αναγκασμένη σε μια διστακτική συμμαχία με έναν ιδεολογικό εχθρό, υπονομεύονται από τις ενθουσιώδεις εκφράσεις του για κοινά ιδανικά. Το 1974 ο Πέρες έγραψε επιστολή στον νοτιοαφρικανό υπουργό πληροφόρησης Eschel Rhoodie, μιλώντας για «ακλόνητα θεμέλια του κοινού μας μίσους για την αδικία και της άρνησής μας να υποκύψουμε σε αυτή»!

Τα έγγραφα που αποκάλυψε ο Polakow-Suransky, επιβεβαιώνουν τις περιγραφές ενός πρώην νοτιοαφρικανού διοικητή του ναυτικού, του Dieter Gerhardt, ο οποίος φυλακίστηκε το 1983 για κατασκοπεία για λογαριασμό της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά την αποφυλάκισή του, με την κατάρρευση του απαρτχάιντ, ο Gerhardt είπε ότι υπήρχε μια συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Νότιας Αφρικής που λεγόταν “Chalet” η οποία συμπεριλάμβανε μια προσφορά από το Ισραήλ να εξοπλίσει 8 πυραύλους Ιεριχώ με «ειδικές κεφαλές». Ο Gerhardt είπε ότι αυτές ήταν ατομικές βόμβες. Αλλά μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν ντοκουμέντα της προσφοράς.

Κάποιες εβδομάδες πριν ο Πέρες κάνει την προσφορά για πυρηνικές κεφαλές στον Botha, οι δύο υπουργοί άμυνας είχαν υπογράψει μια μυστική συμφωνία για να διέπει τη στρατιωτική συμφωνία, γνωστή ως Secment. (βλ. έγγραφο) Ήταν τόσο απόρρητη που περιείχε μια άρνηση ακόμα και της ύπαρξής της. «Είναι με το παρόν ρητά συμφωνημένο ότι κάθε ύπαρξη αυτής της συμφωνίας […] θα πρέπει να είναι απόρρητη και δεν θα πρέπει να αποκαλυφθεί από κανένα από τα δύο μέρη».

Η συμφωνία όριζε επίσης ότι κανένα από τα δύο μέρη δεν θα μπορούσε μονομερώς να την ακυρώσει.

Η ύπαρξη του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος αποκαλύφθηκε από τον Μορντεχάι Βανούνου στους Κυριακάτικους Times το 1986. Παρείχε φωτογραφίες που είχαν παρθεί μέσα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Ντιμόνα και έδωσε λεπτομερείς περιγραφές των διαδικασιών που εμπλέκονταν στην παραγωγή μέρους του πυρηνικού υλικού, αλλά δεν παρείχε γραπτά ντοκουμέντα.

Τα έγγραφα που είχαν πάρει οι Ιρανοί φοιτητές από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τεχεράνη, μετά την επανάσταση του 1979, αποκάλυψαν ότι ο Σάχης είχε εκφράσει ενδιαφέρον προς το Ισραήλ για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Αλλά τα νοτιοαφρικανικά έγγραφα παρέχουν επιβεβαίωση ότι το Ισραήλ ήταν σε θέση να εξοπλίσει πυραύλους Ιεριχώ με πυρηνικές κεφαλές.

Το Ισραήλ πίεσε τον πρόεδρο της νοτιοαφρικανικής κυβέρνησης να μην αποχαρακτηρίσει τα έγγραφα που απέκτησε ο Polakow-Suransky. «Το ισραηλινό υπουργείο άμυνας προσπάθησε να εμποδίσει την πρόσβασή μου στη συμφωνία Secment στη βάση ότι ήταν ευαίσθητο υλικό, ιδιαίτερα η υπογραφή και η ημερομηνία», είπε. «Οι Νοτιοαφρικανοί δεν φάνηκαν να νοιάζονται· μαύρισαν μερικές γραμμές και μου την παρέδωσαν. Η κυβέρνηση του ANC δεν νοιάζεται τόσο πολύ να προστατεύσει το βρώμικο ξέπλυμα των συμμάχων του παλιού καθεστώτος απαρτχάιντ».

Ας σημειωθεί ότι ήδη από το 1995 είχε αποκαλυφθεί ότι μερικές από τις χώρες που βοήθησαν τη Νότια Αφρική να αναπτύξει πυρηνικά όπλα ήταν η Δυτική Γερμανία, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και ιδίως το Ισραήλ. (βλ. Ριζοσπάστης 8/4/1995)
Το 2005 σε συνέντευξή του ο Μορντεχάι Βανούνου είχε αναφέρει ακροθιγώς ότι το Ισραήλ έκανε πυρηνικές δοκιμές σε έρημο στη Νότια Αφρική, χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες. Το σίγουρο πάντως είναι ότι η Νότια Αφρική είχε προσπαθήσει να κατασκευάσει πεδίο πυρηνικών δοκιμών στην έρημο Καλαχάρι, αλλά αυτό εντοπίστηκε από σοβιετικούς δορυφόρους και μετά από πιέσεις, μέσω ΗΠΑ, εγκαταλείφθηκε. (Haaretz 2/8/2009 , FAS)

Το 2006 η ισραηλινή εφημερίδα «Γεντιότ Αχρονότ» αποκάλυψε ότι το Σεπτέμβρη του 1979 το Ισραήλ και Νότια Αφρική είχαν πραγματοποιήσει πυρηνική δοκιμή στη Βόρεια Ανταρκτική. Το άρθρο επικαλείτο πρώην απόρρητα έγγραφα των ΗΠΑ (επί Προεδρίας Τζίμι Κάρτερ) τα οποία επιβεβαιώνουν πως η μυστηριώδης έκρηξη που είχε καταγραφεί στις 22 του Σεπτέμβρη 1979 από αμερικανικό δορυφόρο πάνω απ’ τον Ατλαντικό οφειλόταν τελικώς σε πυρηνική δοκιμή. Τα έγγραφα, που συντάχθηκαν το Δεκέμβρη του 1979 για το Λευκό Οίκο, ανέφεραν επίσης ότι το Ισραήλ και η Νότια Αφρική συνεργάζονταν σε στρατιωτικά θέματα, μεταξύ των οποίων η πυρηνική έρευνα. (βλ. Ριζοσπάστης 20/5/2006)

Κυριότερη πηγή: Guardian [ 1 , 2 , 3 ]

Διαβάστε επίσης τα ενδιαφέροντα προπέρσινα άρθρα στο Ριζοσπάστη τόσο για τις αποκαλύψεις του Polakow-Suransky και του Guardian, όσο και γενικά για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ.

Νότια Αφρική: Δήλωση του Υφυπουργού Ebrahim για το ισραηλο-παλαιστινιακό ζήτημα

17 Αυγούστου του 2012

Δελτίο Τύπου

Η Νότια Αφρική συνεχίζει να υποστηρίζει τις διεθνείς προσπάθειες για να επιτευχθεί διαρκής ειρήνη ανάμεσα στην Παλαιστίνη και το Ισραήλ, μέσα στο πλαίσιο της λύσης των δύο κρατών.

Η πολιτική θέση της Κυβέρνησης σχετικά με την κατάσταση στην Παλαιστίνη έχει διαμορφωθεί με βάση την ιστορία του απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής, την καταπίεση και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής έχει με συνέπεια υποστηρίξει την παλαιστινιακή υπόθεση, από το 1994, ενώ ασκεί πίεση όλο και περισσότερο στο Ισραήλ, σε διμερές και πολυμερές επίπεδο, με σκοπό την εξεύρεση μιας δίκαιης και διαρκούς λύσης.

Έχουμε πλήρεις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ και αναγνωρίζουμε το κράτος του Ισραήλ εντός των συνόρων που οριοθετούνται από τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) το 1948. Η χάραξη συνόρων του Ισραήλ από τον ΟΗΕ δεν συμπεριλαμβάνει Παλαιστινιακά Εδάφη που κατέλαβε το Ισραήλ μετά το 1967.

Η Νότια Αφρική αποδοκιμάζει οποιεσδήποτε ενέργειες δεν βοηθούν στην προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας για τη μόνιμη επίλυση του ισραηλινο – παλαιστινιακού ζητήματος.

Επιπλέον, η Νότια Αφρική συνεχίζει να αντιτίθεται έντονα στον αποκλεισμό της Γάζας, στη μη δυνατότητα πρόσβασης σε ότι αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια, και στην εν γένει τρομερή κατάσταση σε ανθρωπιστικό επίπεδο και σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ο αποκλεισμός προκαλεί.

Ο Υφυπουργός Ebrahim Ebrahim είπε «Συνεχίζουμε να ενθαρρύνουμε μια δίκαιη λύση σε σχέση με το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων. Η στήριξή μας προς τον παλαιστινιακό αγώνα περιλαμβάνει λειτουργική και πρακτική στήριξη μέσω της ανάπτυξης ικανοτήτων, διακυβερνητικών προγραμμάτων πολιτιστικών ανταλλαγών, καθώς και διεθνή βοήθεια και αναπτυξιακά προγράμματα στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα».

Ο αγώνας για την απελευθέρωση της Νότιας Αφρικής γνώρισε διεθνή υποστήριξη και αλληλεγγύη, γι’ αυτό καλούμε τους Νοτιοαφρικανούς να υποστηρίξουν τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.

Ο Υφυπουργός είπε περαιτέρω ότι «είναι  δημοκρατικό δικαίωμα κάθε Νοτιοαφρικανού να επισκέπτεται οποιαδήποτε χώρα της επιλογής του και να έχει ελευθερία κινήσεων και συναναστροφών, ωστόσο, έχουμε εκφράσει την ανησυχία μας για τις επισκέψεις διακεκριμένων και κυβερνητικών φορέων στο Ισραήλ, καθώς παρέχουν νομιμοποίηση στην ισραηλινή κατοχή της Παλαιστινιακής γης. Εμείς παραμένουμε σταθεροί στην πεποίθησή μας ότι ο παλαιστινιακός αγώνας είναι ένας νόμιμος αγώνας για αυτοδιάθεση,  δικαιοσύνη και  ελευθερία και πρέπει να υποστηριχθεί ».

Η Νότια Αφρική υποστηρίζει πλήρως τη θέση της Παλαιστινιακής Αρχής να επιδιώξει την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης ως κράτος μέλος από τα Ηνωμένα Έθνη. Πρόκειται για ένα αποφασιστικό βήμα προς την επίτευξη διαρκούς ειρήνης, οικονομικής συνεργασίας και ευημερίας για τα εκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν στη Μέση Ανατολή.

Τον Οκτώβριο του 2011, η Νότια Αφρική μαζί με την Ινδία και Βραζιλία (ΙBSA), χρηματοδότησαν την δημιουργία ενός σταδίου στη Ραμάλα.

Η Νότια Αφρική συνεισφέρει οικονομικά στις δραστηριότητες της «Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες» (UNRWA). Η τελευταία συνεισφορά για το 2012 ανήλθε σε 243.457 δολάρια ΗΠΑ. Επίσης, η Νότιος Αφρική παρείχε διπλωματική κατάρτιση σε παλαιστίνιους αξιωματούχους, στο πλαίσιο του έργου ανάπτυξης ικανοτήτων για το Κράτος που δημιουργείται.

Η πολιτική θέση της κυβέρνησης της  Νοτίου Αφρικής πάνω στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, έχει έτσι παραμείνει συνεπής από το 1994.

Η Νότια Αφρική παραμένει δεσμευμένη σε μια ειρηνική λύση της ισραηλινο-παλαιστινιακής διαμάχης και υποστηρίζει τις διεθνείς προσπάθειες που αποσκοπούν στη δημιουργία ενός βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους.

Εκδόθηκε από: Τμήμα Διεθνών Σχέσεων και Συνεργασίας

Πηγή: All Africa

Αρέσει σε %d bloggers: